کد خبر: ۱۲۶۱۷۶۰

تاریخ: ۰۱ مرداد ۱۳۹۲ - ۰۹:۱۹

شرح دعای روز چهاردهم ماه رمضان در بيان آيت‌الله مجتهدی تهرانی

خدايا من را به لغزش‌ها مؤاخذه نكن؛ گاهی آدم می‌لغزد و ايمانش ضعيف می‌شود و تقوايش از بين می‌رود؛ گناهان آدمی همان لغزش است و بايد از خدا بخواهد كه مؤاخذه نشود.

گروه انديشه: خدايا من را به لغزش‌ها مؤاخذه نكن؛ گاهی آدم می‌لغزد و ايمانش ضعيف می‌شود و تقوايش از بين می‌رود؛ گناهان آدمی همان لغزش است و بايد از خدا بخواهد كه مؤاخذه نشود.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن (ايكنا)، آيت‌الله مجتهدی تهرانی، استاد برجسته اخلاق، همه‌روزه در روزهای ماه مبارك رمضان در بين نماز ظهر و عصر در مدرسه علميه خود به شرح دعای مختصر آن روز می‌پرداختند كه شرح دعای روزچهاردهم ماه مبارك رمضان در بيان ايشان به قرار ذيل است:

«اللهمّ لا تؤاخِذْنی فيهِ بالعَثراتِ، واقِلْنی فيهِ من الخَطايا والهَفَواتِ، ولا تَجْعَلْنی فيه غَرَضاً للبلايا والآفاتِ، بِعِزّتِكَ يا عزّ المسْلمين؛ خدايا مؤاخذه نكن مرا در اين روز به لغزش‌ها و درگذر از من در آن از خطاها و بيهودگی‌ها و قرار مده مرا در آن نشانه تير بلاها و آفات، ای عزت دهنده مسلمانان».

«اللهمّ لا تؤاخِذْنی فيهِ بالعَثراتِ»: خدايا من را به لغزش‌ها مؤاخذه نكن. گاهی آدم می‌لغزد و ايمانش ضعيف می‌شود و تقوايش از بين می‌رود. گناهان آدمی همان لغزش است و بايد از خدا بخواهد كه مؤاخذه نشود.

خدا در اثر گناه به غضب می‌آيد و سيل و زلزله و بلايای طبيعی همه آثار گناه است. مردم را توجه نمی‌دهند كه غالب اين اتفاقات و تصادفات به علت انجام گناه است.

كسی كه نماز اول وقت نمی‌خواند و اتومبيل خود را در جاده می‌راند، مورد نفرين نماز قرار می‌گيرد و تصادف می‌كند. نماز اول وقت انسان را نفرين می‌كند و می‌گويد «خدا ضايع كند تو را كه من را ضايع كردی».

اگر مسلمانی اول وقت نماز بخواند، نماز او را دعا می‌كند و می‌گويد: «خدا حفظ كند تو را كه من را حفظ كردی» و زندگی رو به روال می‌افتد.

اگر كسی با خدا باشد، هيچ كس نمی‌تواند عليه او توطئه كند، چون او خدا را دارد.

«واقِلْنی فيهِ من الخَطايا والهَفَواتِ». خدايا «اقاله» كن و گناهان ما را بيامرز. در دعای كميل هم اين لفظ است كه خدايا لغزش‌های ما را اقاله كن؛ يعنی ما را بدون هزينه ببخش. در مورد معامله نيز چنين لفظی در فقه وجود دارد. يعنی فروشنده و خريدار حق فسخ معامله را تا زمانی كه با يكديگر هستند، دارند. اما بعد از جدايی و بدون دليل نيز اگر مشتری جنس را پس آورد، كاسب مستحب است آن را قبول كند. مثلاً شخصی يك ظرف ماست می‌‌خرد و به منزل می‌برد و متوجه می‌شود كه پيش از وی ظرف ماست ديگری نيز خريداری شده است. در اين حالت اگر ظرف ماست را به فروشنده باز گرداند، مستحب است وی آن را بپذيرد و پول آن را عيناً پس دهد.

«ولا تَجْعَلْنی فيه غَرَضاً للبلايا والآفاتِ»: خدايا من را تير بلا قرار مده. سيل و رانش زمين يعنی همان تير! هواپيما در آسمان پرواز می‌كند و ناگاه روی ساختمانی فرود می‌آيد و همه ساكنان آن از بين می‌روند. اين غرض و تير بلاست كه حاصل گناه و خطاهای ماست.

تمام پيش‌آمدهايی كه می‌شود همه نتيجه گناهان ماست؛ برای اين گفته من مدرك وجود دارد و هم در قرآن آيه دارد و هم در اين باره روايت و حديث داريم.

هر گرفتاری برای شما پيش می‌آيد، دسترنج خودتان است. هر چه بكاری همان را درو می‌كنی. از گندم، گندم و از جو، جو می‌رويد.

قرآن می‌فرمايد: «خدا برنامه‌های مردم را عوض نمی‌كند و آنها را گرفتار بلا نمی‌كند، مگر اينكه خودشان را تغيير دهند»، مثل ماشين كه انحراف به چپ پيدا كند، تصادف می‌كند، ما هم اگر انحراف به چپ داشته باشيم، تصادف با عذاب خدا می‌كنيم.