دین در خدمت انسان است و از این رو مصلحت دین نمی‌تواند با مصلحت انسان تناقض پیدا كند... وقتی نهاد‌های دینی خود را نیازمند مال و ثروت، نیازمند محبوبیت و جایگاه مردمی، نیازمند ساختمان‌های متعدد و نیازمند توجه دیگران می‌بینند، باید بدانند كه آن‌ها نهاد‌هایی شخصی و دكان‌هایی بی‌ارزش‌اند كه به اسم خدا باز شده‌اند و با جان و زندگی و اموال مردم تجارت می‌كنند. [ امام موسی صدر، کتاب برای انسان]