به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) منطقه شمال‌غرب كشور، اين وبلاگ كه توسط «سيامك مختاری»، وبلاگ‌نويس اروميه‌ای در سرويس‌دهنده‌ی بلاگفا به روز می‌شود، در پست‌ اخير خود مطالبی درباره اهل‌بيت(ع) در نگاه مولانا و تجلی و نمود آموزه‌های دينی در اشعار وی نگاشته است.
بلاگر در اين نوشتار می‌آورد: در مثنوی داستان‌هايی زيادی وجود دارد كه كه در آنها از امام علی(ع) ياد شده است، به‌ويژه در داستان مشهوری كه حضرت علی(ع) با عمر بن عبدود به مبارزه برمی‌خيزد و او را بر زمين می‌زند، در اين داستان، علی(ع) كسی است كه بايد از وی اخلاص عمل را آموخت، شجاعت و مروت علی (ع) در اين داستان چشمگير است، علی(ع) در نظر مولانا جمله عقل است و جمله ديده، صاحب حلم است و علم.
وی می‌افزايد: مولانا در شعر «راز بگشای ای علّی مرتضی/ ای پس از سؤالقضا حسن القضا» و نيز در ديوان خود نيز درباره مناقب اميرالمؤمنين(ع) می‌گويد: «اقتدای ما به شاه اولياست/ آنكه نورش مشتق از نور خداست/ ای كه داری ديده‌ی روشن بين/ جسم و جانش جسم و جان مصطفی است.»
وبلاگ‌نويس خاطرنشان می‌كند: مولانا اهل بيت عصمت و طهارت (ع) را نورالانوار می‌شناسد و در بيتی در باره آن‌ها می‌گويد: «اهل بيتش جملگی خود بر حقند/ چشمه نورش علی مرتضی است.»