کد خبر: ۱۲۴۹۴۵۶

تاریخ: ۰۸ تير ۱۳۹۲ - ۱۲:۴۴

راهكارهای استفاده از حافظان قرآن ‌در جامعه مشخص شود

بايد جايگاه حافظان قرآن در جامعه اسلامی مشخص شود كه دقيقاً از آن‌ها چه بهره‌برداری می‌شود؛ درست است كه حفظ قرآن به تنهايی دارای معنويت، نورانيت، انس و الفت بيشتر با قرآن برای خود افراد می‌شود اما بايد راهكارهای استفاده از حافظان قرآن نيز در جامعه مشخص شود.

گروه فعاليت‌های قرآنی: بايد جايگاه حافظان قرآن در جامعه اسلامی مشخص شود كه دقيقاً از آن‌ها چه بهره‌برداری می‌شود؛ درست است كه حفظ قرآن به تنهايی دارای معنويت، نورانيت، انس و الفت بيشتر با قرآن برای خود افراد می‌شود اما بايد راهكارهای استفاده از حافظان قرآن نيز در جامعه مشخص شود.

حجت‌الاسلام و المسلمين منصور بذرگر، رئيس اتحاديه تشكل‌های قرآنی جنوب كشور در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه فارس، با اشاره به شيوه‌های مرسوم حفظ قرآن در كشور گفت:‌ حفظ كل قرآن را می‌توان در طول شش ماه نيز انجام داد اما مهم‌تر از حفظ، تثبيت آن است.

وی افزود: در برخی مناطق قرآن را در طی 6 الی 8 ماهه حفظ می‌كنند بدين صورت كه به‌جای روزی دو صفحه حفظ، روزی 4 صفحه حفظ قرآن انجام می‌دهند اما مهم تثبيت اين حفظ است.

حجت‌الاسلام بذرگر با تأكيد بر اينكه حفظ قرآن ربطی به‌مدت زمان آن ندارد، گفت: هر شخصی با توجه به شرايط خود می‌تواند قرآن را در طی 6، 8، 18، 20 ماه و يا 3 و 4 سال حفظ كند و ممكن است در اين زمان نيز هم حفظ صورت گيرد و هم تثبيت آن.

رئيس اتحاديه تشكل‌‌های قرآنی جنوب كشور ادامه داد: البته تأكيد بر اين است كه اگر بخواهيم حفظ قرآن پايدار بماند طبق تجربه‌ای كه به‌دست آمده بهترين روش آن 18 الی 20 ماه است كه در اين مدت هم حفظ و هم تثبيت آن صورت می‌گيرد و اگر بيشتر از اين طول بكشد حفظ فرسايشی می‌شود زيرا شرايط افراد ممكن است در طول 3 الی 5 سال متفاوت شود و ديگر امكان ادامه حفظ برای افراد ميسر نشود.

وی در ادامه سخنان خود بر لزوم ايجاد انگيزه برای حافظان قرآن در جامعه تأكيد كرد و گفت: بايد جايگاه حافظان قرآن در جامعه اسلامی مشخص شود كه دقيقاً از آن‌ها چه بهره‌برداری می‌شود؛ درست است كه حفظ قرآن به تنهايی دارای معنويت و نورانيت و انس و الفت بيشتر با قرآن برای خود افراد می‌شود اما بايد راهكارهای استفاده از حافظان قرآن نيز در جامعه مشخص شود مثلاً برای سربازی و يا استفاده از حافظان در مراكز آموزشی و آموزش و پرورش چه امتيازات اختصاص داده می‌شود.

حجت‌الاسلام بذرگر اظهار كرد: اين‌ها مسائل مهمی است كه بايد مشخص شود و اصولاً يكی از دلايلی كه بسياری از جوانان ما در اين راه بی‌انگيزه می‌شوند اين است كه بعد از حفظ و تثبيت قرآن چه استفاده‌ای از آن‌ها در جامعه می‌شود.

اين فعال قرآنی تأكيد كرد: مسئولان بايد در اين زمينه تصميمات لازم را اتخاذ كنند كه همان‌طور كه اگر شخصی تحت پوشش بهزيستی قرار گيرد، هزينه‌های مختلف آنان به‌صورت رايگان و يا نيم‌بها تأمين می‌شوند آيا چنين تسهيلاتی حتی در بحث دانشگاه و هزينه‌های آن به حافظان قرآن در جامعه اسلامی ما تعلق می‌گيرد.

وی بيان كرد: درست است كه به حافظان قرآن مدرك ليسانس اعطا می‌شود اما همين نيز برنامه‌های خاص خود را دارد، مثلاً‌ اينكه سازمان اوقاف‌،‌ سازمان تبليغات و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هر كدام به‌صورت جداگانه امتحان می‌گيرند و هيچ‌كدام نيز مدرك ديگری را قبول ندارد و سؤالی كه مطرح می‌شود اين است كه در اين ميان يك حافظ بايد چه راهكاری پيش‌رو گيرد.

حجت‌الاسلام بذرگر خاطرنشان كرد: اگر ما برای تربيت حافظان قرآن در كشور تلاش می‌كنيم بايد راهكاری برای نحوه استفاده از حافظان و ايجاد انگيزه در ادامه دادن راه آن‌ها و تشويق ديگران به اين امر داشته باشيم.

مدير مؤسسه مكتب‌القرآن ثارالله(ع) در ادامه سخنان خود به منشور توسعه فرهنگ قرآنی در كشور اشاره كرد و گفت: راهكاری كه در نظام جهت اين منظور درنظر گرفته شده تشكيل شورای توسعه فرهنگ قرآنی در شورای عالی انقلاب فرهنگی است اما اين منشور در استان‌ها جايگاه اصلی خود را پيدا نكرده است.

وی اضافه كرد: در اين شورا، وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، ارشاد، بهداشت و درمان و علوم به همراه سازمان‌های تبليغات اسلامی، اوقاف، صدا و سيما و... عضو هستند به علاوه اينكه منشور توسعه قرآنی نيز به تأييد مقام معظم رهبری رسيده است.

حجت‌الاسلام بذرگر با تصريح اينكه اگرچه در اين منشور، راهكارهای خوبی درنظر گرفته شده است، اما هنوز نواقصی دارد، گفت: اگر به همان راهكارهای منشور توسعه قرآنی راضی باشيم، همين منشور نيز می‌تواند بخشی از مشكلات حفظ قرآن در كشور را حل كند به شرطی كه استان‌ها سليقه‌ای عمل نكنند.

اين فعال قرآنی تأكيد كرد: طبق منشور توسعه قرآنی، بايد علاوه بر ادارات دولتی، 6 نفر از اعضا‌ حقوقی مديران و مربيان مؤسسات مردمی ـ قرآنی در نشست‌های شورای توسعه قرآنی هر استان حضور داشته باشند نه اينكه دولتی‌ها خود به تنهايی برنامه‌ريزی كرده و آن‌ها را اجرايی و به مؤسسات مردمی ديكته كنند چرا‌كه اين آفت است و متأسفانه در استان‌ها در حال شكل‌گيری است.

وی بيان كرد: در استان‌ها نشست‌های شورای توسعه قرآنی به رياست نماينده ولی فقيه، دبيری استانداری و با حضور سازمان‌هايی چون سازمان تبليغات اسلامی و اوقاف تشكيل می‌شود كه حضور مؤسسات قرآنی مردم نهاد در آن‌ها كمتر ديده می‌شود.