جمعه‌ها سایه‌ای از غربت ملایم دارند؛ غربتی که نام امام زمان(عج) آن را معنا می‌بخشد. انتظار در این روز، بیشتر به زمزمه‌ای آرام شبیه است تا فریادی بلند. دلتنگی در جمعه، نوعی نجوا با آینده‌ای روشن است و همین نجوا، دل را به امید دیدار زنده نگه می‌دارد.