کد خبر: ۲۴۳۰۰۳۱
تاریخ: ۲۲ مهر ۱۳۹۱ - ۰۰:۴۴
26 ذیالقعده؛ آغاز حركت پيامبر(ص) برای ترسيم اصل امامت
گروه اجتماعی: ۲۶ ذیالقعده سال دهم هجری، آغاز حركت پيامبر اكرم(ص) از مدينه به سوی مكه جهت ادای حج و ابلاغ رسالت خود مبنی بر جانشينی امام علی(ع) است.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، پيامبر اكرم(ص) در سال دهم هجرت از سوی خداوند متعال مأمور شد كه در مناسک حج شركت كرده و انحرافاتی را كه در اين تكليف با شكوه عبادی، سياسی و اجتماعی اسلام در طول تاريخ پيش آمده بود، به مردم گوشزد كند.
حجّ در حالت عام به معنی قصد زيارت است و در شرع به معنای قصد زيارت خانه خداوند جهت برپا داشتن مناسك و اعمال حجّ بوده و واژه وداع نيز در لغت به معنی خداحافظی است.
بنا به روايت، معاوية بن عمار از امام جعفر صادق(ع)، از روزی كه پيامبر(ص) به مدينه آمده بودند تا سال دهم هجری امكان حج برای پيامبر(ص) مهيا نشده بود و ايشان تنها سه عمره به جای آورده بودند. لذا بعد از تثبيت اسلام در شبه جزيره و گرويدن مناطق مختلف آن به آيين اسلام و در پی نازل شدن «وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَى كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ، و در ميان مردم براى [اداى] حج بانگ برآور تا [زايران] پياده و [سوار] بر هر شتر لاغرى كه از هر راه دورى مىآيند به سوى تو روى آورند (حج/ آيه 27)» پيامبر(ص) آهنگ سفر حج كردند.
بر اين اساس پيامبر اكرم(ص) از آغاز ماه ذیالقعده سال دهم قمری به تمام مناطق مسلماننشين و طوائف و قبائل مسلمان عربستان خبر داد كه وی در اين ماه به مكه معظمه خواهد رفت و مراسم عمره و حج را به جای خواهد آورد و هر كسی مايل است، وی را همراهی كند، زاد و توشه خويش برگيرد و به سوی مكه معظمه حركت کند.
در اين هنگام علي بن ابيطالب(ع) در يمن بود و به دستور پيامبر سرپرستى مسلمانان اين منطقه را بر عهده داشت كه بلافاصله پس از جويا شدن از تصميم پيامبر اكرم(ص)، به سمت مكه رهسپار شد.
پيامبر اكرم(ص) نيز پس از فراهم كردن تداركات سفر و امكانات لازم، ابودجانه را به عنوان جانشين خود در مكه قرار داد و به همراه حضرت فاطمه(س) و همسران خود، در روز ۲۶ اين ماه، از مدينه خارج شد و نكته جالب اينكه در اين سفر روحانی و به ياد ماندنی، در حدود 104 هزار و يا 124 هزار نفر از مسلمانان شركت كردند.
حضرت علی(ع) نيز كه به همراه ياران خويش به سوی مكه عازم شده بودند، يكی از يارانش را جانشين خويش در سپاه تحت فرمانش گذاشت، احرام بسته و برای ديدار با رسول خدا(ص) پيش از سپاهيان به مكه آمد و آن حضرت را در حالی كه لباس به تن داشت، ملاقات كرد.
پيامبر(ص) از نيت امام علی(ع) پرسيدند كه امام(ع) پاسخ دادند: «من اينگونه گفتهام، خدايا به همان نحو كه پيامبرت(ص) احرام بسته من هم احرام میبندم»، در همين لحظه پيامبر(ص) فرمودند: «يا علی(ع) شما در حج با من شريك هستی، پس بر احرام باقی باش».
از آنجا كه اين سفر، آخرين سفر رسول خدا(ص) به مكه معظمه، جهت انجام مراسم حج بود، به «حجةالوداع» شهرت يافت كه البته به آن «حج بلاغ» و «حج اسلام» نيز گفته میشود.
از اين رو ميتوان ۲۶ ذیالقعده سال دهم هجری را آغاز حركت پيامبر اكرم(ص) از مدينه به سوی مكه جهت ادای حج و ابلاغ رسالت خود مبنی بر جانشينی امام علی(ع) دانست زيرا پيامبر اكرم(ص) در بازگشت از همين سفر زيارتی، در روز 18 ذیالحجه و در مكانی به نام «غدير» حضرت علی(ع) را به عنوان جانشين خويش معرفی كرد.
حجّ در حالت عام به معنی قصد زيارت است و در شرع به معنای قصد زيارت خانه خداوند جهت برپا داشتن مناسك و اعمال حجّ بوده و واژه وداع نيز در لغت به معنی خداحافظی است.
بنا به روايت، معاوية بن عمار از امام جعفر صادق(ع)، از روزی كه پيامبر(ص) به مدينه آمده بودند تا سال دهم هجری امكان حج برای پيامبر(ص) مهيا نشده بود و ايشان تنها سه عمره به جای آورده بودند. لذا بعد از تثبيت اسلام در شبه جزيره و گرويدن مناطق مختلف آن به آيين اسلام و در پی نازل شدن «وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَى كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ، و در ميان مردم براى [اداى] حج بانگ برآور تا [زايران] پياده و [سوار] بر هر شتر لاغرى كه از هر راه دورى مىآيند به سوى تو روى آورند (حج/ آيه 27)» پيامبر(ص) آهنگ سفر حج كردند.
بر اين اساس پيامبر اكرم(ص) از آغاز ماه ذیالقعده سال دهم قمری به تمام مناطق مسلماننشين و طوائف و قبائل مسلمان عربستان خبر داد كه وی در اين ماه به مكه معظمه خواهد رفت و مراسم عمره و حج را به جای خواهد آورد و هر كسی مايل است، وی را همراهی كند، زاد و توشه خويش برگيرد و به سوی مكه معظمه حركت کند.
در اين هنگام علي بن ابيطالب(ع) در يمن بود و به دستور پيامبر سرپرستى مسلمانان اين منطقه را بر عهده داشت كه بلافاصله پس از جويا شدن از تصميم پيامبر اكرم(ص)، به سمت مكه رهسپار شد.
پيامبر اكرم(ص) نيز پس از فراهم كردن تداركات سفر و امكانات لازم، ابودجانه را به عنوان جانشين خود در مكه قرار داد و به همراه حضرت فاطمه(س) و همسران خود، در روز ۲۶ اين ماه، از مدينه خارج شد و نكته جالب اينكه در اين سفر روحانی و به ياد ماندنی، در حدود 104 هزار و يا 124 هزار نفر از مسلمانان شركت كردند.
حضرت علی(ع) نيز كه به همراه ياران خويش به سوی مكه عازم شده بودند، يكی از يارانش را جانشين خويش در سپاه تحت فرمانش گذاشت، احرام بسته و برای ديدار با رسول خدا(ص) پيش از سپاهيان به مكه آمد و آن حضرت را در حالی كه لباس به تن داشت، ملاقات كرد.
پيامبر(ص) از نيت امام علی(ع) پرسيدند كه امام(ع) پاسخ دادند: «من اينگونه گفتهام، خدايا به همان نحو كه پيامبرت(ص) احرام بسته من هم احرام میبندم»، در همين لحظه پيامبر(ص) فرمودند: «يا علی(ع) شما در حج با من شريك هستی، پس بر احرام باقی باش».
از آنجا كه اين سفر، آخرين سفر رسول خدا(ص) به مكه معظمه، جهت انجام مراسم حج بود، به «حجةالوداع» شهرت يافت كه البته به آن «حج بلاغ» و «حج اسلام» نيز گفته میشود.
از اين رو ميتوان ۲۶ ذیالقعده سال دهم هجری را آغاز حركت پيامبر اكرم(ص) از مدينه به سوی مكه جهت ادای حج و ابلاغ رسالت خود مبنی بر جانشينی امام علی(ع) دانست زيرا پيامبر اكرم(ص) در بازگشت از همين سفر زيارتی، در روز 18 ذیالحجه و در مكانی به نام «غدير» حضرت علی(ع) را به عنوان جانشين خويش معرفی كرد.