کد خبر: ۱۲۶۱۰۶۱

تاریخ: ۳۰ تير ۱۳۹۲ - ۱۱:۳۱

تمرین تقوا و یادآوری آخرت از حكمت‌های روزه است

سرپرست نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت واحد ايرانشهر تمرين تقوا را یکی از حکمت‌های روزه بيان كرد و گفت به خاطر آوردن آخرت نیز يكی دیگر از حكمت‌های روزه است.

گروه انديشه: سرپرست نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت واحد ايرانشهر تمرين تقوا را یکی از حکمت‌های روزه بيان كرد و گفت: به خاطر آوردن آخرت نیز يكی دیگر از حكمت‌های روزه است.

حجت‌الاسلام مهرداد محرری، سرپرست نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت واحد ايرانشهر در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه سيستان و بلوچستان، گفت: روزه مانند ساير احكام متين اسلام، دارای فلسفه، حكمت و مصلحت خاصی است و روايات متعددی با تعبيرهای مختلف، حكمت و فلسفه نهفته آن را بيان می‌كند.

وی گفت: اولين مورد از فلسفه روزه اخلاص و خودسازی است حضرت زهرا(س) فرموده است: فرض الله الصيام تثبيتاً للاخلاص؛ خداوند، روزه را برای تثبيت اخلاص(در دل مردم) واجب كرده است.

سرپرست نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت واحد ايرانشهر افزود: روزه‌دار با خودداری از خواسته‌های نفسانی، فرمان خدا را به اجرا می‌گذارد و با عالم ملكوت، پيوند معنوی برقرار می‌كند و چون لذات جسمانی را رها كرده، درونش صفا و جلا می‌يابد و از آنجا كه روزه عبادتی است كه به دليل قابل رؤيت ‌نبودن عمل، كمتر می‌توان به وسيله آن مرتكب گناه ريا شد، به همين دليل عمل از اخلاص بيشتری برخوردار است.

وی دومين فلسفه روزه را تعديل قوای جسمانی دانست كه دستگاه‌های مختلف بدن در طول يك سال فعاليت شبانه‌روزی، ممكن است دچار عارضه و فرسودگی با خستگی مفرط شوند كه اگر به آن‌ها رسيدگی نشود آسيب كلی ببيند، از اين رو خداوند حكيم برای حفظ سلامتی، ترميم و تعديل قوای جسمانی مؤمن، روزه را واجب كرده است، همانطور كه رسول خدا(ص) فرمودند: صوموا تصحوا؛ روزه بگيريد تا سالم بمانيد.

حجت‌الاسلام محری گفت: سومين حكمت و فلسفه مهم روزه‌داری، ممارست و تمرين پرهيزكاری و تقوا است، مسلمان با تمرين يك ماهه خود در ماه مبارك، از ارضای تمايلات نفسانی خودداری می‌كند تا به نفس خويش بقبولاند كه توانايی ايستادگی در برابر كارهای ناروا را دارد، به‌عنوان نمونه روزه‌دار با نخوردن غذای حلال خود، تمرين می‌كند كه به اموال ديگران دست درازی نكند، با نرفتن نزد همسر خويش، درك می‌كند كه به ناموس ديگران نبايد چشم طمع دوخت و با بستن زبان از دروغ بر خدا و رسولش ياد می‌گيرد كه هر كلامی را بر زبانش جاری نكند.

وی گفت: تمرين تقوا را قرآن در آيه «روزه» به صراحت بيان كرده و پس از بيان وجوب روزه فرموده است: «لعلكم تتقون» شايد شما تقوا پيشه كنيد.

وی چهارمين حكمت و فلسفه روزه را كم شدن فاصله فقير و غنی دانست و گفت: احساس نياز و نداری و چشيدن طعم گرسنگی، تشنگی و محروميت، حكمت ديگر روزه است، به اين معنا كه ثروتمندان مسلمان در طول سال، از نعمت و رفاه برخوردارند و هر زمان، هر چه اراده كنند، در اختيارشان قرار می‌گيرد، ديگر چگونه به ياد محرومان باشند؟ و از كجا بفهمند كه گرسنگی چه دردی است؟ آنان بايد يك ماه با گرسنگی و تشنگی دمساز شوند تا طعم تلخ آن را بچشند و دل رفاه زده آنان قدری به حال محرمان بسوزد. از امام حسين (ع) پرسيدند: چرا خدا روزه را واجب كرده است؟ فرمود: ليجد الغنی مس الجوع فيعود بالفضل علی المسكين؛ تا توانمند گرسنگی را لمس كند و مازاد برنياز را بر مستمند بازگرداند.

سرپرست نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در امور اهل سنت واحد ايرانشهر گفت: آخرين حكمتی كه در اين مبحث می‌توان گفت به خاطر آوردن آخرت است، پيامبر خدا(ص) در يكی از خطبه‌هايی كه در آستانه ماه مبارك رمضان ايراد كرد، فرمود: ... واذكروا بجوعكم وعطشكم فيه جوع يوم القيمه و عطشه ...؛ با گرسنگی و تشنگی‌تان در اين ماه گرسنگی و تشنگی روز قيامت رابه ياد آوريد.