مولای ما! روزگار، لحظه‌به‌لحظه از نبود تو تهی‌تر می‌شود. ما در میان آشفتگی زمان، تنها صدای گام‌های تو را می‌جوییم؛ همان گام‌هایی که وعده بازگرداندن نظم الهی و گشودن درهای رحمت را با خود دارند. ظهور تو، مرهمی است بر زخم‌های دیرین بشریت و آرزویی است که جان‌ها در حسرت آن می‌تپند.