به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا)، دومین نشست معاونان فرهنگی و اجتماعی دانشگاهها و مراکز آموزش عالی غیردولتی منطقه چهار کشور با حضور معاونان و نمایندگان این دانشگاهها در دانشگاه ادیان و مذاهب برگزار شد.
این نشست در دو نوبت صبح و بعدازظهر برگزار شد. در نشست صبح، حجتالاسلام والمسلمین جعفرطیاری، قائممقام رئیس دانشگاه ادیان و مذاهب به ایراد سخنرانی پرداخت.
وی ابتدا به معرفی اجمالی دانشگاه پرداخت و در ادامه به بیاناتی از حضرت امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری در خصوص بحث فرهنگ را مطرح کرد.
حجتالاسلام والمسلمین سیدحسن اسلامی عضو هیئت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب دومین سخنران این نشست بود.
وی در سخنرانی خود با عنوان «نقش معاونتهای فرهنگی در تعمیق گسترش ارزشهای دانشگاهی» ابتدا به سرقت و ابتحال علمی پرداخت و در ادامه گفت: کار فرهنگ گسترش دادن انسانها است. فرق انسان فرهیخته و نافرهیخته این است که انسانهای نافرهیخته در یک چهارچوب بسته و محدود هستند و رفتارشان مکانیکی و واکنشی است. وظیفه فرهنگ توسعه دادن انسان است. کاری که ما میتوانیم در دانشگاه انجام دهیم این است که با این آنتروپی که در عرصه علم و دانش و معرفت بهطور طبیعی رخ میدهد مبارزه کنیم.
نشست دوم تحت عنوان نشست تخصصی عفاف و حجاب به سخنرانی آریانفر، کارشناس وزارت علوم اختصاص داشت.
در این نشست مصوبات وزارت علوم در خصوص عفاف و حجاب در دانشگاهها در قالب
رویکردها، قوانین و برنامههای وزارت علوم، طرح و مورد ارزیابی قرار گرفت.
میهمانان پس از ادای نماز ظهر و عصر و صرف نهار، در نشستهای بعداز ظهر شرکت کردند.
نشست تخصصی عفاف و حجاب در بعدازظهر نیز ادامه یافت.
نشست بعدی، با عنوان «بررسی مشکلات کرسیهای آزاداندیشی» با سخنرانی کرمی به عنوان نماینده وزارت علوم برگزار شد.
وی در بخشی از سخنان خود گفت: تصور این است که متولی کرسیهای آزاداندیشی تشکلهای دانشجویی آن هم به شکل سیاسی باشد. این سادهترین تعبیر از کرسیهای آزاداندیشی است. تأکید اصلی بر وجه علمی کرسیهای آزاداندیشی است؛ لذا بر فعالیت گروههای آموزشی در برگزاری این کرسیها تأکید میکنیم.
در ادامه نشست، مسئله کرسیهای آزاداندیشی به بحث گذاشته شد و حاضران به نقد و بررسی آن پرداختند.
آخرین نشست به «فضای مجازی، شبکههای اجتماعی، تهدیدها و فرصتها» اختصاص داشت. سخنران این نشست، اسرافیلیان کارشناس وزارت علوم بود.
وی در بخشی از سخنان خود گفت: ما ظرفیت فضای مجازی را انکار نمیکنیم به شرطی که آن را بشناسیم. تا زمانی که نگاه ما به فرهنگ، نگاه آسیبشناسی باشد هیچگاه نمیتوانیم با آسیبهای آن مبارزه کنیم. این مسئله بارها و بارها تجربه شده است. اگر ظرفیتهای این فضا را خوب شناسایی کنیم و همگام با اتفاقاتی که در سطح جهان روی میدهد قدم برداریم، بسیاری از مشکلات را حداقل میتوانیم به خوبی مدیریت کنیم.