
به گزارش ایکنا، گاهی یک خانه، فقط یک خانه نیست؛ روایتی از صبر، ایمان، دلدادگی و فراق است. خانهای که روزی صدای صوت قرآن و خنده دو خواهر در آن میپیچید و امروز قاب عکسهایشان بر دیوار، روایتگر سفری است که از زمین آغاز شد و به آسمان رسید.
هفته گذشته و در یکی از روزهای گرم خردادماه، جمعی از قاریان، حافظان، مدیران و فعالان قرآنی کشور ازجمله محمدرضا صلحجو، حسین طرقی، رحیم قربانی، طه کبیری، حمید جلیلی و امیر بخشی به نمایندگی شورای عالی قرآن و امیر عباسپور و همچنین حنانه خلفی، حافظ کل در ادامه دیدارهای جامعه قرآنی با خانواده شهدای قرآنی، میهمان منزل شهیدان فاطمه و فائزه محمدی نصرآبادی شدند؛ دو خواهری که سالها در مسیر قرآن، فرهنگ و خدمت گام برداشتند و سرانجام در جنگ تحمیلی سوم در کنار یکدیگر به شهادت رسیدند.
فضای خانه، آمیختهای از دلتنگی و آرامش بود. دلتنگی برای دو دختری که جای خالیشان در خانواده احساس میشود و آرامش ناشی از ایمانی که در کلام پدر و دیگر اعضای خانواده موج میزد. مهمانان آمده بودند تا تسلیت بگویند، اما آنچه بیش از هر چیز احساس میشد، درس گرفتن از خانوادهای بود که سالها با قرآن زیسته و اکنون دو یادگار خود را در راه آرمانهای الهی تقدیم کرده بود.
رحیم قربانی، رئیس فرهنگسرای قرآن، در این دیدار با بیان اینکه حضور در منزل خانوادههای شهدا نعمتی الهی است، گفت: خداوند را شاکریم که این توفیق را به جمعی از نمایندگان جامعه قرآنی کشور اعطا کرد تا سلام و ارادت اساتید، حافظان، قاریان، مدیران و فعالان قرآنی را به خانواده این شهیدان برسانند و با آرمانهای آنان تجدید میثاق کنند.
وی با اشاره به فعالیت کمیته شهدای قرآنی افزود: این کمیته از سال ۱۳۹۲ با هدف شناسایی شهدای قرآنی کشور فعالیت خود را آغاز کرده است. در ابتدا تمرکز اصلی بر شهدای دوران دفاع مقدس بود، اما با گذشت زمان، شهدای مدافع حرم، شهدای امنیت، شهدای اقتدار و دیگر شهدایی که با فرهنگ و معارف قرآنی زیستهاند نیز در این مجموعه مورد توجه قرار گرفتند.
قربانی ادامه داد: زمانی که این کمیته شکل گرفت، هنوز بسیاری از عرصههای جدید ایثار و شهادت شکل نگرفته بود، اما امروز شاهدیم که فرزندان این سرزمین با همان روحیهای که رزمندگان دفاع مقدس داشتند، در میدانهای مختلف از اسلام و انقلاب دفاع میکنند. آنان همان فرهنگ قرآنی را که نسل دفاع مقدس با آن زندگی میکرد، در روزگار ما استمرار بخشیدهاند.

رئیس فرهنگسرای قرآن با تأکید بر ضرورت معرفی سبک زندگی شهدا اظهار کرد: شهدا تنها قهرمانان یک مقطع تاریخی نیستند؛ آنان تجسم آیات در زندگی معاصر هستند. وقتی زندگی آنان را مرور میکنیم، میبینیم مفاهیمی، چون ایثار، اخلاص، صبر، جهاد و خدمت به مردم که در قرآن کریم آمده، در رفتار و زندگی آنان عینیت یافته است.
وی افزود: امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز داریم فرهنگ قرآنی و سبک زندگی شهدا را به جامعه معرفی کنیم. جامعه قرآنی باید بداند که این شهدا چگونه زندگی میکردند، چگونه میاندیشیدند و چگونه آموزههای قرآن را در زندگی خود جاری ساخته بودند؟ به همین دلیل، حضور در کنار خانوادههای شهدا برای ما فرصتی است تا این گنجینههای ارزشمند را بهتر بشناسیم و به نسلهای آینده منتقل کنیم.
قربانی با اشاره به حضور اساتید و پیشکسوتان قرآنی در این دیدار گفت: جمعی از حافظان، قاریان، استادان و فعالان قرآنی به همراه نمایندگانی از شورای عالی قرآن و شبکه قرآن و معارف سیما در این دیدار حضور یافتهاند تا ضمن ادای احترام به مقام این شهیدان، از نزدیک با خانواده آنان گفتوگو کنند و روایت زندگی این عزیزان را به جامعه قرآنی منتقل کنند.
در ادامه این دیدار، محمدرضا صلحجو، پیشکسوت قرآنی کشور، سخنان خود را با تأکید بر جایگاه معنوی خانوادههای شهدا آغاز کرد و گفت: هر بار که توفیق حضور در جمع خانوادههای شهدا نصیب ما میشود، باید خداوند را شاکر باشیم. این توفیق چیزی نیست که نصیب هر کسی شود و یقین دارم جلوهای از لطف و عنایت الهی است.
وی افزود: ما وقتی به خانه شهدا میآییم، برای بهرهمندی از معنویت این خانوادهها میآییم. در این خانهها روحانیت و صفایی وجود دارد که انسان را متحول میکند. هر بار که به دیدار خانوادههای شهدا میروم، احساس میکنم با روحیهای مضاعف و سرمایهای معنوی بیشتر بازمیگردم و هرگز دست خالی از این خانهها خارج نمیشوم.

صلحجو با استناد به آموزههای قرآن اظهار کرد: جهانبینی اسلامی به ما میآموزد که هیچ اتفاقی در عالم بدون حساب و کتاب نیست. خداوند در قرآن میفرماید: «إِنَّا کُلَّ شَیْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ»؛ یعنی همه چیز براساس اندازه، حکمت و تقدیر الهی آفریده شده است. از سوی دیگر میفرماید: «وَأَنْ لَیْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى»؛ یعنی انسان تنها نتیجه تلاش و مجاهدت خود را به دست میآورد.
وی ادامه داد: براساس همین آموزهها معتقدم خانوادههای شهدا از شایستگیها و ظرفیتهای معنوی ویژهای برخوردار بودهاند که خداوند چنین توفیقی را نصیب آنان کرده است. ما وقتی به این خانهها میآییم، نباید تصور کنیم آمدهایم به آنان دلداری بدهیم؛ حقیقت آن است که این خانوادهها هستند که به ما درس میدهند. آنان الگوی صبر، ایمان و توکلاند و ما باید از آنان بیاموزیم.
این پیشکسوت قرآنی تأکید کرد: وظیفه ما انجام تکلیف است. همانگونه که امام خمینی (ره) بارها فرمودند، ما مأمور به انجام وظیفه هستیم، نه مأمور به نتیجه. انسان باید تلاش خود را انجام دهد و پس از آن، امور را به خداوند بسپارد. شهدا نیز چنین بودند؛ آنان وظیفه خود را شناختند و در مسیر آن گام برداشتند.
فاطمه و فائزه محمدی نصرآبادی تنها دو خواهر نبودند؛ دو همراه در مسیر قرآن بودند. فاطمه محمدی نصرآبادی، متولد ۱۳۶۴، دارای مدرک کارشناسی علوم قرآن و حدیث و مادر سه فرزند بود. او به آرامش، وقار، تواضع و صبوری شناخته میشد.
فائزه محمدی نصرآبادی، متولد ۱۳۶۸، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث با گرایش نهجالبلاغه بود. وی از نیروهای فعال بسیج به شمار میرفت و دوستانش او را بانویی پرنشاط، خوشبرخورد، شوخطبع و مسئولیتپذیر توصیف میکنند.
پدر این دو شهیده در این دیدار با بغضی پنهان از خاطرات فرزندانش سخن گفت و با یادآوری دوران کودکی فائزه گفت: از همان کودکی بسیار باهوش و کنجکاو بود. در سفرهای زیارتی مشهد، در مسیر حرم مطهر امام رضا (ع)، درباره تکتک مغازهها سؤال میکرد و میخواست همه چیز را بداند. در خانه نیز سرشار از نشاط و محبت بود و حضورش به فضای خانواده گرما و زندگی میبخشید.
وی افزود: فائزه همواره احساس مسئولیت میکرد. با خودرو شخصی خود به مناطق مختلف میرفت و برای فعالیتهای فرهنگی تلاش میکرد. بارها به او میگفتم این همه رفتوآمد خستهکننده است، اما پاسخ میداد که باید مردم را آگاه کرد و آنچه را میداند در اختیار دیگران قرار داد.
پدر شهیدان درباره فاطمه نیز گفت: او حافظ بخشی از قرآن بود و اهتمام ویژهای به تربیت قرآنی فرزندان خود داشت. امروز نیز فرزندانش در مسیر قرآن حرکت میکنند و این بزرگترین یادگار اوست.

گزارش ایکنا حاکی است، فائزه تنها چند هفته از آغاز زندگی مشترکش را پشت سر گذاشته بود. دوستانش هنوز خاطره جشن کوچک تبریک ازدواج او را به یاد دارند؛ روزی که برایش آرزوی خوشبختی و مادری میکردند. اما تقدیر الهی مسیر دیگری را رقم زد. روز حادثه قرار بود فائزه پس از حضور در حوزه ۱۰۴ رضوان به محل دیگری برود، اما با رسیدن خواهرش فاطمه تصمیم گرفت همانجا بماند. همین تصمیم کوتاه، آخرین تصمیم مشترک دو خواهری شد که سالها در کنار هم زندگی کرده بودند. اندکی بعد، در حمله موشکی آمریکاییصهیونی به حوزه ۱۰۴ سپاه همراه تعدادی از بانوان بسیجی به فیض شهادت نائل آمدند.
روایت دوستان و خانواده از آن روز، سرشار از تلخی و دلتنگی است؛ اما در میان همه این روایتها، یک تصویر بیش از همه در ذهنها مانده است؛ تصویری از دو خواهری که از کلاسهای علوم قرآن و حدیث تا میدان خدمت فرهنگی و اجتماعی در کنار هم بودند و سرانجام نیز راه بهشت را در کنار یکدیگر پیمودند.
پدر این شهدا در پایان این دیدار، با وجود اندوه سنگین فقدان دو دختر خود، از حاضران قدردانی کرد و گفت: ما تلاش کردیم در مسیر قرآن و ولایت حرکت کنیم و فرزندانمان نیز در همین مسیر تربیت شدند. امروز از همه عزیزانی که یاد شهدا را زنده نگه میدارند تشکر میکنیم و امیدواریم خداوند به همه ما توفیق دهد که رهرو راه این عزیزان باشیم.

اکنون از فاطمه و فائزه، دو خواهر قرآنپژوه و بسیجی، تنها نامی در فهرست شهدا باقی نمانده است؛ بلکه روایت زندگی آنان، تصویری از نسلی است که قرآن را تنها در کتابها نخواند، بلکه کوشید آن را در متن زندگی خود جاری سازد؛ نسلی که از کلاسهای علوم قرآن و حدیث تا میدان خدمت فرهنگی و اجتماعی پیش رفت و سرانجام، راه آسمان را نیز در کنار یکدیگر پیمود.