کد خبر: ۱۲۳۵۴۵۱

تاریخ: ۰۷ خرداد ۱۳۹۲ - ۱۵:۲۴

در قالب مقاله‌ای؛

«فقر و مقابله با آن در اقتصاد علوی از منظر نهج‌البلاغه» بررسی شد

مقاله «فقر و مقابله با آن در اقتصاد علوی از منظر نهج‌البلاغه» در كتاب دومين همايش ملی «نهج‌البلاغه و علوم انسانی» در همدان منتشر شده است.

گروه انديشه: مقاله «فقر و مقابله با آن در اقتصاد علوی از منظر نهج‌البلاغه» در كتاب دومين همايش ملی «نهج‌البلاغه و علوم انسانی» در همدان منتشر شده است.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن‌(ايكنا) شعبه همدان، مقاله «فقر و مقابله با آن در اقتصاد علوی از منظر نهج‌البلاغه» به قلم ميثم جمال‌زاده، مربی آموزشيار دانشگاه پيام نور بروجن و كوثر خديوی بروجنی در همدان منتشر شد.

در اين مقاله آمده است: نهج‌البلاغه كه بعد از قرآن به عنوان يكی از معتبرترين منابع اسلامی به شمار می‌آيد چراغ روشنگری در تمام ابعاد زندگی فردی و اجتماعی برای نوع بشر است

فقر از ديدگاه اميرالمومنين(ع) امری مطلوب و پذيرفته شده نيست بلكه آفتی است برای عقل و دين بشر و افراد و حكومت موظفند در جهت ريشه كن كردن آن بسيج گردند.

از علل پيدايش فقر در جامعه از نظر امام علی(ع) شامل عوامل فردی مانند سوء تدبير، ناشكری، حرص و طمع، دنياپرستی و عدم بندگی خدا، بخل، اسراف و تبذير، عدم پرداخت خمس و زكات و صدقه است و از عوامل حكومتی خيانت سران حكومتی، آزادی نامحدود، انحصارطلبی و تبعيض است.

نويسنده در ادامه با اشاره به فقر از ديدگاه امام علی(ع) بيان می‌كند: فقر بشر بر دو قسم است يكی فقر ذاتی بشر و كل مخلوقات در مقابل خداوند است. امير‌المومنين نه تنها فقر را نمی‌پذيرند و آن را نمی‌ستايند بلكه به شدت آن را مذمت كرده و ديگران را از آن بر حذر می‌دارند ايشان به پسرش محمدبن حنفيه می‌فرمايد: پسرم، من از تهيدستی و فقر بر تو می‌ترسم از فقر به خدا پناه ببر كه همانا فقر دين انسان را ناقص و عقل را سرگردان می‌كند و پديد آورنده دشمنی است.

در ادامه آمده است: حضرت علی(ع) در جايی ديگر خطاب به دنيا می‌فرمايد: دنيا ازمن دور شو آيا برای من خودنمايی می‌كنی؟ يا شيفته من شده‌ای تا روزی در دل من جای گيری؟ هرگز مباد! غير مرا بفريب كه مرا در تو هيچ نيازی نيست تو را سه طلاقه كرده‌ام تابازگشتی نباشد، دوران زندگانی تو كوتاه، ارزش تو اندك، و آرزوی تو پست است، آه از توشه اندك و درازی راه و دوری منزل و عظمت روز قيامت.

نگارنده در ادامه عنوان می‌‌كند: در به وجود آمدن فقر و تداوم آن عوامل عديده‌ای دخيل هستند اما آنچه نسبت به بقيه تأثير بيشتری دارد عوامل فردی است كه اين عوامل به گونه‌ای هستند كه هم می‌توانند باعث فقر و بيچارگی خود فرد شوند هم بر زندگی ديگر افراد جامعه تاثير منفی بگذارند.

اين مقاله در ادامه می‌افزايد: منظور رفع فقر در جامعه اسلامی هم آحاد افراد جامعه مسئولند و هم دولت و حكومت خانواده‌ها و سازمان‌های آموزشی و فرهنگی و اجتماعی موظفند تا جايی كه می‌توانند روحيه كار و تلاش، كسب مهارت، صدقه دادن، پرداخت حقوق الهی و شكر‌گذای و رعايت حدود الهی را در جامعه تقويت نمايند و از طرفی نيز حكومت و دولت بايد با رعايت امانتداری در بيت‌المال، نظارت دقيق بر توزيع منابع و منافع عمومی به طور صحيح ميان همه اقشارجامعه به خصوص فقرا و مستضعفين داشته باشند.‌

يادآور می‌شود، اين مقاله در كتاب دومين همايش ملی «نهج‌البلاغه و علوم انسانی» در همدان منتشر شده است.