به گزارش ایکنا، حبیب صداقت، مدرس و قاری قرآن در برنامه تلویزیونی دیدار که با اجرای سیدوحید مرتضوی از شبکه قرآن و معارف سیما پخش میشود، به بیان خاطرات و ناگفتههایی از دیدارهای خود با رهبر شهید انقلاب، آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای پرداخت.
وی درباره نخستین تلاوت خود در محضر رهبر شهید انقلاب گفت: توفیق داشتم در سال ۱۳۹۸ و در دیدار جامعه قرآنی با حضرت آقا، در طلیعه ماه مبارک رمضان، بهعنوان نخستین قاری محفل تلاوت کنم. در آن محفل، آیاتی از سوره مبارکه بقره بهویژه آیات مشهور «شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ» را تلاوت کردم. فضای جلسه برای من بسیار سنگین و متفاوت بود؛ چراکه نخستین اجرایم در محضر ایشان به شمار میرفت. در آغاز تلاوت، اندکی خشکی گلو و اضطراب داشتم، اما رفتهرفته احساس کردم تلاوت در مسیر خوبی قرار گرفته است.
پیام قدردانی از سوی رهبر انقلاب
صداقت در ادامه، به یکی از ماندگارترین خاطرات خود از رهبر شهید انقلاب اشاره کرد و افزود: سال ۱۴۰۲ از دفتر حضرت آقا با من تماس گرفتند و گفتند حامل پیام تشکر رهبر معظم انقلاب هستند. شخصی که پشت خط بود، گفت در محضر رهبر انقلاب چند بار درباره تلاوتهای شما صحبت شده است. حضرت آقا فرموده بودند: «این حبیب صداقت کیست؟ صدایش را از رادیو تلاوت شنیدهام؛ تلاوت خوبی دارد». سپس به ایشان گفته بودند که بنده پیشتر چند بار در محافل و دیدارهای رسمی در محضر معظمله تلاوت داشتهام. بعد هم حضرت آقا تأکید کرده بودند که ضمن تشکر به من بگویند که این مسیر را ادامه دهم.
وی تصریح کرد: برای آنکه متوجه شوم رهبر شهید کدام تلاوت را شنیدهاند، همان لحظه آخرین تلاوتم را که از رادیو تلاوت پخش شده بود، گوش دادم و متوجه شدم مربوط به تلاوت سوره حجرات است؛ تلاوتی که اتفاقاً در رادیو نیز بازخورد بسیار خوبی داشت و بارها پخش شده بود. آن تماس و ابراز لطف رهبر انقلاب، از بهیادماندنیترین لحظات زندگی من است. همین موضوع نشان میدهد که ایشان تا چه اندازه نسبت به جریان تلاوت در کشور دغدغهمند بودند. پس از آن پیام، انرژی و انگیزهام دوچندان شد و احساس کردم تلاوتهایم رنگ و کیفیت دیگری پیدا کرده است.
آخرین تلاوت و هدیه ارزشمند
این قاری ادامه داد: همان سالی که این پیام به من رسید، برای تلاوت در محفل جامعه قرآنی و دیدار رمضانی با رهبر انقلاب دعوت شدم. بعدها یکی از دوستان در شورای عالی قرآن به من گفت این دعوت نیز به خواست و انتخاب خود حضرت آقا بوده و ایشان نام مرا برای تلاوت در آن محفل مطرح کردهاند. در آن دیدار، سوره مبارکه نمل را تلاوت کردم؛ تلاوتی که برای همیشه در ذهنم ماندگار شد، چراکه در ابتدای اجرا، حضرت آقا چندین بار مرا تشویق کردند و همین تشویق، روحیه و قوت قلب فراوانی به من بخشید.
وی درباره هدایایی که از رهبر معظم انقلاب دریافت کرده است، گفت: هر زمان که در محافل ترتیلخوانی توفیق زیارت حضرت آقا را پیدا میکردم، از ایشان درخواست هدیه میکردم. البته عادتی دارم که بیشتر این هدایا را به نزدیکانم میبخشم. تاکنون چند انگشتر از حضرت آقا گرفتهام و تقریباً همه را هدیه دادهام.
صداقت با لبخند ادامه داد: در آخرین دیداری که برای تلاوت مشرف شده بودم، دوباره درخواست انگشتر کردم. حضرت آقا فرمودند: «پس قبلیها را چه کردی» عرض کردم: «رسیده به دست دیگران» ایشان هم با تبسم فرمودند: «پس این هم میرود پیش بقیه». تنها یک انگشتر را برای خودم نگه داشتهام؛ همان انگشتری که در آخرین تلاوتم در سال ۱۴۰۲ از ایشان گرفتم. آن یادگار برای من بسیار ارزشمند است و امیدوارم دعای رهبر عزیزمان همواره بدرقه راهمان باشد.
این قاری قرآن اظهار کرد: در جامعه و در اداره کشور، مشکلات و کاستیهای فراوانی وجود دارد و من نیز نقدهایی به برخی شیوههای مدیریتی دارم؛ اما آنچه به ما قوت قلب میدهد، وجود شخصیتهایی، چون رهبر شهید انقلاب است که تا پای جان برای استقلال این کشور ایستادند و از آرمانهایی که قرآن ترسیم میکند، عقبنشینی نکردند. همه فرماندهانی که به شهادت رسیدند، با وجود آنکه جانشان در معرض خطر بود، باز هم میدان را ترک نکردند و این نشان میدهد رهبران و فرماندهان ما خود در متن میدان حضور دارند.
پدر قرآنی ملت
وی افزود: گاهی در جنگها، فرماندهان تنها سربازان را به خط مقدم میفرستند، اما گاهی خودِ رهبران نیز در صف نخست میایستند. امروز، با ابزارهایی که دشمنان در اختیار دارند، روشن است که جان همه مسئولان در معرض تهدید است، اما با این حال، از آرمانهای خود عقبنشینی نمیکنند و همین مسئله برای مردم و نیروهای مؤمن، مایه دلگرمی و امید است.
صداقت در پایان گفت: حضرت آقا برای ما پدری قرآنی بودند. از همان سالهایی که آرزوی تلاوت در محضر ایشان را داشتم، همیشه با خود میگفتم، چگونه ممکن است شخص اول یک کشور تا این اندازه برای شنیدن تلاوت قرآن وقت بگذارد، قاریان را تشویق کند و حتی جویای احوال آنان باشد. همین نگاه و توجه، مسئولیت ما را سنگینتر میکند تا با همه توان در این مسیر بمانیم و تا پایان، ثابتقدم ادامه دهیم.