ترازوی الهی در قيامت تنها يك كفه دارد/ اعمال نيك، ملاك سنجش انسان

گروه حوزه‌های علميه: آيت‌الله العظمی سبحانی در تفسير آيه «فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ»، تصريح كرد: ترازوی الهی در قيامت يك كفه بيشتر ندارد كه تنها اعمال نيك انسان روی آن كفه قرار داده می‌شود؛ اگر اين اعمال در حدی كمتر از حد شايسته و نجات دهنده، بود، شخص به دوزخ افكنده می‌شود.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، آيت‌الله العظمی جعفر سبحانی، ظهر سه‌شنبه، 24 مردادماه، در درس تفسير خود در مدرسه حجتيه، در تفسير سوره القارعه، گفت: اين سوره از سوره‌های مكی و هشدار دهنده نسبت به روز معاد است. القارعه يعنی كوبنده و از آيه دوم به بعد اين سوره خداوند به تفسير اين معنی می‌پردازد كه روز كوبنده چيست؛ هرجا كه قرآن، ما ادريك بياورد، حتما در آيه بعدی به تفسير آن موضوع می‌پردازد؛ ولی در «يدريك» چنين نيست و بعد از آن، تفسير نمی‌شود.

اين مرجع تقليد عنوان كرد: در اينجا ابتدا متكلم مفهومی را بيان می‌كند و در مرحله بعد مخاطب سوال می‌پرسد و در مرحله سوم، دوباره متكلم به تفسير سخن می‌پردازد كه اين مسئله نشان دهنده بلاغت و فصاحت قرآن كريم است كه چگونه ذهن مخاطب را برای شنيدن چنين هشدار مهمی آماده می‌كند.

وی در تفسير آيه «یَوْمَ یَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ»گفت: در قيامت انسان‌ها از دل خاك پراكنده می‌شوند كه در اين جا بسياری از مفسران به اشتباه، كلمه فراش را به پروانه نسبت داده‌اند در حالی كه در اين روز عظيم و ترسناك، پروانه صفت بودن انسان، يعنی صفت نرمی و لطافت، پرواز و عشق، كارگر نيست؛ بلكه اينجا منظور از فراش، ملخ است؛ زيرا ملخ‌ها هستند كه هنگام تولد و بيرون آمدن از تخم، روی هم سوار شده با هم به سمت خاصی حركت می‌كنند كه نشانی از قيامت است.

اين مفسر قرآن كريم در تفسير آيه «وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنفُوشِ»، اظهار كرد: خداوند بيان می‌دارد كه در اين روز، ضربه كوبنده‌ای به كوه‌ها وارد می‌شود كه آنها را همچون پشم رنگين حلاجی شده در می‌آورد كه در اينجا پشم رنگين به دليل رنگين بودن كوه‌ها، آورده شده است.

آيت‌الله العظمی سبحانی در تفسير آيه «فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ»، تصريح كرد: فاما، در اين جا به معنی نتيجه گيری از آيات قبلی است و خداوند در اين آيه بيان می‌دارد كه در اين روز سنگينی اعمال، وزن می‌شود؛ نكته جالب اين است كه تا كنون در مدراس و مكاتب و حتی به طور اصطلاحی در منابر گفته می‌شود كه در قيامت ترازوی اعمال دو كفه دارد كه روی يكی اعمال نيك و روی يكی اعمال بد انسان گذاشته می‌شود و كفه هر كدام كه سنگين‌تر شد، سرنوشت فرد مشخص می‌شود، در حاليكه اين مسائل، تنها قصه است؛ زيرا در آخرت ترازوی الهی همچون ترازوی اهل دنيا نيست و يك كفه بيشتر ندارد كه تنها اعمال نيك انسان روی آن كفه قرار داده می‌شود، نه اعمال بد؛ اگر اين اعمال در حدی كمتر از حد شايسته و نجات دهنده، بود، شخص به دوزخ افكنده می‌شود.

اين مرجع تقليد در تفسير «فَهُوَ فِی عِيشَةٍ رَّاضِیَةٍ»، عنوان كرد: در اين جا خداوند می‌فرمايد كه كسی كه نتيجه عملش مثبت بود، چنان خوب زندگی می‌كند كه خودش، همانند زندگی می‌شود و كسی كه ترازوی نيكی‌هايش اندك و كم بود، خانه و مادر او جهنم است؛ زيرا اين آتش، زاييده اعمال بد او در اين دنيا بوده است و دوزخ برای انسانی كه اعمال بدش بيش از خوبی‌هايش باشد، همچون مادری او را در بر می‌گيرد و به او پناهنده می‌شود.

آيت‌الله العظمی سبحانی در پايان با تسليت به مناسبت جان باختن جمعی از هموطنانمان در زلزله شمال شرق كشور بر لزوم اتخاذ تدابير اساسی برای مقاوم سازی ساختمان‌ها به خصوص در بخش روستايی و شهرهای كوچك تاكيد كرد.