گروه وبلاگ: دين به عنوان يكی از عناصر مهم زندگی، ظرفيت تبليغ و گسترش را در فضای واقعی و مجازی خواهدداشت. توليد نرم‌افزارهای قرآنی و دينی يكی از مصاديق دينی قابل گسترش در اين فضا است كه نيازمند توجه بيشتری از طرف سازمانهای دولتی است.

با توجه به گسترش روزافزون كاربران در ايران لزوم توجه به بحث اثرگذاری نرم‌افزارهای قرآنی و شناسايی مخاطبان هدف ضروری به نظر می‌رسد. عملكرد دولت بعد از دستور مقام رهبری مبنی بر حمايت از جنبش نرم‌افزاری اگرچه در بسياری از زمينه‌ها خوب بوده، ولی در برخی نيز قابل‌نقد خواهدبود.

آنچه كه پس از گفت و گو خبرنگاران خبرگزاری ايكنا با كارشناسان قرآنی و دينی برمی‌آيد اين است كه دولت هنوز ميزان اثرگذاری نرم‌افزارهای قرآنی را بر مخاطبان درك نكرده و به همين دليل ميزان حمايت از نهادهای دست اندركار به ويژه نهادهای خصوصی فعال در اين زمينه كم ارزيابی می‌شود.

امير رضا خادم از اعضای كميسيون فرهنگی مجلس در همايش نقش وب در توسعه فرهنگ اسلامی در گفت و گو با خبرنگار سرويس وبلاگ به فقدان شاخص‌های فرهنگی در اين زمينه اشاره كرد و افزود: دولت هنوز در زمينه حمايت از توسعه وب و ديگر دستاوردهای اين فضا شاخص فرهنگی دقيقی نداشته و به همين دليل در برخی زمينه‌ها نتوانسته حمايت لازم را اعمال كند.

حجت‌الاسلام محمدرضا صداقت‌زاده نيز با انتقاد از دولت گفت: ما هنوز حوزه نرم‌افزار را به عنوان حوزه‌ای اثرگذار و مورد استقبال جوانان تلقی نكرده‌ايم تا برای آن برنامه‌ريزی كنيم و با تعريف راهكار و اختصاص بودجه در اين زمينه پروسه‌ای هدفمند را طی كنيم.
مصاحبه ايكنا با حجت الاسلام صداقت زاده را اينجا كليك كنيد!

موحد يكی از مسؤولان مؤسسه ياسين رايانه نيز تبعات عدم حمايت دولت از مؤسسات خصوصی را بسيار مضر دانست و تصريح كرد: شركت خصوصی بايد از محل فروش محصولات خود تأمين بودجه كند. بسياری از نرم‌افزارها هزينه‌ی توليدش بالاست و نتيجه‌ی اين هزينه بروی قيمت نهايی محصول تأثير خواهدگذاشت و مؤسسات مجبور به توقف توليد برخی از نرم‌افزارها می‌شوند. وقتی مؤسسات دولتی در اين زمينه بی‌رقيب می‌مانند دست به توليد محصولاتی بی‌محتوا می‌زنند و اين جريان در نهايت به نزول كيفيت اين گونه محصولات در جامعه می‌انجامد.

اين پژوهشگر ادامه داد: دست دولت در اين زمينه باز است و می‌تواند با بودجه‌هايی كه در اختيار دارد اين نرم‌افزارها را از اين مؤسسات خريداری كند و به صورت يارانه‌ای در بين مردم و يا در بين كارمندان خود كه حدود دو ميليون از جمعيت كشور را تشكيل می‌‌دهند تقسيم كند. متأسفانه دولت اين كارها كمتر انجام می‌شود. دولت می‌تواند از طريق مناقصه دست به خريد محصولات فرهنگی بزند. همچنين می‌توانند با بررسی جشنواره‌ها و نمايشگاه‌‌ها كه بخش خصوصی آن را پوشش می‌دهد برآورد كند هرموسسه چه ميزان استقبال و فروش دارد و بر اساس آن به مؤسسات امكانات بدهند.

موحد همچنين تأكيد كرد: دولت می‌تواند با پرداخت وام‌های بدون بهره و بلندمدت به روند توليد نرم‌افزار كمك كند. چون اين محصولات بايد به‌روز باشند و از طرفی هزينه توليدشان بالاست و استهلاك سرمايه در بخش نرم افزار بسيار زياد است. همچنين تسهيلات صدور نرم‌افزار نيز می‌تواند كمك شايانی به حمايت از مؤسسات خصوصی كند. ما در زمينه صدور نرم‌افزار فعال نيستيم چراكه صادرات هزينه‌بر است. هر سال از تعداد مؤسساتی كه در نمايشگاه‌های بين‌المللی شركت می كنند كاسته می‌شود و اين مسئله به دليل عدم درآمدزايی اين مؤسسات در نمايشگاه‌هاست.
مصاحبه ايكنا با موحد را اينجا كليك كنيد!

اگر دولت قصد ترويج فرهنگ قرآنی را دارد بايد برنامه تدوين شده و هدفمند در زمينه توليد نرم‌افزارهای قرآنی و گسترش هر چه بيشتر آن در بخش وسيع تر جامعه را در اولويت‌های كاری خود قرار دارد. از سوی ديگر توجه به نظرات كارشناسان در اين زمينه و حمايت از مؤسسات خصوصی فعال از طريق اعمال سياست‌های حمايتی در اين زمينه راهگشا خواهد‌بود.

جدی گرفتن فضای ديجيتال به عنوان فضايی با سرعت اشاعه‌ی بالاتر ِ محتوا، بايد در درجات بالای اهميت برنامه‌های ترويجی دينی دولت قرار بگيرد اگر چه اعتنای به اين امر و رويكرد مثبت به توليد نرم‌افزارهای قرانی در حال افزايش است اما بايد نوع و ميزان حمايت دولتی از آنها سامان پذيرد.