رضا نباتی، مؤسلف كتب آموزشی قرآنی در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن (ايكنا)، در رابطه با اين كه مؤسسات قرآنی به عنوان مراكز مردمی و خودجوش آموزش قرآن چگونه می‌توانند بر روند برگزاری جلسات عمومی و غير رسمی قرآن نظارت داشته باشند، گفت: معمولاً مسئوليت هماهنگی و برگزاری جلسات هفتگی آموزش قرآن با سازمان تبليغات اسلامی است، اما جلساتی كه در منازل برگزار می‌شود و توسط افراد خير راه‌اندازی شده است، نبايد تنها از نظر مادی مورد حمايت قرار گيرند، بلكه مراكز قرآنی از نظر برنامه‌ای احتياج به توجه دارند.
وی با اشاره به نقش مديران متخصص قرآنی در جهت‌دهی عملكرد و فعاليت‌های قرآنی غير رسمی در جامعه اظهار كرد: شورای انقلاب فرهنگی بايد اهداف آموزشی را ابلاغ كند تا مراكز قرآنی طبق اهداف از پيش تعيين شده عمل كنند؛ در اين راستا مديران نيز بايد تحت آموزش مدون قرار گيرند و در مرحله بعد بحث نظارت بر مراكز قرآنی است كه به منظور ايجاد رقابت بين مراكز قرآنی بايد طرح رتبه‌بندی در اين مراكز به صورت دقيق به مرحله اجرا در آيد.
اين كارشناس قرآنی آموزش‌های غير رسمی قرآن را از عوامل تأثيرگذار بر پيشرفت قرآن‌آموزان دانست و عنوان كرد: با توجه به ميزان فعاليت جلسات قرآنی بايد امتيازاتی به اين جلسات داده شود تا اين مورد نهادينه شود، كه اگر جلسه‌‌ای خود را ارتقاء ندهد به سطح پايين‌تر تنزل پيدا می‌كند و هيئت امنای مؤسسات قرآنی بايد در امر فعاليت جلسات دخالت كنند.
وی با بيان اين كه آموز‌ش‌های غير رسمی قرآن از عوامل مؤثر در طراحی و انتخاب فعاليت‌های آموزشی و روش تدريس قرآن است، بيان كرد: برخی از جلسات قرآنی فعاليت تخصصی و برخی فعاليت عمومی انجام می‌دهند و برخی نيز انجام فعاليت‌های تخصصی و عمومی قرآن را بر عهده دارند كه در تمام اين نوع فعاليت‌ها بايد توجه شود كه مسائل تخصصی در حوزه قرآن به صورت عمومی و آسان ارائه شود.
اين فعال قرآنی در ادامه تصريح كرد: چون جلسات قرآن خصوصی هستند، در برنامه‌ريزی‌های خود استقلال دارند و از چارچوب مشخصی پيروی نمی‌كنند؛ مهم‌ترين مشكل نيز اين است كه سليقه‌ای عمل می‌كنند و از روش‌های به‌روز در حوزه ياددهی و يادگيری برخوردار نيستند و مديران برخی از اين جلسات نيز از پشتوانه علمی قوی برخوردار نيستند.
وی همچنين افزود: اتحاديه‌ تشكل‌های قرآنی در كشور بايد جايگاه خود را در جامعه مشخص كند تا نهادهای متولی امور قرآنی در كشور با يكديگر موازی‌كاری نداشته باشند و همچنين از همكاری و تعامل نيز برخوردار باشند به طوری كه حوزه‌های كاری مشخص شود و مراكز قرآنی طبق برنامه‌ريزی‌ها و حوزه‌های مشخص شده با نظارتی كارشناسانه عمل كنند.
نباتی در رابطه با نحوه فعاليت اتحاديه تشكل‌های قرآنی اظهار كرد: اتحاديه تشكل‌های قرآنی و مراكز قرآنی بايد كرسی‌های هم‌انديشی در زمينه آموزش قرآن تشكيل دهند و مراكز ديگر را تحت تأثير قرار دهند و هر فعاليتی كه قرار است انجام شود، اهداف و عقبه‌های فكری و علمی آن مشخص شده باشد.
وی بيان كرد: در حوزه فعاليت‌های قرآنی علی‌رغم فعاليت‌های بسياری كه انجام شده است، متأسفانه در عقب‌ماندگی فكری و عملی قرار داريم و بنابراين نياز به تحول اساسی است، اين مراكز قرآنی نياز به افرادی دارند كه جسارت و توجه لازم را داشته باشند و داعيه‌داران فعاليت‌های قرآنی بايد خود اطلاعات كافی در زمينه ارائه آموزه‌های قرآنی داشته باشند؛ جلسات قرآنی می‌توانند محور تحول فعاليت قرآنی قرار گيرند به شرطی كه برای هر فعاليت قرآنی مبنای علمی و عقلی وجود داشته باشد و برای انجام هر فعاليت مطالعه كافی نيز وجود داشته باشد.
اين مؤلف كتب دينی و قرآنی در رابطه با اين كه چگونه می‌توان در راستای هم‌افزايی فعاليت‌های قرآنی شيوه‌ها و روش‌های آموزش قرآن را در جلسات غير رسمی و عمومی هماهنگ كرد، افزود: بحث جامعيت آموزش قرآن بايد مورد توجه كارشناسان قرار گيرد و اين مراكز به جای قاعده‌محوری، بايد مهارت‌محور باشند؛ قرآن بايد در اين جلسات قرائت شده و روش‌های صحيح آموزش نيز اشاعه داده شود، زيرا آموزش قرآن موجب انس دائمی افراد با قرآن می‌شود و اين انس نيز اصلاح اخلاقی و رفتاری جامعه را در بر خواهد داشت.
وی در پايان ضمن تأكيد بر كاربردی شدن فعاليت‌های آموزشی در جلسات قرآنی گفت: در مؤسسات قرآنی بايد به جای پرداختن به قرائت و دوره‌های عمومی از جمله روخوانی قرآن، به درك معنا و مفهوم آيات كلام وحی نيز توجه شود، زيرا همه مردم از استعداد موسيقايی برخوردار نيستند تا بتوانند آيات را با صوت زيبا قرائت كنند و برای پيشرفت و ايجاد جذابيت در دوره‌های آموزشی بايد از برنامه‌های پيشرفته همراه با تجارب برترين‌های قرآنی استفاده شود تا اين مراكز بتوانند به اهداف والای خود در عرصه آموزش دست يابند.