آيه 67 سوره توبه نشانه‌های منافقان را بيان می‌كند
به‌گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه اصفهان، در مقاله‌ای از «سيد‌رضا واجدی» درباره نشانه‌های منافقان سخن به‌ميان آمده است.
طبق آيه 67 سوره توبه آمده است كه «المُنافِقونَ و المُنافِقاتُ بعضُهُم مِن بَعضٍ يأمرونَ بالمُنكَر و یَنهَونَ عَنِ المعروفِ و یَقبِضونَ ايديهم نسُو الله فنسيهُم اِنّ المُنافِقينَ هُمُ الفاسِقون؛ مردان و زنان منافق از يكديگرند (از يك قماشند) به منكر فرمان می‌دهند و از معروف نهی می‌كند و دست‌های خود را (از بخشش و انفاق) می‌بندند، خدا را فراموش كرده‌اند پس خداوند نيز آنان را فراموش كرده است، همانا منافقان همان فاسقانند.»
به نقل از واجدی طبق اين آيه زن و مرد در اصلاح يا فساد جامعه هر دو نقش دارند و اهل نفاق، اصول و عملكردهای مشترك دارند.
اشاعه فحشا و دعوت به منكر و نهی خوبی‌ها، نشانه‌های نفاق است و در فرهنگ منافقان خيررسانی نيست و لذا ترك امر به معروف و نهی از منكر و انفاق در راه خدا نشانه فراموش كردن خداست.
از جمله صفات منافقان می‌توان به قسم دروغ خوردن، بهانه‌تراشی، جبهه نرفتن، تضعيف‌كننده روحيه‌ها، تفرقه، ترديد و ظالم بودن اشاره كرد.
فتنه‌نگری و تفرقه‌افكنی كار هميشه و پيوسته منافقان است و منافقان هرگز دلشان تسليم نظام اسلامی نمی‌شود.
يكی از ابزار كار منافقان قسم دروغ است، لذا در قبول كردن توبه منافق و باور كردن ادعايش عجله نكنيد، چون دروغ می‌گويند.
منافق پيوسته در ترس و وحشت است و می‌خواهد با سوگند و تظاهر توجه‌ها را جلب كند و هر لحظه از افشا شدن چهره‌اش نگران است.