شهيد غلامرضا آلويی يكی از بسيجيان مسجد جامع دزفول و از رزمندگان توانمند واحد اطلاعات و عمليات لشكر 7 حضرت ولی عصر(عج) خوزستان بود كه در عمليات والفجر8 درحال غواصی و در عمق بيش از 50 متری زير دريای وسيع مازندران دعوت حق را لبيك گفت.
وی قبل از عمليات‌های رزمندگان اسلام به اتفاق ديگر دوستانش كار شناسايی منطقه عملياتی را به‌عهده داشت.
غلام‌رضا آلويی پس از سال‌ها حضور در بسيج و جبهه‌های حق عليه باطل و نيز پس از عمليات پيروزمند والفجر 8 و درحالی كه دوره عالی آموزش غواصی و مربيگری سپاه پاسداران را پشت سر می‌گذاشت، ساعت 11 صبح، زير دريای وسيع و زيبای مازندران(خزر) و در زيباكنار دعوت حق را لبيك گفت و به خدايش پيوست.
جسم پاك و نازنين رضا در دريا به دريا پيوست و به ديدار حضرت دوست شتافت و جسد پاك و مطهرش هرگز و هيچگاه باز نگشت.
محمد حسين دورچين از هم‌رزمان شهيد، می‌گويد: از روزهای اوليه جنگ در بسيج مسجد جامع دزفول با رضا آلويی آشنا شد و در اردو‌ها و گشت و نگهبانی و در جبهه‌ها شركت كرد.
پس از شهادت شهيد، شبی در مسجد جامع دزفول به خواب ديدم كه در حياط مسجد با جمعی در حال صحبت كردنم، كه ناگهان رضا آلويی وارد شد، با پيراهن بسيار سفيدی كه چشم را خيره می‌كرد.
او را در آغوش كشيدم و می‌دانستم كه شهيد شده است ولی او انكار می‌كرد كه زنده است. خلاصه از ديدنش خيلی خوشحال شده بودم در قسمت غربی مسجد روی سكو نشستيم و با همديگر قرآن خوانديم ناگهان نگاهم به جيب لباس سفيدش افتاد، وصيت‌نامه‌اش را ديدم، به يادم آمد كه وصيت‌نامه‌‌اش پيدا نشده است. وصيت‌نامه‌اش را بيرون آورد، كپی بود و گفت كه اصلش در خانه است.
گفتم به من بده كه برايت در مجلس ترحيم بخوانم دستش را كشيد كه وصيت‌نامه را بدهد ولی نداد و در جيبش گذاشت و گفت: گفتم كه اصلش در خانه است و در حالی كه روی سكو نشسته بوديم و قرآن می‌خوانديم برادران حبيب خاكی، عظيم مطيع رسول و ابوالفضل غلام‌زاده نيز آمدند و با همديگر صحبت كرديم.
پس از آن از خواب بيدار شدم تا اينكه بعداً برادر عليرضا شهربانوزاده را كه از دوستانمان بود ديدم و خواب را برای او توضيح دادم و او گفت كه بله خانواده‌اش وصيت‌نامه شهيد را در منزل شهيد پيدا كرده‌اند.
*نويسنده: محمد حسين دورچين