کد خبر: ۱۲۴۱۵۸۹

تاریخ: ۲۲ خرداد ۱۳۹۲ - ۱۰:۲۴

اسلام فرانسوی و يهوديت صهيونيستی؛ بال‌هايی برای بلندپروازی‌ سياستمداران فرانسه

«اسلام فرانسوی» عبارتی است كه اين روزها در ميان قشر به‌ظاهر روشنفكر محافل وابسته به لابی‌های صهيونيست در فرانسه زياد به گوش می‌خورد؛ اصطلاحی كه خوشايند مقامات سياسی اروپا و گامی برای تبديل اسلام ناب به اسلام مورد دلخواه صهيونيست‌هاست.

گروه بين‌الملل: «اسلام فرانسوی» عبارتی است كه اين روزها در ميان قشر به‌ظاهر روشنفكر محافل وابسته به لابی‌های صهيونيست در فرانسه زياد به گوش می‌خورد؛ اصطلاحی كه خوشايند مقامات سياسی اروپا و گامی برای تبديل اسلام ناب به اسلام مورد دلخواه صهيونيست‌هاست.

«اسلام فرانسوی» اصطلاحی است كه در زمان رياست‌جمهوری نيكلا ساركوزی ـ يهودی و حامی اصلی رژيم صهيونيستی ـ در فرانسه رايج شد و پس از وی، برخی مدعيان اسلام همچون «حسن شلغومی»، رئيس انجمن اسلامی شهر «درانسی» كه حتی رسانه‌های اسرائيلی از وی به عنوان «امام جماعت يهوديان» ياد می‌كنند، خواستار تغيير در مبانی اسلامی و تبديل آن به اسلام مورد دلخواه اروپاييان شدند.

حسن شلغومی در سال 2012 ميلادی، سه بار به سرزمين‌های اشغالی عزيمت و با مقامات بلندپايه رژيم صهيونيستی و رهبران دينی آن ديدار و گفت‌وگو كرد؛ وی حتی در اين سفرها نيز در مراسم يادبودی كه برای كشته‌شدگان خيالی جنگ جهانی دوم موسوم به كشتار يهوديان ترتيب داده شده بود شركت و آياتی از قرآن را قرائت كرد(!) البته ثمره اصلی اين ديدارها يك‌سال بعد در فرانسه خود را نمايان كرد و گروهی از امامان جماعت وابسته به شلغومی برای قربانيان حادثه موهوم «هولوكاست» مراسم دعا برگزار كردند.

شلغومی در اين مراسم با تأكيد بر اين‌كه اين اقدام در راستای تقويت همزيستی بين مسلمانان و يهوديان است، گفت: 74 درصد مردم فرانسه اين‌گونه فكر می‌كنند كه اسلام با قوانين مدنی جامعه فرانسه هم‌خوانی ندارد و ما برای اثبات نادرست بودن چنين تفكراتی، مراسم يادبود كشته‌شدگان هولوكاست را برگزار كرديم.

البته اين امام جماعت وابسته به صهيونيست‌ها اعلام نكرد كه جامعه مسيحی فرانسه چه ارتباطی با هولوكاست ساخته‌ و پرداخته رژيم صهيونيستی دارد و چرا برای تقويت همزيستی بايد دست به دامن تاريخ‌سازی‌های اسرائيل شد!

با افزايش موج اسلام‌هراسی در اروپا، سياستمداران فرانسوی عرصه را برای جولان دادن باز ديدند و از هر فرصتی برای حمله به اسلام كه آن را «اسلام‌گرايی و افراط‌گری» می‌خوانند، استفاده كردند و با برگزاری نشست‌های متعدد ، تغيير اسلام به «اسلام فرانسوی» را خواستار شدند

حسن شلغومی، تونسی‌تبار چهل ساله كه عنوان «رئيس اجلاس امامان جماعت فرانسه» را نيز يدك می‌كشد، به حدی در چاپلوسی برای صهيونيست‌ها افراط كرد كه بعد از سفر وی به سرزمين‌های اشغالی، رسانه‌های رژيم صهيونيستی از او به نام «امام جماعت يهوديان» ياد كردند.

به دنبال اين اقدامات گروه‌های مسلمان با نگارش نامه‌ها و بيانيه‌های مختلف، از حسن شلغومی خواستند تا رسماً استعفا دهد و از محافل اسلامی دور شود ولی رئيس انجمن مسلمانان درانسی با «تندرو» خواندن نگارندگان اين اعلاميه‌ها، از موضع خود در قبال ايجاد «دوستی بين مسلمانان و اسرائيل» دفاع كرد.

البته نكته حائز اهميت در اين مسائل، موضعی است كه شورای نمايندگی سازمان‌های يهودی فرانسه پس از اين همه خوش‌خدمتی برخی مدعيان اسلام، در قبال مسلمانان اتخاذ كرد. در گردهمايی سالانه نهادهای يهودی در مقر اين شورا، كه با حضور رئيس‌جمهور فرانسه و نمايندگان سياسی و مذهبی برگزار شد، سخنرانان به دفاع از «صهيونيسم» پرداختند و اين تفكر را «مظلوم» و «خدشه‌دار شده توسط برخی گروه‌ها» ناميدند.

اين گردهمايی درست چند روز پس از حملات سنگين رژيم صهيونيستی به نوار غزه برگزار شد و افرادی چون محمد موسوی، رئيس شورای مسلمانان فرانسه و دليل بوبكر، رئيس فدراسيون اسلامی مسجد بزرگ پاريس در آن شركت كردند و به تشويق سخنرانان پرداختند(!) البته مسلمانان حامی فلسطين با انتشار نامه‌ای سرگشاده به اين دو نفر، ضمن محكوم كردن حضورشان در مراسم صهيونيست‌ها، عنوان كردند: آيا شما شرم‌زده نشديد وقتی سخنرانان درباره صهيونيسم سخن می‌گفتند و از اسرائيل دفاع می‌كردند و شما تشويقشان می‌كرديد؟ آيا لحظه‌ای مظلوميت فلسطينيان را به ياد نياورديد؟!

البته ماجرا به همين‌جا ختم نشد؛ با افزايش موج اسلام‌هراسی در اروپا، سياستمداران فرانسوی عرصه را برای جولان دادن باز ديدند و از هر فرصتی برای حمله به اسلام كه آن را «اسلام‌گرايی و افراط‌گری» می‌خوانند، استفاده كردند و با برگزاری نشست‌های متعدد، تغيير اسلام به «اسلام فرانسوی» را خواستار شدند. در حقيقت، اقدامات برخی از مدعيان اسلام چون شلغومی برای خوش‌خدمتی به حكومت و از طرفی، اقدامات افراط‌گرايانی كه فعاليت‌های منفعت‌طلبانه خود را به نام اسلام انجام می‌دهند، باعث شد كه حاميان اسلام در فرانسه سكوت اختيار كنند و پيرو سياست‌هايی باشند كه دولت برايشان تعيين می‌كند.

امروز اگرچه بازهم در ميان قشر جوان و نوجوان مسلمان مقيم فرانسه انگيزه مضاعفی برای فراگيری تعاليم اسلامی وجود دارد و اين افراد سعی می‌كنند تا با اسلام توليدشده اروپايی مقابله كنند ولی دولت‌های اروپايی هم بيكار ننشسته‌اند و با ايجاد مراكز آموزش امامان جماعت در دانشگاه‌ها، گزينش خطيبان و مديران مراكز اسلامی و برگزاری دوره‌های موسوم به «تطبيق اسلام با جامعه مدنی» سعی دارند تا كم‌كم اسلام را به عنوان يك «تفكر اجتماعی» مطرح كرده و از اين طريق، ايده‌های صهيونيستی را وارد بطن جامعه مسلمانان كنند.

داوود عظيمی