حجت‌الاسلام سرابی
اخلاص، اصل اساسی در حوزه اخلاق است

گروه انديشه: عدم بخل علمی، رعايت ظرفيت فهم افراد در تدريس، عدم انحصارطلبی علمی، برخورد نيكو با مخالفان علمی، تكرار و تمرين در آموزش، اخلاص و انگيزه الهی از مواردی است كه در بحث اخلاق، اساتيد به آن تأكيد شده است.








به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، حجت‎الاسلام كاظم سرابی، كارشناس مسائل مذهبی‌ عصر روز گذشته، هفتم خرداد‌ماه‌ در نشست دوره‎‌ای ضمن خدمت مدرسان جهاد دانشگاهی زنجان، ابراز كرد: اولين وظيفه مسلمان، اجتهاد است تا مسائل موردنياز خود را از منابع اسلام استخراج كند و دومين وظيفه او در صورت عدم اجرای وظيفه اول، تقليد است؛ لذا يك مسلمان از هنگام تكليف بايد مرجع تقليد خود را تعيين كند.


وی افزود: شهيد مطهری در كتاب خود اعلام می‎كند كه از ديد اسلام، بين اخلاق و فعل اخلاقی تفاوت وجود دارد و اصل اخلاق مطلق است. به‌طور مثال در هيچ جای دنيا صداقت را بد نمی‎دانند ولی آداب غذا خوردن و احترام در اقوام مختلف متفاوت است لذا تغييرپذيری فعل اخلاق قابل قبول است و بايد در تربيت اخلاقی كوشيد.


اين كارشناس مذهبی خاطرنشان كرد: پژوهش‌های اخلاقی در 3 حوزه توصيفی، هنجاری و فرااخلاقی قرار دارند. پژوهش‌های توصيفی، نقلی است و همانند گزارشی است درخصوص ويژگی‎های يك اخلاق.


وی با بیان اینکه پژوهش‎های هنجاری بايدها و نبايدها را تعيين می‎‌كند و در واقع بحثی بين هست‎ها و نيست‎ها است، اظهار كرد: پژوهش‌های فرااخلاقی، كاملاً ذهنی است و تحليل فلسفی مفاهيم و گزاره‎های اخلاقی است لذا اگر اخلاق هنجاری در يك حوزه خاص از زندگی بيان شود به آن اخلاق كاربردی می‎گويند و اگر محدود كنيم و بر يك شغل خاص نظارت داشته باشد اخلاق حرفه‌ای نام می‌گيرد. حال اخلاص علمی ناظر بر استاد به دو جنبه علمی و منش استاد نظارت دارد.


وی تصريح كرد: در اسلام و در عقل، تدريس، مشاوره و داوری، بايد در حوزه تخصيص فرد باشد مثلاً شخصی كه در حوزه اخلاص تخصص دارد نمی‎تواند به تدريس درس حقوق بپردازد.


اين كارشناس مذهبی يادآور شد: حضور و آمادگی روحی، علمی و جسمی در كلاس از وظايف اساتيد دانشگاه است لذا صحبت كردن بی‎مطالعه حرام است و اساتيد بايد دقت داشته باشند كه هنگام بيماری، اندوه، خوشحالی فراوان، فشارهای عصبی و تشويش، تدريس نكنند.


حجت‌السلام سرابی در پايان، تأكيد كرد: عدم بخل علمی، رعايت ظرفيت فهم افراد در تدريس، عدم انحصارطلبی علمی، برخورد نيكو با مخالفان علمی، تكرار و تمرين در آموزش و اخلاص و انگيزه الهی از مواردی است كه در بحث اخلاق اساتيد به آن تأكيد شده است.