واحد بكرايی، كارشناس ارشد علوم قرآن و حديث شهر سنندج در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه كردستان، اظهار كرد: متأسفانه در حال حاضر به تربيت دينی كودكان كه پايه‌های نسل‌های آينده‌اند، توجه ضعيفی می‌شود.

وی با اشاره به اينكه متأسفانه به جنبه‌های ديگر زندگی نونهالان بیش از مباحث دينی اهميت بيشتری داده می‌شود، افزود: خانواده‌ها در حال حاضر به مواردی مانند كلاس‌های تفريحی، ورزشی و غير‌درسی اهميت بيشتری داده و در نهادينه شدن مفاهيم دينی بسيار ضعيف عمل می‌كنند.

ضعف رسانه‌های جمعی و عرف جامعه باعث ارجحيت دادن مسائل غيردينی به دينی می‌شود

بكرايی با اشاره به اينكه مسائل زيادی در تربيت صحيح فرزندان دخيل هستند، عنوان كرد: ضعف رسانه‌های جمعی و عرف جامعه باعث ارجحيت دادن مسائل غيردينی به دينی شده است.

وی والدين و خانواده را تأثيرگذارترين نهاد در شکل‌گيری تربيت دينی كودكان دانست و اعلام كرد: مدرسه و مكان آموزشی، گروه دوستان و همسالان، رسانه‌های ديداری و شنيداری و در نهايت كل جامعه در شكل‌گيری تربيت دينی كوكان مؤثر هستند.

اين كارشناس ارشد علوم قرآن و حديث بيان كرد: تمامی گروه‌ها در هدايت و سعادت افراد جامعه تأثيرگذار بوده و هر چند كه والدين به تربيت صحيح و دينی فررزندان اهتمام بورزند، اما اگر ديگر گروه‌های فرهنگی، اصولی معارض با فرهنگ دينی را انعكاس دهند، مايه انحراف از مسير تربيت قرآنی و هدايت الهی آنان می‌شود.

هر كس به موازات حضور و عضويت خود در جامعه مسئوليت هدايت و سعادت جامعه را دارد

وی با اشاره به اينكه هر كس به موازات حضور و عضويت خود در جامعه مسئوليت هدايت و سعادت جامعه را دارد، ذكر كرد: با توجه به اين مقدمات، صرف پياده كردن معيارهای قرآنی در نهاد خانواده كفايت نمی‌کند، بلكه بايد اين معيارها در بندبند جامعه نفوذ پيدا كند.

بكرايی تصريح كرد: اگر تمامی معيارهای خوب انسانی از منظر آيات و روايات را در زندگی خود پياده كنيم، كودكان نيز مقلد خوبی از رفتارهای ما می‌شوند و در تربيت و هدايت نسلی پاك بيشترين اثرگذاری را دارد.

وی در همین راستا با اشاره به آیات قرآن کریم، خاطرنشان کرد: خداوند در آیات 24، 25 و 26 سوره ابراهیم به زیبایی بیان می‌دارد که هر عمل پاکی قطعاً نتیجه و میوه پاکی را در پی دارد.

این استاد دانشگاه در پايان با اشاره به اينكه نبايد از پايبندی والدين به مسائل دينی غافل بود، يادآور شد: در خانواده‌ای كه پدر و مادر عقايد و هنجارهای دينی را به فراموشی سپرده و به ديده خرافات به اين هنجارها نگاه كنند، نبايد هيچ انتظار اصلاحی از فرزندان و نسل آينده داشت.