گروه فضای مجازی: به دليل نپيوستن ايران به سازمان جهانی مالكيت فكری(WIPO)، الزام و اجباری برای رعايت قانون حق مؤلف درباره نرم‌افزارهای قرآنی و ساير حوزه‌ها احساس نمی‌شود، اين در حاليست كه قوانينی برای رعايت آن در داخل كشور به تصويب رسيده ولی همچنان قابل اجرا نيست.

كپی‌رايت، قانونی نيست كه ارائه يا بيان يك ايده جديد، اظهار نظر، آزادی بيان و انديشه را محدود كند و به سانسور و مخفی شدن اطلاعات منجر شود، بلكه روند انتشار داده‌ها و اطلاعات را قانونمند می‌كند و از همين‌رو معمولاً قانون گريزانی كه حيات آنها در سوءاستفاده از اطلاعات و توليدات فكری ديگران است، با آن به شدت مخالفت می‌كنند.(روزنامه اعتماد، 1386)

در ايران مجلس شورای اسلامی، در سال 1348 قانون حمايت از مؤلفان، منصفان و هنرمندان را تصويب كرد. اين قانون اولين و مهم‌ترين قانون حمايت از آثار ادبی و هنری تا آن روز به حساب می‌آيد. مفاد اين قانون در اصل رونوشتی از مفاد كنوانسيون برن است با اين تفاوت كه جنبه ملی دارد.

پس از انقلاب، قانونی در تدوين قوانين قبلی به تصويب رسيد، قانون تكثير نشريات، آثار صوتی و قانون حمايت از پديدآورندگان نرم‌افزار رايانه‌ای از جمله اين قوانين بودند.(خبرگزاری كتاب ايران، 1388)

يكی از مشكلات كشور ما درباره رعايت قانون مولف در نشر ديجيتال نپيوستن به سازمان جهانی مالكيت فكری(WIPO) است، به اين ترتيب الزام و اجباری برای رعايت اين قانون درباره محصولات و نرم‌افزارهای خارجی در نرم‌افزارهای قرآنی و ساير حوزه‌ها احساس نمی‌شود، اين در حاليست قوانينی برای رعايت اين قانون در داخل كشور به تصويب رسيده ولی همچنان به طور كامل قابل اجرا نيست.

يكی ديگر از مشكلات موجود درباره رعايت قانون حق مولف در نرم‌افزارها، مشكلات فرهنگی و مغفول ماندن حوزه نرم‌افزارهای بويژه نرم‌افزارهای قرآنی است. فرهنگ‌سازی و تلاش برای ساختن انيميشن‌های فرهنگی برای جلوگيری از كپی غيرقانونی در عرصه سينما به طور جدی پيگيری شد، در حالی كه در عرصه نرم‌افزار‌های قرآنی نياز به اين اقدامات همگام با تلاش برای پيوستن به سازمان مالكيت معنوی احساس می‌شود.

همچنين بايد از سوی مراكز فعال در حوزه نرم‌افزارها مانند مركز رسانه‌های ديجيتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تلاش‌های جدی به منظور انجام اقدامات فرهنگی مانند برگزاری جشنواره‌ها و نمايشگا‌های تخصصی برای آموزش صحيح استفاده از محصولات نرم‌افزاری و نيز اقدامات فرهنگی مشابه آنچه در صنعت سينما رخ داده انجام شود.

در حوزه نرم‌افزارهای قرآنی بايد برای ايجاد همكاری دو طرفه بين مراجع عظام و نهادهای متولی، به منظور استفاده از آراء و نظرات مثبت آنها در زمينه رعايت قانون حق مولف و درج اين نظرات در نرم‌افزارها تلاش شود و بايد برای استفاده از اين نظرات از سوی نهادها و اتحاديه‌های نرم‌افزاری برنامه‌ريزی صحيحی انجام گيرد.

در سوی ديگر دولت بايد برای كوتاه كردن مسير رسيدگی به جرايم اين حوزه تلاش كند، همچنين اجرای قوانين سختگيرانه تا جايی كه فرهنگ رعايت كپی‌رايت در مردم به‌وجود آيد و برخورد با تخلفات بزرگتر به شكل جدی می‌تواند روند اجرای قانون كپی‌رايت را تسهيل كند.

به نظر می‌رسد برای بهبود اين شرايط و رسيدن به وضعيت مطلوب‌تر انجام اقدامات ذكر شده در كنار تلاش برای پيوستن به سازمان مالكيت معنوی برای رفع تناقض‌ها و ابهامات ضروری است و همچنين ايجاد رابطه دوسويه بين مردم و متوليان برای حل مشكلات اين عرصه نيازی مبرم است.