گروه حوزههای علميه: آيتالله العظمی سبحانی گفت: در منطق قرآن انسانهايی به لحاظ معنوی زنده هستند كه مومن به خدا، آخرت و اخلاق باشند و كسی كه قلبش فاقد ايمان است از نظر قرآن مرده است و حيات معنوی ندارد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) آيتالله العظمی سبحانی روز شنبه 12مردادماه در جلسه تفسير قرآن كريم در مدرسه حجتيه قم گفت: در هيچ جای دنيا مدعی را بدون دليل نمیپذيرند و اگر كسی ادعايی دارد بايد دليلی را همراه با ادعای خود بياورد، لذا خداوند انبياء را با معجزات و كرامات فرستاد تا از اين طريق ارتباط فرستادگان خود با عالم بالا را بيان كند.
وی ابراز كرد: تسبيح گفتن سنگريزه در دستان پيامبر و آب دار شدن چاه خشك و متروك از معجزات پيامبر بودند اما پيامبر اسلام در ميان تمام معجزات روی قرآن تكيه كرد چون قرآن معجزه جاودانه است و ساير معجزات موقت هستند.
اين مرجع تقليد بيان كرد: خدا پيامبر را با معجزه جاودان فرستاد تا مردم در هر عصری بتوانند شاهد نبوت او باشند چون نبوت پيامبر جاودانه است و معجزهاش نيز بايد جاودانه باشد.
مفسر بزرگ قرآن كريم افزود: ادعای نبوت ابدی دليلی ابدی میخواهد و قرآن دليل ابدی است در زمان نزول به قدری قرآن جاذبه داشته است كه گاهی پيامبر با خواندن دو آيه رئيس يك قبيله را مسلمان میكرد.
وی اظهار كرد: قرآن كريم برای اعراب آن زمان شيرينی و جاذبه فراوانی داشت و حتی دشمنان پيامبر نيمه شب كنار خانه ايشان میرفتند تا صدای قرآن پيامبر را موقع نماز بشنوند، لذا قرآن در صدر اسلام جاذبه داشت و هم چنان نيز برای كسانی كه آشنا به زبان عربی هستند جاذبه دارد.
آيتالله العظمی سبحانی گفت: برخی تهمت زدند كه قرآن پيامبر شعر است و چون قرآن الفاظی زيبا داشت آن را شعر میدانستند اما خدا در پاسخ اين تهمت فرمود كه «وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ و َمَا یَنبَغِی لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ» و تاكيد كرد كه ما شعر نازل نكرديم، اين در حالی است كه شعر غالبا در قلمروهای فسق و فجور، حماسی و مداحی كارگر است و مايه شعر تخيل است اما وحی تخيلات نيست و خميرمايه آن بر واقعيات استوار است.
وی ادامه داد: البته اگر شعر بر قرآن و سنت تكيه كند و حقايق اسلام را در غالب شعر بگويد ممدوح است و پيامبر چنين شاعرانی را تكريم كرده است. در سوره مباركه شعراء آمده است كه «وَالشُّعَرَاء یَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ » اشعاری كه از هدفی پيروی نكرده و شاعران آن دنبال پول هستند مذموماند اما بايد تاكيد كنيم كه اسلام و قرآن مخالف ادبيات نيستند. اسلام در حقيقت با ادبيات فاسد مخالف است و كسانی كه اهل فرهنگ، قلم و ادب هستند نبايد با قرآن قهر كنند.
وی با اشاره به آيه 70 سوره مباركه يس افزود: خدا در اين آيه فرموده است كه «لِیُنذِرَ مَن كَانَ حَیًّا وَیَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ» و تاكيد دارد كه انسانهای زنده را میترساند. در حقيقت دو نوع زنده داريم؛ يك زنده طبيعی است كه شامل انسان، نبات و حيوان میشود و ديگری زنده معنوی است كه تنها شامل انسانهای مومن به خدا، آخرت و اخلاق میشود و كسی كه قلبش فاقد ايمان است از نظر قرآن مرده است و حيات معنوی ندارد.