کد خبر: ۱۲۶۲۲۷۴

تاریخ: ۳۱ تير ۱۳۹۲ - ۲۳:۲۳

در نشست بررسی عملكرد رسانه ملی در ترويج فرهنگ قرآن عنوان شد؛

قرآن رسانه‌ای برای ساخت آينده بشر است

موضوع بزرگ و مهم در قرآن انسان است و كتاب الهی نازل شد تا تأثيرگذار باشد و انسان را برای ساخت آينده و فردای خود مهيا سازد، لذا قرآن رسانه‌ای برای آينده است و حتی وقتی از گذشته صحبت می‌‌كند برای مخاطب است كه در آينده درست عمل كند.

گروه هنر: موضوع بزرگ و مهم در قرآن انسان است و كتاب الهی نازل شد تا تأثيرگذار باشد و انسان را برای ساخت آينده و فردای خود مهيا سازد، لذا قرآن رسانه‌ای برای آينده است و حتی وقتی از گذشته صحبت می‌‌كند برای مخاطب است كه در آينده درست عمل كند.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) نشست بررسی روند عملكرد رسانه ملی در ترويج فرهنگ قرآن به همت بخش نهادها و مؤسسات نمايشگاه بين‌المللی قرآن كريم عصر امروز دوشنبه 31 تير در سالن شماره يك شبستان مصلی تهران برگزار شد.

در اين نشست كه با حضور گيلانی‌نژاد، مديراسبق شبكه دو سيما و حجت‌الاسلام شفيع‌زاده، تهيه‌كننده برنامه‌های رسانه ملی برگزار شد، حضار در غياب فرج‌الله سلحشور، كارگردان سينما و محمدحسين محمدزاده، مدير شبكه راديويی قرآن به طرح مباحثی درباره موضوع نشست پرداختند.

در ابتدای اين نشست حجت‌الاسلام شفيع‌زاده در سخنانی با اشاره به اينكه در ديدگاه پيامبر اسلام بهترين انسان‌ها كسی است كه قرآن را آموخته و آموزش می‌دهد، گفت: اين خود به معنای اين است كه اگر انسان خواهان رشد و ارتقاست بايد با قرآن مأنوس باشد و قرآن بايد در تمام زندگی تبلور پيدا كند و به ويژه در مورد كشور ايران با حاكميت دينی بايد قرآن در تمام بخش‌های آن نهادينه شود.

وی ادامه داد: رسانه ملی به عنوان بنيادی‌ترين رسانه مردمی قطعاً بايد نسبت به اين مسئله بيشترين كارآمدی را داشته باشد چيزی كه در اين سی و چند ساله از آن انتظار می‌رفته است و در مورد تحقق و يا عدم تحقق آن بايد بحث كنيم.

شفيع‌زاده تصريح كرد: اينكه در برنامه‌سازی رسانه ملی تا چه اندازه توانسته‌ايم به قرآن توجه كنيم و برنامه خود را از نظر بعد معنايی تعميق بخشيم. بايد گفت كه چيزی جز تأسف نمی‌توان ابراز داشت چرا كه شاخه‌های گوناگونی در قرآن وجود دارد كه بايد در زمينه برنامه‌سازی و تأمين برنامه‌های صدا و سيما از آنها تبعيت كرد كه در عمل اين اتفاق آنگونه كه بايد و شايد به وقوع نپيوسته است.

وی ادامه داد: رسانه ملی به عنوان سرمنشأ همه رسانه‌هايی كه می‌شناسيم اگر خوب عمل نكند كار به جايی می‌رسد كه ناهنجاری‌هايی كه اكنون در جامعه مشهود است، متجلی می‌شود و مشكلاتی لايتحل و يا صعب‌العلاج جامعه را فرامی‌گيرد و بايد در نظر داشت كه تنها راه نجات از اين بحران و گذر از اين گذرگاه غير از قرآن نيست و هر كس با هر قد و قواره‌ای و به قدر بضاعت خود بايد با قرآن مأنوس شود.

اين تهيه‌كننده برنامه‌های معارفی صدا و سيما گفت: هر وقت صحبت از قرآن می‌شود، فوراً به اين نتيجه می رسند كه تنها بايد قرآن خوانده شود، بلكه به نظر من فهم و تدبر در قرآن هم جزئی از تلاوت آن است و بايستی برای قرآن وقت مناسب گذاشته شود و اين وقت نيازمند زمان مناسب و تخصيص بودجه كافی است كه خوشبختانه در اين سال‌ها به ويژه از سوی شورای توسعه قرآن بودجه مناسب در اين راه مصروف می‌شود، اما مهم‌تر از خود بودجه تخصيص يافته، نحوه خرج‌كرد مناسب آن است.

وی تأكيد كرد: اكنون در رسانه ملی و در شبكه‌های متعدد شاهد هستيم كه گروه‌های فعال كمتر اشراف به موضوعات و مباحث قرآنی دارند و معدود گروه‌هايی هم كه مأنوس با علوم قرآنی هستند بودجه كمی دريافت می‌كنند يا برای ساخت برنامه با مضيقه مواجه هستند و اين در حالی است كه ما جزء نخستين كشورهای اسلامی بوديم كه شبكه اختصاصی قرآن تأسيس كرديم.

شفيع زاده ادامه داد: متأسفانه در حوزه تربيت نيروی انسانی كارآمد براساس آموزه‌های دينی و اسلامی كه برای برنامه‌سازی تلويزيونی بايد به كار گرفته شوند، اقدام مؤثری تاكنون به انجام نرسيده است و نتيجه آنكه آثاری توليد می‌كنيم كه منابع دست اول اسلامی و شيعی نيست.

وی افزود: به طور مثال مركز پژوهش های اسلامی در قم تأسيس می شود كه هدف اصلی آن تزريق نيروی كارآمد تربيت شده در همه نهادها از جمله نهادهای فرهنگی و هنری اما در عمل كمترين بهره را از اين نيروی تيربيت شده می‌بريم و البته اين يك علت عمده ديگر هم دارد و آن اينكه رابطه حوزه‌های علميه با رسانه ملی بسيار ضعيف است.

شفيع‌زاده در پايان گفت: به جای استفاده از الگوهای بومی در امر برنامه‌سازی تلويزيونی كه به عنوان مثل می‌توان شبكه سلام را كه سال‌ها با استفاده از گيرنده ماهواره قابل دريافت بود و الگويی برای شبكه‌های برون مرزی همچون جام جم بود به دنبال بهره‌گيری از الگوهای نامتجانس غربی در برنامه‌سازی رسانه هستيم كه هيچ سنخيتی با ساختار و محتوای اسلامی و ايرانی ندارند.

گيلانی‌پور، مدير سابق گروه معارف شبكه دوم سيما ديگر سخنران اين نشست بود كه در سخنانی مفصل در مورد موضوع نشست گفت: بهتر است بر سر معيارها صحبت كنيم و به نظرم اگر معيارها طرح شوند آن زمان است كه می‌توان در مورد اقدامات صورت گرفته و صورت نگرفته رسانه ملی در امر ترويج فرهنگ قرآنی بحث كرد.

وی به تعريفی از رسانه پرداخت و گفت: رسانه ابزاری است كه بر روی مخاطب خود تأثير می‌گذارد؛ اين رسانه می‌تواند بر هر چيزی تأثيرگذار باشد، مهم اين است كه در نهاد مخاطب خود تغيير و تحول ايجاد كند.

گيلانی‌نژاد ادامه داد: موضوع بزرگ و مهم در قرآن انسان است و كتاب الهی نازل شد تا تأثيرگذار باشد و انسان را برای ساخت آينده و فردای خود مهيا سازد، لذا قرآن رسانه‌ای برای آينده است و حتی وقتی از گذشته صحبت می كند برای مخاطب است كه در آينده درست عمل كند.

اين برنامه‌ساز تلويزيونی تصريح كرد: پيامبر دنيا را مزرعه آخرت تعبير می‌كند و به انسان اين مورد را گوشزد می‌كند كه او موجودی است در كسری از زمان و روزگار طولانی‌تری را بايد در مقاطع و عوالم ديگر پشت سر بگذارد و در اين چند صباح دنيا به او اجازه داده‌اند كه آينده‌اش را بسازد.

وی گفت: انسان بايد بداند كه در اين مسير و رسيدن به هدايت الهی چه مخاطراتی او را تهديد می‌كند و می‌توانم با طراحی يك ساختار كلی و بيان مصداق بگويم كه برنامه‌ساز رسانه‌ای بايد چه چشم‌اندازی را برای تحقق آموزه‌های قرآنی در توليداتش مورد نظر قرار دهد.

گيلانی‌نژاد تأكيد كرد: ده مرحله در زندگی اخروی انسان وجود دارد كه از رحلت و رخت بربستن او از اين جهان آغاز می‌شود و مراحل دنيای قبر و پرسش و پاسخ از او و مشخص شدن اينكه او اهل كجاست آيا بهشتی و جهنمی مشخص می‌شود و بعد هم بهشت حضور كه متأسفانه غربيان با وجود منشأ اين تفكر در بينش اسلامی آن را با نام مدينه فاضله از آن خود كرده‌اند.

وی در مورد وضعيت برنامه‌سازی در رسانه ملی گفت: اغلب توليدكنندگان فقط با ظاهری انديشمند در عرصه برنامه‌سازی حضور دارند در حالی كه برای اين كار نه تربيت شده‌اند و نه تحت آموزش مؤثر قرار گرفته اند؛ واقعيت اين است كه وقتی معاون سيما رسانه ملی خود يك دقيقه كار توليدی نداشته است نمی‌تواند در تعاملی مستقيم با توليدكنندگان به دغدغه‌ها و نيازهای جامعه در بعد مسائل اعتقادی و دينی پاسخ مثبتی بدهد و نتيجه آنكه شاهد توليداتی با سطح كيفی پايين برای پخش در رسانه ملی هستيم.

گيلانی‌نژاد اظهار داشت: در مبحث رسانه ملی بيش از هر چيز خروجی كار مهم است اما برخی از دوستان مسئول هر از چند گاهی برای ارائه گزارش عملكرد خود می‌گويند فلان كس يا فلان گروه را با ادعای بينش قرآنی آورده ايم در حالی كه به نظرم پاسخ مقام معظم رهبری در مقابل ادعای ايشان در ديدار با مسئولان و توليدكنندگان رسانه ملی پاسخی روشن بود كه همه اينها درست دانسته اما گفتند مهم اين است كه آن چيزی كه پخش می‌شود و بيننده در تلويزيون مشاهده می‌كند چيست؟

وی افزود: وقتی خروجی مناسب نباشد، يعنی اينكه هدايت مشكل داشته است، ما در دو شاخصه مديريت و هدايت مشكل داريم و بودجه هم معضل ديگر برنامه‌سازی است، به هر حال آنچه كه بايد به عنوان شاخص در زمينه برنامه‌سازی براساس مفاهيم و آموزه‌های قرآنی رعايت شود در كتابچه‌ای شامل رهنمودهای مقام معظم رهبری و امام راحل چاپ شده است و بايد به دقت مطالعه شود.

گيلانی نژاد در پايان گفت: در امر رسانه بيشتر از آنكه نگران دوستان نادان خود باشيم بايد توجه به دشمنان دانا داشته باشيم كه بيكار ننشسته و بی‌تدبيری مسئولان را با محصولات رنگارنگ خود پر می‌كنند و دوستان مسئول به جای سرمايه‌گذاری در تربيت نيروی كارآمد داخلی منتظر گوشه چشمی از سوی به ظاهر دوستان خارجی خود هستند و البته سردرنمی‌آورم كه چه دوستی می‌تواند ميان توليدات غربی و هاليوودی با فرهنگ ايرانی و اسلامی ما وجود داشته باشد؟