قرن‌هاست که اروپا شرق را با عقل سرد و کتابخانه‌ها می‌خواند. اما بارُن برنارد کارا دِ وو، اشراف‌زاده فرانسوی، در مواجهه با نامی فراتر از تاریخ، مات و مبهوت شد: علی بن ابی‌طالب(ع). در سال ۱۸۶۷، مردی از قلب پاریس، میان نسخه‌های عربی و فلسفه غربی، در جست‌وجوی حقیقت شرق بود. او زبان عربی آموخت، متون اسلامی را کاوید و راهی سرزمین‌های عثمانی شد. اما در میان همه کتاب‌ها و نسخه‌ها، چیزی بیشتر از تحلیل عقلانی او را به خود مشغول کرد: شجاعت، عدالت و عبادت علی(ع). کارا دِ وو از بدر، احد و خیبر نوشت؛ از ذوالفقار و قهرمانی که مرز میان شکست و بقا شد. هر جمله او، گواهی بر حقیقتی بود که فراتر از فتح و سلطنت می‌ایستاد: انسانی که عدالت و ایمانش، قرن‌ها پس از تاریخ، هنوز قلب‌ها را می‌لرزاند. موسسه رسانه‌ای فطرس‌مدیا در مستند «تراژدی یک اشراف‌زاده» زندگی این خاورشناس فرانسوی و مواجهه او با اسلام و تشیع را بازخوانی می‌کند؛ روایتی که نشان می‌دهد حتی عقل مدرن غربی هم، در برابر عظمت علی(ع)، متوقف می‌شود.