کد خبر: ۱۹۰۶۶۳۴
تاریخ: ۲۴ فروردين ۱۳۸۹ - ۱۳:۴۵
«شكر در قرآن» بررسی شد
گروه انديشه و علم: «شكر در قرآن» با طرح سؤال «از چه كسانی تشكر كنيم» و اولويتبندی اين مبحث در نشست تفسيری مربيان بيتالقرآن شميران مورد بررسی قرار گرفت.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه مؤسسات قرآنی مردمنهاد، نشست تفسيری مربيان بيتالقرآن شميران روز گذشته دوشنبه 23 فروردينماه در محل اين مؤسسه قرآنی برگزار شد.
«شكر در قرآن» با طرح سؤال «از چه كسانی تشكر كنيم» و اولويتبندی اين مبحث در نشست تفسيری مربيان بيتالقرآن شميران مورد بررسی قرار گرفت.
در اين نشست يكی از مربيان بيتالقرآن با قرائت آياتی از سوره نمل به بيان تفسير اين آيه پرداخته و گفت: در آياتی از اين سوره بحث شكر بيان میشود و حضرت سليمان زمانی كه به مورچهای بر میخورد و میبيند آن مورچه به همراهان خود میگويد كه از جلوی راه اين انسانها كنار برويد زيار اينهای نمیدانند و ما را لگد میكنند، تبسنی زده و خداوند را شكر میكند به خاطر نعمت.
وی افزود: شكر خداوند در اولويت شكرها قرار دارد و پس از آن تشكر از والدين بسيار مورد سفارش قرار گرفته است.
يكی از مربيان نيز با بيان حكايتی از شكر خداوند گفت: شكر نعمتهای خداوند را هيچكدام از بندگان نمیتوانند آنچنان كه شايسته است بجا آورند اما بسيار سفارش شده است كه بهترين راه شكر خداوند، استفاده از نعمتهای خداوند در راه رضای اوست.
در ادامه مربی ديگری در رابطه با شكر در قرآن گفت: وجه نخستين شكر به معنی توحيد بود چنان كه خدای تعالی در سوره آلعمران(آيه 144) میفرمايد: «خدایْ سپاسگزاران را پاداش [نيكو] خواهد داد» يعنی موحدان را. و در سوره ابرهيم (آيه 7) گفت: «اگر شكر كنيد، البته [نعمتِ] شما را می افزايم» يعنی اگر موحد باشيد، نعمت های شما را افزون می كنم. و وجه دوم شكر به معنی سپاس داری كردن بود، چنان كه در سوره بقره (آيه 102) گفت: «مرا شكر گزاريد و مرا ناسپاسی كنيد» يعنی شكر و سپاس به عين آن.
در پايان نيز مدير مسئول واحد بانوان كه خود حافظ قران كريم است مطالبی در رابطه با تشكر از والدين بيان كرد.
خبرنگار: خسروی