رسول نجفيان، بازيگر سينما و تلويزيون، در گفت‌و‌گو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) با بيان مطلب فوق اظهار كرد: قبل از اين‌كه به نگاه شهيد آوينی بپردازم ذكر مقدمه‌ای را ضروری می‌دانم. هنر به طور اعم می‌تواند دو نوع باشد؛ اول، هنری كه به دنبال بيان دردهای بشری و ارزش‌های انسانی است و دوم، هنری كه هيچ‌گونه تعهدی را بيان نمی‌كند و تنها به دنبال سرگرمی و گذران وقت است؛ به همين دليل تنها هنرمندانی نامشان جاودان مانده كه كارهايشان به نحوی از مفهوم و ارزشی روحانی سود برده است.
وی افزود: با توجه به توضيح فوق بايد بگويم شهيد آوينی از هنرمندانی است كه دغدغه‌اش به تصوير كشيدن مشكلات و درد مردم بود، به همين دليل هم نامش جاودان مانده است، البته در ميان كارهای وی از مجموعه «روايت فتح» بايد به عنوان يكی از ماندگارترين كارهای وی نام برد.
اين كارگردان تئاتر در بخش ديگری از سخنان خود تصريح كرد: شاخصه بارز كارهای آوينی اين بود كه به هيچ وجه در كارهايش ريا و دورويی مشاهده نمی‌شود و آنچه كه ما می‌بينيم تجسمی درست از حقيقت است كه در آن تحريف يا تفسيری انجام نشده است.
بازيگر فيلم سينمايی «مسافر ری» در بخش ديگری از سخنان خود متذكر شد: نگاه آوينی به سينمای متعهد و ارزشی اين بود كه به بهانه جذب تماشاگر، آثار در دام زرق و برق‌های پوچ گرفتار نيايند، البته اين گفته من به معنی انكار ويژگی سرگرمی در سينما نيست، بلكه منظور اين است كه سرگرمی بهانه‌ای برای فدای معنا و مفهوم نباشد.
وی در پاسخ به اين سؤال كه انديشه‌های آوينی در زمان حيات وی تا چه حد مورد توجه قرار می‌گرفت؟ گفت: متأسفانه وضعيت ما در هنر اين است كه تا زمانی كه يك هنرمند زنده است پی به كارهای وی نمی‌بريم. شهيد آوينی نيز از چنين برخوردهايی رنج می‌برد، البته جوان‌ها ارادتی خاص به اين شهيد داشتند، اما نمی‌توان كتمان كرد كه در آن زمان بسياری با انديشه‌های وی آشنا نبودند، حتی خود آوينی در يكی از قسمت‌های «روايت فتح» اين گلايه را عنوان كرده بود.
نجفيان در پايان خاطرنشان كرد: واقع‌نگری را بايد اصلی‌ترين شاخصه كارها آوينی دانست به نحوی كه هيچ جهت‌دهی خاصی در آن وجود نداشت، حتی در برخی از كارهای آوينی صحنه‌هايی را می‌ديديم كه از كارهای وی انتقاد می‌شد، اما وی آنها را به تصوير می‌كشيد.