به گزارش ایکنا، حامد ولیزاده، قاری بینالمللی کشور، در برنامه تلویزیونی «دیدار» که با اجرای سیدوحید مرتضوی از شبکه قرآن و معارف سیما پخش میشود، به بیان خاطراتی از دیدارهای خود با مقام معظم رهبری، آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای پرداخت.
وی در زمینه نخستین دیدار خود گفت: در دوران تحصیل در مقطع راهنمایی، جمعی از نخبگان سراسر کشور در مکانی خارج از حسینیه امام خمینی(ره) گرد هم آمده بودند تا با رهبر معظم انقلاب دیدار کنند. در ابتدا به من گفته بودند تلاوت آغازین جلسه بر عهده من است. وقتی این خبر را به پدرم دادم، او که خیاط است، پیشنهاد داد برایم کتوشلوار نو آماده کند تا با آن در جایگاه تلاوت حاضر شوم. برای صرفهجویی در زمان، قرار شد کت را پدرم بدوزد و شلوار را یکی از دوستان و همسایگانمان.
ولیزاده ادامه داد: به یاد دارم آن همسایه شب تا صبح بیدار ماند تا کار دوخت را بهموقع به پایان برساند. پس از حرکت با اتوبوس به سمت تهران، راننده اجازه نداد کت را آویزان کنم و آن را تا کرده و در محفظه بالای سر مسافران گذاشت. وقتی به مقصد رسیدم، دیدم کتوشلوار از وسط تا خورده و خط افتاده است. در محل اسکان، یکی از همراهان پیشنهاد داد آن را به سبک سربازی زیر تشک بگذارم تا صاف شود، صبح که بیدار شدم، نهتنها بهتر نشده بود، بلکه بدتر هم شده بود.
وی افزود: در نهایت بدون پوشیدن کت به محل برنامه رفتم. پس از مدتی متوجه شدم اصلاً نام من در میان قاریان جلسه نیست و فرد دیگری برای تلاوت انتخاب شده است. هم حس خوشحالی داشتم و هم ناراحتی. در همان حال، آیتالله العظمی خامنهای از در انتهای سالن وارد شدند؛ صحنهای که برای من بسیار شگفتانگیز بود. تا آن زمان ایشان را فقط از تلویزیون دیده بودم و این نخستین دیدار حضوریام بود. آنقدر مجذوب چهره ایشان شدم که هیچچیز از محتوای سخنرانیشان در خاطرم نماند.
این قاری بینالمللی به دیدار دیگری اشاره کرد و گفت: زمانی که رتبه اول مسابقات بینالمللی قرآن دانشجویان مسلمان را کسب کرده بودم، در دیدار جامعه قرآنی با رهبر انقلاب برای تلاوت دعوت شدم. مجری برنامه پیش از دعوت، توضیحاتی درباره این موفقیت ارائه داد. پس از تلاوت، نزد حضرت آقا رفتم. از من پرسیدند در چه رشتهای تحصیل میکنی؟ آن زمان دانشجوی فوریتهای پزشکی و پرستاری بودم و در حال تغییر رشته به مدیریت. فرمودند: «خیلی خوب تلاوت کردی، اما به سمت تلاوت علمی حرکت کن.» این تعبیر برایم نامفهوم بود. عرض کردم متوجه منظور از تلاوت علمی نمیشوم. فرمودند: «سعی کن در این حوزه دانشمند شوی؛ فقط قرآن نخوان. الان خوب میخوانی، اما به سمت تلاوت علمی برو.»
وی بیان کرد: این جمله برایم پر از ابهام بود و سؤالات بسیاری در ذهنم ایجاد کرد. این وضعیت ادامه داشت تا سال ۱۳۹۳ که در مسابقات مالزی شرکت کردم و رتبه پنجم را به من دادند. از این نتیجه بسیار ناراحت بودم. به فاصله کوتاهی و در ابتدای ماه مبارک رمضان برای تلاوت در محضر رهبر شهید انقلاب دعوت شدم و نخستین قاری برنامه بودم. پس از پایان تلاوت، خدمت رهبری رسیدم. ایشان درباره مسابقات مالزی پرسیدند. عرض کردم با وجود اجرای خوب، رتبه پنجم را کسب کردم و به گفته کارشناسان، حقم این نبود. ایشان فرمودند: «اشکالی ندارد؛ به شهر خودت برگرد و با قدرت بیشتر ادامه بده و تصور نکن اینجا پایان راه توست.» این سخن برایم بسیار امیدبخش بود. بازگشتم و تلاش کردم و در سال ۱۳۹۴ رتبه اول مسابقات بینالمللی قرآن ایران را کسب کردم.
به گزارش ایکنا، ولیزاده با اشاره به آرشیو تلاوتهای خود گفت: تلاوتهای من تا آن زمان، کمنفس و از جنبه علمی ضعیفتر از الان بود و بیشتر مبتنی بر تقلید از قطعات دیگران بود. اما در مسابقات سال ۱۳۹۴ که به مقام نخست رسیدم، چند قطعه از خودم اجرا کردم. این «از خود بودن» نتیجه درکی بود که به آن رسیده بودم؛ اینکه نباید همواره در مسیر تقلید باقی ماند، بلکه باید به مرحله خلق و نوآوری رسید.
وی افزود: پس از سال ۱۳۹۵ این مسیر را جدیتر ادامه دادم. تحصیلات آکادمیک موسیقی را دنبال کردم، در حوزه آموزش حرفهای تنغیم به سطح درجه یک رسیدم و رتبه درجه یک داوری را نیز کسب کردم. همچنان متوقف نشدهام و در حال حاضر نیز مجموعهای آموزشی در حوزه صوت و لحن قرآن در دست تهیه دارم. پس از آن نیز مسیرم ادامه خواهد داشت. ریشه تمام این تلاشها همان فرمایش رهبر انقلاب است که فرمودند «ادامه بده و دانشمند شو». گاهی یک جمله از یک شخصیت بزرگ میتواند مسیر زندگی انسان را دگرگون کند و او را به فضایی تازه وارد سازد؛ حتی به او حیاتی دوباره ببخشد. زندگی من نیز با آن جمله حضرت آقا متحول شد.
ولیزاده در ادامه درباره هدایایی که از رهبر انقلاب دریافت کرده است، گفت: دو چفیه از ایشان هدیه گرفتهام. یکبار همانجا در مجلس، چفیه خودشان را به من دادند. البته این درخواست از سوی خودم نبود. پیش از حضور در محفل، دو نفر از دوستان قاری از من خواستند به نیت شفای بیمارشان، از ایشان چفیه بگیرم. پس از تلاوت، موضوع را مطرح کردم و ایشان همانجا چفیه را برداشتند و به من دادند.
وی در پاسخ به این پرسش که دوست دارد چه تصویری از رهبر انقلاب برای آیندگان ترسیم کند، گفت: گاهی انسان در خواب تجربهای از کشف و شهود دارد، اما هرچه تلاش میکند نمیتواند آن را توصیف کند، واژهها از بیان حقیقت آن عاجز میمانند. توصیف رهبر انقلاب نیز همینگونه است. ما در فضایی زندگی کردیم که قدر آن را نمیدانستیم و اکنون فقدانش را بیشتر درک میکنیم. اگر بخواهم نکتهای به آیندگان بگویم، این است که زندگی ایشان را از ابتدا مطالعه و دستاوردها را از دل سخنرانیهایشان استخراج کنند.
ولیزاده در پایان به آخرین تلاوت خود در محضر رهبر انقلاب اشاره کرد و گفت: این تلاوت مربوط به روز پرستار در سال ۱۴۰۰ بود که به دلیل شیوع کرونا، توفیق همصحبتی با رهبر شهید حاصل نشد. پس از تلاوت، ایشان در سخنان خود به جایگاه پرستار اشاره کردند و نکتهای فرمودند که برای من بسیار آموزنده بود. فرمودند: «اگر یک پرستار بتواند لبخند رضایت بر لب بیمار یا همراه او بنشاند، همین کار نوعی مبارزه با استکبار است؛ چرا که دشمنان نمیخواهند ما در آرامش، رفاه و سلامت باشیم.» این نگاه که یک عمل کوچک، اما اثرگذار را معادل جهاد و مبارزه میداند، حقیقتاً مثالزدنی است. باید از همین نشانههای به ظاهر کوچک، برای معرفی نگاه عمیق و بلند ایشان بهره برد.