به گزارش ایکنا به نقل از صدی البلد، نشست هفتگی تفسیر و ابعاد اعجاز قرآن دیروز یکشنبه(20 مهر) با عنوان «ابعاد اعجاز آیات قرآن درباره دریاها» در مسجد جامع الازهر برگزار شد و رمضان الصاوی، نایبرئیس دانشگاه الازهر و مصطفی ابراهیم، استاد دانشکده علوم دانشگاه الازهر در آن حضور یافته و سخنرانی کردند.
رمضان الصاوی با تمرکز بر نعمتهای بزرگ الهی و جلوههایی از تسخیر در جهان هستی گفت: دریاها شاهدی زندهای بر این تسخیر و اعجاز قرآن هستند و این تسخیر بیانگر لطف الهی به بشریت است؛ زیرا دریاها برای خدمت به بشریت در امر معاش و حمل و نقل تسخیر شدهاند.
وی افزود: تنوع و گوناگونی در دریاها نیز از آیات الهی است، خداوند میفرماید: «وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ: و دو دريا يكسان نيستند اين يک شيرين تشنگىزدا [و] نوشيدنش گواراست و آن يك شور تلخمزه است و از هر يك گوشتى تازه مىخوريد و زيورى كه آن را بر خود مىپوشيد بيرون مى آوريد و كشتى را در آن موجشكاف مى بينى تا از فضل او [روزى خود را] جستجو كنيد و اميد كه سپاس بگزاريد»(آیه 12 سوره فاطر).
وی افزود: یکی از بزرگترین نشانههای اعجاز علمی در دریاها پدیده جداسازی آبهای شیرین و شور توسط یک مانع نامرئی است که از مخلوطشدن کامل آنها با وجود تلاقیشان جلوگیری میکند.
الصاوی تأکید کرد: قرآن کریم با دقت بسیار به این موضوع اشاره کرده است، مانعی که اخیراً کشف شده است. خداوند متعال میفرماید: «وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًا: و میان دو دریا مانعی قرار داد.»(آیه 61 سوره نمل)
وی گفت: در آیه دیگری، خداوند این مانع را به عنوان یک برزخ توصیف میکند، زیرا میفرماید: «مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَا يَبْغِيَانِ: دو دريا را [به گونه اى] روان كرد [كه] با هم برخورد كنند. میان آنها مانعی وجود دارد تا از هم تجاوز نکنند.»(آیات 19 و 20 الرحمن).
نایبرئیس دانشگاه الازهر ادامه داد: این اشارات قرآنی که پدیدههایی را توصیف میکنند که قرنها پیش برای بشر نامرئی و ناشناخته بودند، گواه روشنی بر این هستند که قرآن کریم کلام خداست و اعجاز علمی قرآن درباره هستی تاریخ پایان ندارد.
مصطفی ابراهیم، دیگر سخنران سمینار نیز گفت: ذکر دریاها در قرآن کریم امری گذرا نیست، بلکه با معانی و ویژگیهای دقیق بسیاری همراه بوده است که بر ماهیت اعجاز نص قرآن تأکید میکند و هر ویژگی با متن مطابقت دارد و یک واقعیت علمی را روشن میکند.
وی افزود: خداوند متعال در توصیف منطقهای که دریاهای مختلف به هم میرسند، میفرماید: «وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًا: و بین دو دریا مانعی قرار داد»، به این معنی که این مانع آبی نامرئی، واقعیت علمی اثباتشدهای است که مانع از غلبه یک دریا بر دیگری میشود.
ابراهیم تصریح کرد: در زمینه بحث در مورد فرآیند حمل و نقل دریایی، تنوع شگفتانگیزی در اصطلاحات قرآنی برای کشتیها مشاهده میشود که بیانگر دقت قرآن در توصیف است.
وی گفت: توصیف قرآن از موجودات دریایی بسیار دقیق است، همانطور که در کلام خدا آمده است: «وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا: و از همه آنها گوشت تازه میخورید.»(آیه 12 سوره فاطر) اصطلاح « لَحْمًا طَرِيًّا: گوشت تازه» دقیقترین توصیف علمی از عضلات موجودات دریایی است، زیرا اکثر ماهیها و موجودات دریایی، دارای عضلات صاف هستند که با انعطافپذیری، لطافت و سهولت هضم در مقایسه با سایر انواع عضلات مشخص میشوند. این امر اعجاز قرآن در انتخاب کلماتی را که قرنها پیش از کشف زیستشناسی دریایی وجود داشته است، تأیید میکند.