کد خبر: ۱۲۵۶۴۴۱

تاریخ: ۰۴ مرداد ۱۳۹۲ - ۰۲:۱۸

انتشارات دليل ما كتاب «امامت از نگاه عقل و معرفت دينی» را به طبع رساند

كتاب «امامت از نگاه عقل و معرفت دينی» به قلم سيدمحمدحسن مؤمنی و به همت انتشارات دليل ما منتشر شد.

گروه ادب: كتاب «امامت از نگاه عقل و معرفت دينی» به قلم سيدمحمدحسن مؤمنی و به همت انتشارات دليل ما منتشر شد.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، كتاب «امامت از نگاه عقل و معرفت دينی» به قلم سيدمحمدحسن مؤمنی به رشته تحرير درآمده و انتشارات «دليل ما» آن را در هزار نسخه چاپ و روانه بازار نشر كرده است.

اين اثر در چهار فصل با عناوين «كليات»، «براهين عقلی بر لزوم امامت معصوم(ع)»، «چالش‌های پيش رو و پاسخ به شبهات» و «امامت و معرفت دينی» نگارش شده است كه در نوشتار پيش رو سعی شده تا براساس برهان عقل و عقلانيت، به بررسی مسئله امامت امام معصوم(ع) پرداخته شود و حقيقت جاودان ايمان علوی را در سراسر اسلام نبوی(ص) در صندوقچه اسرار سينه‌ها باز شناسد و اين شجره طيبه را در باغ دل‌هايمان به درستی بنشانيم و از ثمراتش تا سرای ابد بهره برچينيم.

نويسنده در مقدمه آورده است: «در آغاز بنا بر اين بود كه نوشتار حاضر جلد نخست از مجموعه منشور جامع معرفت باشد و به بررسی اصل امامت تولی و تبری و تقيه پرداخته و جايگاه هر يك را در حوزه اصول و فروع دين بازخوانی كند. جلد دوم به مسئله علم و عصمت امام بپردازد. جلد سوم مسئله شفاعت را مورد كنكاش قرار دهد و در جلد چهارم به پژوهش جامعه‌شناسی سياسی ماجرای سقيفه و انحراف پيش آمده در مسير خلافت اسلامی توجه شود و در جلد پنجم نيز در جريان‌شناسی سياسی تاريخی عاشورا درنگ و كاوشی داشته باشيم، ولی به علت حجم زياد جلد اول بر آن شدم تا از نظر شكلی تغييراتی را پديد آورده و آن را در ضمن مجلداتی عرضه كنم كه متن حاضر جلد نخست از اين مجلدات است و مسئله امامت را از نگاه عقل مورد كنكاش قرار داده است.»

به گفته نگارنده اثر، جلد دوم و سوم به بررسی مسئله امامت در منطق قرآن كريم و روايت شيعه و اهل تسنن پرداخته و در جلد چهارم پيرامون مسئله تولی، تبری و تقيه به كنكاش خواهيم نشست.

در جلد نخست علاوه بر برسی عقلی امامت به عنوان يك بحث علمی-كلامی و در فصل چهارم امامت در حوزه معرفت دينی مورد توجه قرار داده شده و به برخی مسائل مهم درباره شأن و جايگاه و كاركرد امامت در نظام معرفت دينی پرداخته شده است.

در بخشی از اين اثر چنين می‌خوانيم: «عدم دست‌يابی جامعه اسلامی به همه قلل سعادت و سلامت دينی و دنيوی به معنای نقش غرض امامت نيست، همانطوری كه عدم مديريت جامعه اسلامی توسط امام معصوم(ع) در اكثر دوران گذشته تاريخ اسلام به معنای نقش ضرورت عقلی امامت نيست؛ زيرا جهان، جهان آزادی اراده‌های بشری است كه می‌توانند متأسفانه سر به طغيان برآورند و ره به بيرانه بپويند.»