گاهی انسان مبلغی را به دیگری قرض می‌دهد و این سؤال پیش می‌آید که آیا به چنین پولی خمس تعلق می‌گیرد یا نه؟ مراجع تقلید درباره این موضوع می‌فرمایند «اگر پولِ قرض‌داده‌شده قابل پس‌گرفتن باشد و بدهکار امکان پرداخت دارد، خمس آن در پایان سال خمسی واجب می‌شود». اما اگر وصول بدهی ممکن نباشد یا امید بازگشت آن کم باشد، تا زمان دسترسی دوباره به پول، خمس آن واجب نیست. در نگاه فقها، ملاک اصلی در خمسِ قرض، توانایی دسترسی به مال و قابلیت استفاده از آن است. در ادامه نظر برخی مراجع را در این باره مرور می‌کنیم.