محمدرضا صلح‌جو صفات قاری هتاک را برشمرد
«العفاسی» از حقیقت قرآن بهره‌ای نبرده است

مشاری العفاسی قرآن را تلاوت کرد، اما از حقیقت آن بهره‌ای نبرد

محمدرضا صلح‌جو، پیشکسوت قرآنی در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایکنا، در واکنش به موضع‌گیری‌های اخیر مشاری العفاسی درباره جنگ تحمیلی سوم و ادعا‌های مربوط به تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران گفت: این موضع‌گیری برخاسته از نادانی و وابستگی به جریان‌های خاص است.

استاد بازنشسته دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) با استناد به روایت «رُبَّ تالِیَ القرآنِ و القرآنُ یلعنه» تأکید کرد: چنین رفتار‌هایی نه تنها عجیب نیست، بلکه ریشه در همان حقیقتی دارد که قرآن و روایات به آن اشاره کرده‌اند، اینکه تلاوت ظاهری قرآن، بدون درک عمیق و بصیرت، نه تنها هدایت‌گر نیست بلکه می‌تواند انسان را به بیراهه بکشاند. قرآن کریم بار‌ها حقیقت را برای انسان روشن کرده و از همین‌رو، دینداریِ فاقد بصیرت، پوسته‌ای بی‌محتواست.

این استاد پیشکسوت با تأکید بر تمایز میان ظاهر و باطن دین تصریح کرد: پیروی از خدا و پیامبر(ص)، صرفاً در الفاظ و ظواهر خلاصه نمی‌شود؛ بلکه نیازمند درکی عمیق، آگاهانه و بصیرتی روشن است. دین، هم پوسته دارد و هم هسته؛ اگر کسی تنها به ظاهر بسنده کند، از حقیقت آن دور خواهد ماند. تاریخ نیز بار‌ها نشان داده است که حتی برخی از منتسبان به قرآن اعم از قاری و حافظ در اثر همین سطحی‌نگری دچار انحراف شده‌اند.

صلح‌جو با انتقاد تند از مواضع قاری کویتی اظهار کرد: آنچه از سخنان او برمی‌آید، نوعی وابستگی فکری به جریان وهابیت و تهی بودن از عمق معرفتی است. ورود شتاب‌زده و بدون تأمل به عرصه‌هایی که شناختی از آن وجود ندارد، جز تخریب اعتبار شخصی و فکری، دستاوردی نخواهد داشت. این مواضع بازتاب‌دهنده افکار انحرافی و شیطانی است که در میان بخشی از جهان اسلام نفوذ کرده است. چنین اظهاراتی سخنگوییِ همان جریان‌هایی است که با روح و حقیقت اسلام فاصله دارند.

استاد بازنشسته دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) تصریح کرد: در تحلیل ریشه‌های این انحراف دو عامل اصلی را می‌توان مطرح کرد، عامل نخست «جهل و ناآگاهی» و دوم «هوای نفس و وابستگی به منافع مادی». این قاری کویتی تنها به ظاهر قرآن چنگ زده و از عمق آن بی‌خبر است؛ همان‌گونه که در صدر اسلام نیز افرادی به‌سبب جهل، مسیر نابودی را پیمودند.

وی با اشاره به شرایط جهان اسلام در دوران اخیر گفت: امروز بسیاری از ملت‌های مسلمان به این درک رسیده‌اند که ایران و جریان مقاومت، در صف مقدم دفاع از اسلام و مقابله با ظلم قرار دارد. در حالی که جنایات آشکار آمریکا و اسرائیل در غزه و فلسطین بر همگان روشن است، و در شرایطی که حتی در اروپا و آمریکا مردم علیه این جنایات به خیابان‌ها آمده‌اند، از برخی کشور‌های عربی و چهره‌های مطرح جهان اسلام، واکنش درخور دیده نمی‌شود.

صلح‌جو تأکید کرد: در چنین شرایطی، انتظار از یک قاری آگاه آن است که عزت و ایستادگی ملت ایران را ستایش کند، نه آنکه در مسیر تخریب آن گام بردارد. این رفتارها، بیش از هر چیز، نشانه جهل و اسارت در دام منافع شخصی است.

این پیشکسوت قرآنی همچنین به نقش فعالان قرآنی در این شرایط اشاره کرد و گفت: نخستین وظیفه آنان، دستیابی به آگاهی عمیق و سپس انتقال این آگاهی به جامعه در قالب جهاد تبیین است. به باور من امروز بیش از هر زمان دیگری، اهالی قرآن باید در میدان حضور داشته باشند و روشنگری کنند.

استاد بازنشسته دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) همچنین به بیداری مردم در دوران جنگ رمضان اشاره کرد و گفت: این موضوع یک تحول مبارک در میان مردم بود. بدون شک یکی از عوامل این بیداری، خون به ناحق ریخته شده رهبر شهید انقلاب بود که تأثیر عمیقی در بیداری وجدان عمومی جامعه داشت. خونی که بی‌اثر نمانده و به بیداری انجامیده است.

صلح‌جو با استناد به آیه «إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ» حضور مردم در صحنه را عامل نصرت الهی دانست و افزود: این حضور، معادلات استکبار را برهم زده و آنان را در وضعیت سردرگمی قرار داده است؛ چنان که حتی برخی تحلیلگران غربی نیز به این بن‌بست اذعان کرده‌اند.

وی در پایان، وظیفه قرآنیان را تمسک به پیام‌های الهی، ایستادگی در برابر ظلم، افشاگری و امیدبخشی به جامعه عنوان کرد و با یادآوری آیاتی همچون «وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَٰکِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ»، «کَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِیلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً کَثِیرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ» و «نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِیبٌ» تأکید کرد: این آیات باید همچون چراغی پیش روی مردم قرار گیرد تا دل‌ها را گرم و امید‌ها را زنده نگه دارد. امروز، زمان اختلاف نیست؛ زمانی است که همه کفر در برابر همه ایمان صف‌آرایی کرده است. در چنین شرایطی، اتحاد مسلمانان یک ضرورت انکارناپذیر است و قاریان قرآن وظیفه دارند این پیام را به روشنی برای جامعه تبیین کنند.