به گزارش ایکنا به نقل از روزنامه الاخبار لبنان، ترامپ بار دیگر از فرصت استفاده کرد تا در زمانی که میزان محبوبیتش به پایینترین حد خود رسیده است، به دستاوردهای خیالی خود ببالد. رئیس جمهور ایالات متحده از تیراندازی که در محوطه بازرسی امنیتی خارج از سالن اصلی رقص، جایی که شام انجمن خبرنگاران کاخ سفید روز شنبه برگزار میشد، رخ داد، سوءاستفاده و ادعا کرد که چنین حملاتی معمولاً «بانفوذترین افراد» را هدف قرار میدهد. پس از تخلیه سالن و بیرون بردن او به همراه سایر مهمانان درحالی که دستیارانش قبل از آنکه به او کمک کنند، تلو تلو میخوردند، ترامپ اعلام کرد که «مهاجم دستگیر شده است». مقامات مظنون را کول توماس آلن، ۳۱ ساله، اهل تورنس، کالیفرنیا، شناسایی کردند.
ترامپ در یک کنفرانس مطبوعاتی در کاخ سفید، فرد مسلح را «گرگ تنها» توصیف کرد و افزود که او «توسط برخی از مأموران بسیار شجاع سرویس مخفی دستگیر شده است». مظنون، که به گفته مقامات مورد اصابت گلوله قرار نگرفته است، به بیمارستان دانشگاه هاوارد منتقل شد. طبق گزارشها، یک افسر در جریان این عملیات مورد اصابت گلوله قرار گرفت، اما جلیقه ضدگلوله جان او را نجات داد. اطلاعات مربوط به مظنون نشان میدهد که او فارغالتحصیل مؤسسه فناوری کالیفرنیا(Caltech) است و به صورت پاره وقت به عنوان معلم، توسعهدهنده بازی آزاد و مهندس مکانیک در IJK Controls کار میکند. در سال ۲۰۱۶، او و تیمش در یک مسابقه رباتیک در Caltech برنده شدند و مشخصات او نشاندهنده علاقه او به علم و فناوری است.
جفری کارول، رئیس پلیس موقت پایتخت، در یک کنفرانس مطبوعاتی اظهار کرد که این حادثه «بینظیر» بوده است و خاطرنشان کرد که آلن، یکی از مهمانان هتل، هنگام عبور از یک ایست بازرسی امنیتی به سمت سالن رقصی که شام در آن برگزار میشد، «مسلح به تفنگ، یک تپانچه و چاقو» به نظر میرسید. جینین پیرو، دادستان کل ناحیه کلمبیا نیز، اعلام کرد که مظنون به دو فقره اتهام متهم خواهد شد: استفاده از سلاح گرم در حین ارتکاب جرم خشونتآمیز و حمله به یک افسر فدرال با سلاح خطرناک. قرار بود او امروز در دادگاه حاضر شود.
با این حال، ابراز غرور مقامات، به ویژه ترامپ، در خنثی کردن این حمله با موجی از تمسخر در رسانههای اجتماعی روبرو شد. برخی این حادثه را «ساختگی» دانستند که برای منحرف کردن توجه از کاهش رتبه محبوبیت عمومی رئیس جمهور طراحی شده است، در حالی که برخی دیگر آن را به خشم فزاینده از سیاستهای خارجی ترامپ، به ویژه سیاستهای مربوط به جنگ احتمالی با ایران، مرتبط دانستند.
ترامپ در کنفرانس مطبوعاتی خود پس از این حادثه گفت: «این موضوع مانع پیروزی من در جنگ با ایران نخواهد شد.» او افزود: «نمیدانم که آیا این موضوع ارتباطی با آن دارد یا خیر. واقعاً بر اساس آنچه میدانیم، فکر نمیکنم.» با این حال، پیش از این، ترامپ اظهار کرد که «هیچکس نمیتواند بداند» که آیا این حادثه میتواند به جنگ ایران مرتبط باشد یا خیر، و خاطرنشان کرد که بازرسان «در حال بررسی انگیزههای مهاجم» هستند.
بهانهای برای احداث سالن رقص ترامپ
ترامپ با افزودن به شک و تردیدها و تمسخرهای پیرامون تیراندازی، بلافاصله از آن سوءاستفاده کرد تا بر لزوم ایجاد تالار رقص کاخ سفید که قبلاً پیشنهاد داده بود، تأکید کند و ادعا کرد که این مکان، مکانی امنتر از هتل محل برگزاری شام خواهد بود؛ پروژهای که ماههاست درگیر نبردهای حقوقی است.
رئیس جمهور ایالات متحده اظهار کرد که تیراندازی به خبرنگاران کاخ سفید «نیاز به تالار رقص برنامهریزیشده کاخ سفید را برجسته کرد» و به «ویژگیهای امنیتی آن، مانند شیشه ضد گلوله و اقدامات متقابل پهپاد» اشاره کرد و هتل هیلتون واشنگتن، محل برگزاری شام، را «ساختمانی به ویژه ناامن» توصیف کرد و گروهی از مقامات محافظهکار و مفسران راستگرا هم از این حادثه برای دفاع از این پروژه ۴۰۰ میلیون دلاری استفاده کردند.
جف لندری، فرماندار لوئیزیانا، در وبسایت X نوشت: «متأسفانه، من و بانوی اول به همراه رئیس جمهور و کل کابینه مجبور شدیم از سالن شام خبرنگاران کاخ سفید خارج شویم. این دلیل دیگری برای ساخت یک سالن رقص برای رئیس جمهور ترامپ است!».
رندی فاین، نماینده جمهوریخواه از فلوریدا، نوشت: «بهتر است دیگر از کسی در مورد یک سالن رقص در کاخ سفید چیزی نشنویم.» مفسران محافظهکاری مانند مگان مککین، تام فیتون و نیک آدامز نیز به درخواست ساخت این سالن رقص برای تضمین امنیت رؤسای جمهور و مهمانانشان پیوستند.
لازم به ذکر است که ماه گذشته، قاضی ریچارد لئون حکم داد که ترامپ نمیتواند بدون تأیید کنگره، این پروژه را ادامه دهد، به استثنای «اقدامات کاملاً ضروری برای تضمین ایمنی و امنیت کاخ سفید». از آن زمان، ترامپ گفته است که این استثنا به او اجازه میدهد بدون وقفه به ساخت و ساز ادامه دهد و ادعا کرده است که «تالار رقص دارای ویژگیهای امنیتی پیشرفته خواهد بود.»
کاربران رسانههای اجتماعی نیز در حال انتشار بیانیههایی در این زمینه هستند. در میان نظرات همراه با این اظهارات، یکی از آنها این بود: «یک سوء قصد صحنهسازی شده برای توجیه یک تالار رقص ۴۰۰ میلیون دلاری و منحرف کردن اذهان از بدترین رتبهبندیهای محبوبیت ریاست جمهوری در طول تاریخ.»
آمریکا با جامعهای خشمگین و دو قطبی
در عین حال، گزارش روزنامه بریتانیایی گاردین از تیراندازی در ضیافت سالانه خبرنگاران کاخ سفید، تصویری نگرانکننده از آمریکا ترسیم کرده است؛ کشوری که به گفته مقامهای امنیتی خود، به «جامعهای خشمگین و دو قطبی» تبدیل گردیده و خشونت سیاسی در آن رو به عادی شدن است.
این رسانه همچنین تأکید کرد حادثه در شرایطی رخ داده که آمریکا طی سالهای اخیر شاهد افزایش خشونت سیاسی، تیراندازیهای جمعی و تهدید علیه سیاستمداران بوده است؛ از حمله به کنگره در 6 ژانویه گرفته تا سوءقصدها و ترورهای سیاسی.
گاردین با اشاره به مواضع گذشته ترامپ نوشت او بارها به استفاده از ادبیات تند و تحریکآمیز متهم شده است؛ موضوعی که منتقدان آن را عاملی برای تشدید فضای خشونتآلود آمریکا میدانند.
جان کوهن، مقام پیشین امنیت داخلی آمریکا، در واکنش به این حادثه گفت: «ما یک ملت خشمگین و دو قطبی هستیم» و شمار بیشتری از مردم، بهویژه مردان جوان، تصور میکنند خشونت تنها راه بیان نارضایتی است.
این گزارش در پایان نتیجه میگیرد که حتی یکی از مهمترین مراسم سیاسی و رسانهای آمریکا نیز اکنون مانند بسیاری از رویدادهای این کشور، با صدای گلوله پایان مییابد.
خشونت سیاسی به امری عادی تبدیل شده است
مجله نیوزویک هم مقالهای درباره حادثه تیراندازی که شام خبرنگاران کاخ سفید را به لرزه درآورد، منتشر کرد و شرح داد که چگونه رویدادی که قرار بود سیاست و رسانهها را گرد هم آورد، به لحظهای تبدیل شد که شکنندگی امنیت و ظهور خشونت سیاسی در ایالات متحده را آشکار کرد.
اما سؤال اصلی این نیست که آیا آخرین خط دفاعی موفق شده است یا خیر، بلکه این است: چرا سیاست آمریکا به طور فزایندهای به این همه خط دفاعی آخر نیاز دارد؟ پلیس معتقد است که مظنون به تنهایی عمل کرده است و مقامات انگیزه او را علناً فاش نکردهاند.
الگوی خشونت در دوران ترامپ تشدید شده و خود رئیس جمهور چندین بار هدف مستقیم آن قرار گرفته است، اما این خشونت، بزرگتر از یک حزب، یک رئیس جمهور یا یک رویداد است.
پلیس کنگره آمریکا اعلام کرد که بخش ارزیابی تهدید این نهاد، ۱۴۹۳۸ مورد از اظهارات، رفتارها و ارتباطات را در سال ۲۰۲۵ بررسی کرده است که نسبت به ۹۴۷۴ مورد در سال ۲۰۲۴ افزایش داشته است و اعضای هر دو طرف از طریق پست، ایمیل، تلفن و رسانههای اجتماعی تهدید میشوند.
درس آسان این است که لفاظی، عواقبی دارد. درس سختتر این است که ایالات متحده فرهنگ سیاسیای ساخته است که در آن افراد منزوی میتوانند تقریباً فوراً نارضایتیها را به عمل تبدیل کنند، یا در آن جمعیتهای متعصب که توسط نفرت ایدئولوژیک هدایت میشوند، از نظر اخلاقی مجبور به استفاده از خشونت به عنوان یک ابزار سیاسی هستند.