خصوصیت‌های قوم یهود در قرآن

به گزارش ایکنا، علیرضا میرزایی، عضو هیئت علمی گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه شهید محلاتی، سوم خردادماه در نشست علمی «ستیزه‌جویی با حق، نژادپرستی و ثروت‌اندوزی؛ سه ضلع اصلی گفتمان یهودیت در قرآن» با بیان اینکه هیچ قومی به اندازه یهود در قرآن مورد توجه و مذمت نبوده است، گفت: جریاناتی چون صهیونیست و فلاسفه‌ ملحدی چون مارکس، داروین، فروید و ... تبار یهودی دارند و با توجه به خصالی که قرآن در مورد یهود بیان کرده است، انتظار می‌رود یک جریان خون‌آشامی چون صهیونیسم و یا افراد ملحدی که نام بردیم، متولد شوند. از زمانی که حضرت موسی(ع) وارد این قوم شد و بعد از آن، این ظرفیت وجود دارد که شاخه متأخر از بنی‌اسرائیل محسوب می‌شوند.

وی افزود: یهود اولین دین از ادیان توحیدی و پرمناسک، پرعبادت و دارای ظرفیت‌ عرفانی فراوان است؛ پربسامدترین نامی که در قرآن ذکر شده، حضرت موسی(ع) است. سه مرتبه از واژه «هودا» به عنوان قوم یهود، 8 مرتبه یهود و 43 مرتبه بنی‌اسرائیل ذکر شده است و نام موسی هم 37 مرتبه در قرآن بیان شده است. 

میرزایی بیان کرد: یهود هیچ تلاشی برای ترویج توحید نمی‌کند و تقابل و ضدیت با دو دین توحیدی یعنی اسلام و مسیحیت دارند. در بحث به صلیب کشیدن هم اینها متهم هستند و با وجود اینکه دین توحیدی بودند، با اهل شرک و کفر هم‌پیمان شده‌اند؛ در مدینه علیه پیامبر(ص) بارها پیمان بستند ولی با کفار و مشرکان همکاری و هم‌پیمانی کردند. 

وی افزود: خصیصه نژادپرستی یهودیت به دنیا کمک کرده است یعنی اگر این‌ها قرار بود به تبلیغ دینشان بپردازند، با این همه پول و قدرت و رسانه تاکنون افراد زیادی را جذب کرده بودند. ربا در بین یهودیان زیاد است و صاحب سهام خیلی از شرکت‌های مهم مانند مایکروسافت، مک دونالد و شرکت‌های ثروت‌ساز هستند و این لطف خداست که یهودیان به خاطر خصیصه نژادپرستی در اقلیت هستند. 

خصلت‌های بارز یهودیان

عضو هیئت علمی دانشگاه شهید محلاتی بیان کرد: از وقتی این گروه تحت سیطره قبطیان در مصر بودند، یکسری خصائصی مانند ذلت‌پذیری و پذیرش بردگی، تحقیرشده، ترسو و بزدل، راحت‌طلب، فرصت‌طلب، اهل مراء و جدال غیر احسن، ظاهرگرا و حس‌گرا، فراموشکار و هنجارناپذیر، بهانه‌جویی و ... داشتند.

وی ادامه داد: این قوم به شدت در بحث خوراک تنوع‌طلب هستند و اجماع بر باطل دارند، کما اینکه وقتی حضرت موسی به کوه رفت، بعد از 40 روز که برگشت، گوساله‌پرست شدند. به شدت خودخواه هستند و آیات زیادی داریم که این‌ها پیامبر را می‌شناختند ولی منکر بودند.

میرزایی بیان کرد: انحطاط‌گرایی، بی وفایی، مقاومت در برابر تربیت نبوی، عدم تلاش برای بهبود وضعیت، درخواست‌های نامعقول و برتری‌طلبی از دیگر خصالی است که قرآن برای آنان برشمرده است. عدم دوراندیشی، خام‌اندیشی و ابن الوقت بودن در مسیر ناحق و نادرست، افترابستن به خدا، آرزوهای خام و نادرست و به شدت لجبار از دیگر خصوصیت‌های آنان است، لذا قرآن فرموده است که این‌ها معتقدند «ما جز چند روزی که در عذاب هستیم، بعد وارد بهشت خواهیم شد و فقط این قوم نجات‌یافته است».

میرزایی با بیان اینکه مجموعه این خصال با حمایت مسیحیان تندرو و همسو سبب شده است تا رژیم صهیونیستی ایجاد شود، اظهار کرد: اگر در قرن بیستم با صهیونیسم مواجهیم، به خاطر انتقال یکسری خصالی است که نسل به نسل به این قوم منتقل شده است و تصادفی نیست. کسانی چون فروید، داروین و مارکس هم به الحاد مدرن خیلی دامن زدند که یهودی‌تبار هستند.

بیش از 60 مذمت درباره یهود در قرآن بیان شده است

وی اضافه کرد: هر چند در قانون اساسی ما یهود یک دین شناخته شده است ولی سرنوشت تاریخی این قوم شامل این خصائل عجیب است و هرقدر بخواهیم این قوم را تطهیر بکنیم و بگوییم قوم دیندار با مناسک زیاد هستند ولی باز این معایب را دارند؛ بیش از 60 مذمت در حق آن‌ها در قرآن بیان شده است. خداوند در قرآن بیش از 200 مورد، نام حضرت موسی، یهودیت و بنی اسرائیل و عناوین دیگر را برای عبرت یاد کرده است زیرا کارکرد خوبی نداشتند.  

میرزایی ادامه داد: اینها وقتی درگیری جزئی با کفار و مشرکان پیدا می‌کردند، می‌گفتند دینی به زودی خواهد آمد که ما را بر شما پیروز می‌کند، ولی وقتی اسلام آمد از دشمنان خونی آن شدند. در مورد پیامبر داریم که مانند بچه خودشان ایشان را می‌شناختند ولی با ایشان به مقابله پرداختند. در مواردی هم داریم که از کلماتی چون یدالله مغلوله استفاده می‌کنند، همچنین آیات زیادی در مورد ستیز آن‌ها با حق نازل شده است. 

وی با بیان اینکه در طول تاریخ این قوم ثروتمند بودند و شاید یکی از دلایل این که مسیحیان بیشتر به سمت معنویت میل پیدا کردند، همین امر باشد، ادامه داد: بحث دیگر هم فقدان قناعت است در حالی که قبلاً برده و زیردست بودند. ثروت‌اندوزی، عدم انفاق و خساست هم در برخی آیات قرآن مورد تأکید است. در بحث نژادپرستی هم آیات متعددی وجود دارد. 

استاد دانشگاه شهید محلاتی با بیان اینکه معاد هم در یهودیت بسامد زیادی ندارد و خیلی به آن دل نبسته‌اند، تصریح کرد: با این حال می‌گویند نحن ابناءالله و ...؛ خداوند هم در جواب فرمود اگر راست می‌گویید پس چرا آرزوی مرگ نمی‌کنید؟ آیات متعدد داریم که «لن يَدخُلَ الجنَّةَ إِلَّا مَن كان هُودًا أو نَصارَى». از تعابیر دیگرشان این است که بهشتی را که انبیاء وعده دادند، ما بر روی زمین ایجاد می‌کنیم. 

وی افزود: عزیر را فرزند خدا می‌دانند که در حقیقت انتساب شرفی برای بالابردن خودشان هست؛ پس از ردشدن از بحر یا دریای سرخ(قرآن از بحر استفاده کرده است لذا برخی می‌گویند شاید مراد نیل نباشد)، نجات از دریا و ورود به صحرای سینا بهانه‌هایشان شروع شد؛ با اینکه این‌ها قوم توسری‌خوری هم بودند ولی عدم قناعت، زیاده‌خواهی و ستیزه با حق را به نهایت رساندند. در مورد غذا بهانه گرفتند و وقتی آب خواستند، حضرت موسی(ع) 12 چشمه برایشان جاری کرد و سایه بر بالای سر آنان قرار داد و فرمود اگر می‌خواهید وارد دارالسلام یا همان اورشلیم شوید، باید تلاش معنوی کنید ولی به خاطر همان دنیاطلبی، تنبلی، رفاه‌خواهی و خودبرتربینی استحقاق قوم پیشران و مترقی را نداشتند لذا مجازات آنان سرگردانی در طول 40 سال بود. 

عضو هیئت علمی دانشگاه شهید محلاتی بیان کرد: منابع دینی ما می‌گوید حضرت موسی(ع) در همین دوره وفات کرد و هارون هم قبلاً وفات یافته بود و این‌ها به شهری که وعده داده شده بود، نرسیدند.

وی با بیان اینکه یهودیان 4 شهر مقدس دارند که بیت‌المقدس در رأس آن است و به همین دلیل صهیونیست‌ها هم از این موضوع سوءاستفاده می‌کنند، افزود: مسجدالاقصی در بیت‌المقدس وجود دارد؛ در بالای این مسجد، قبه الصخره قرار دارد که عبدالملک مروان آن را ساخت و دارای گنبد مطلاست، در زیر آن دیوار ندبه وجود دارد و هیکل سلیمان و معبد سلیمان؛ همه تلاش صهیونیست‌ها هم یافتن همین آثار است زیرا حضرت سلیمان بعد از یعقوب(ع) و قبل از موسی(ع) در این منطقه حکومت داشته است. 

میرزایی بیان کرد: شهری را اخیراً غیر مذهبی‌های یهودی در آرژانتین خریداری کرده‌اند که برای آن‌ها سرزمین موعود نیست. در دنیای امروز یهودیان قوم خاصی هستند و هر نوع مخالفت با آن‌ها هم عقوبت حقوقی و قانونی دارد.

وی با طرح این سؤال که آیا نام یهود از فرزند حضرت یعقوب، یهودا گرفته شده است یا خیر، گفت: این مطلب، یک نظر است و نظر دیگر هم این است که قوم یهود به اعتبار کاربرد این کلمه در قرآن به این نام نهاده شده است.