گروه فرهنگ و هنر: قرآن با ورود به ايران در زمينه تلاوت دگرگونی اساسی يافت و ايرانيان به علت بهره‌مندی از هنر موسيقی ظريف، قرائت قرآن را در قالبی نوين كه تجوبد ناميده شد در آوردند.

«محمد نعيمان‌پور»، مدرس و محقق علوم قرآنی در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه آذربايجان‌شرقی، به تشريح نقش موسيقی ايرانی در تعالی صوت و لحن قرآن پرداخت

وی با بيان اينكه قرائت قرآن تابعی از قواعد موسيقيايی است تصريح كرد: اين قواعد به حدی ظريف و هنرمندانه تنظيم شده‌اند كه بسياری از قاريان عدم تبعيت از قواعد موسيقيايی در قرائت را غير ممكن می‌دانند.

وی تأكيد كرد: در زمينه تنظيم موسيقی يك متن ارتباط خاصی ميان متن و تنظيم موسيقی دارد، به نوعی كه برای تنظيم نوع قرائت و موسيقی حتماً بايد به معانی قرآن واقف بود.

استاد و محقق علوم قرآنی خاطر نشان كرد: به عنوان مثال در قرائت آيات مربوط به وعده بهشت و يا عذاب الهی نوع موسيقی تلاوت بسيار متفاوت است و يك قاری برجسته حتماً! تفاوت اين دو را در نوع قرائت رعايت می‌كند.

مؤلف مقالات برگزيده قرآنی به سابقه هنر موسيقی در ايران اشاره كرد و گفت: موسيقی در زمان ساسانيان در اوج خود بوده است و همزمان با ورود اسلام به ايران اين موسيقی در خدمت قرآن قرار گرفت.

وی به ارتباط موسيقی ايرانی و قرآنی اشاره كرد و افزود: هنرمندان ايرانی به علت تسلط به ابزار و فنون موسيقی به خوبی توانستند آيات قرآنی را با زبان هنر موسيقی بيان كنند كه اين امر برای خود ايرانيان نيز بسيار شيرين و دلپذير بود.

نعيمان‌پور تأكيد كرد: قرآن با ورود به ايران در زمينه تلاوت دگرگونی اساسی يافت و ايرانيان به علت بهره‌مندی از هنر موسيقی ظريف، قرائت قرآن را در قالبی نوين كه تجوبد ناميده شد در آوردند.

محقق علوم قرآنی اظهار كرد: تجويد هديه موسيقی ايران به قرائت قرآن بوده است و اصولاً اين كلمه به معنای قرائت كردن به تلفظ نيك و به آهنگ نيكو خواندن است كه ايرانيان برای سهولت قرائت قرآن آن را به مسلمانان هديه كردند.