شب‌های زیارتی که فرا می‌رسد، دل بی‌اختیار راهی کربلا می‌شود؛ گویی میان زمین و آسمان، مسیری پنهان برای عاشقان گشوده می‌شود. در آن لحظات، فاصله‌ها رنگ می‌بازند و روح، خود را در کنار ضریحی می‌بیند که قرن‌هاست مأمن دل‌های شکسته است. یا حسین(ع)، چه حکمتی در نام تو نهفته که تنها با یاد تو، اشک از چشم و آرامش بر دل جاری می‌شود؟