کد خبر: ۱۲۷۰۷۵۷

تاریخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۰:۰۹

بررسی دلالی آيه «وَابْتَلُواْ الْیَتَامَى» در دوفصل‌نامه «آموزه‌های فقه مدنی»

ششمين شماره دو‌فصلنامه علمی ـ پژوهشی «آموزه‌های فقه مدنی» به همت دانشگاه علوم اسلامی رضوی منتشر شد كه «بررسی دلالی آيه وَابْتَلُواْ الْیَتَامَى در جواز تصرفات مالی صبی مميز» به قلم رضا حق‌پناه و سيدعلی دلبری يكی از مطالب آن است.

گروه انديشه: ششمين شماره دو‌فصلنامه علمی ـ پژوهشی «آموزه‌های فقه مدنی» به همت دانشگاه علوم اسلامی رضوی منتشر شد كه «بررسی دلالی آيه وَابْتَلُواْ الْیَتَامَى در جواز تصرفات مالی صبی مميز» به قلم رضا حق‌پناه و سيدعلی دلبری يكی از مطالب آن است.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن (ايكنا) ششمين شماره از دو‌فصلنامه علمی ـ پژوهشی «آموزه‌های فقه مدنی» به همت دانشگاه علوم اسلامی رضوی منتشر شد.

براساس اين گزارش، «بررسی دلالی آيه وَابْتَلُواْ الْیَتَامَى در جواز تصرفات مالی صبی مميز» به قلم رضا حق‌پناه و سيدعلی دلبری، «تاريخچه و قلمرو حق حبس در فقه اماميه (بانگاهی تطبيقی به فقه اهل سنت و حقوق غربی)» از محسن جهانگيری و غلامرضا يزدانی، «نقد و تحليل ادله عقلی حرمت اخذ اجرت بر واجبات» از محمدتقی فخلعی و عباسعلی سلطانی و مجيدرضا شيخی‌نصرآبادی و «بررسی مستندات قرآنی ـ روايی فريقين در حكم ازدواج موقت و پيامدهای آن» از محمدرضا حاجی‌اسماعيلی و داود اسماعيلی از مقالات اين شماره هستند.

«تحليل فقهی ـ حقوقی قرداد بيع متقابل» از بابك درويشی و روح‌الله فياضی، «ضمان از دين مجهول» از احمد باقری و زهره نيك عمل، «ادای شهادت در فقه و حقوق (ايران و چند كشور غربی و عربی)» از سيداحمد سجادی‌نژاد و «بررسی مبنای فقهی ـ حقوقی حق‌پذيره (حق تقديمی)» از ديگر مقالات اين شماره به شمار می‌آيند.

محمدرضا حاجی‌اسماعيلی در مقاله‌ای تحت عنوان «بررسی مستندات قرآنی ـ روايی فريقين در حكم ازدواج موقت و پيامدهای آن» می‌نويسد: ازدواج موقت در قانون مدنی ايران پذيرفته شده و از احكام اختصاصی فقه شيعه است. اين نوع ازدواج بااستناد به قرآن و روايات جايز شمرده شده و دليلی بر تحريم آن وجود ندارد و دلايلی كه اهل‌سنت برتحريم آن آورده‌اند مبتنی برديدگاه خاص خليفه دوم است.

در بخش ديگری از اين مقاله می‌خوانيم: از جمله مفسران و دانشمندان عامه كه وجود متعه را در زمان پيامبر(ص) پذيرفته‌اند عبارتنداز: ابوجعفر طبری، ابوجعفر جصاص‌الحنفی، حافظ ابوبكر بيهقی و ابوعبدالله فخرالدين رازی شافعی؛ اما سخن موسی جارالله كه ادعا كرده است: اعتقاد به نزول آيه متعه از ادعاهای شيعه است، در صورتی كه در غير از كتاب‌های آن‌ها كسی معتقد به اين ديدگاه نيست، قابل اعتنا نمی‌باشد.

در بخش ديگری آمده است: اگر نهی از متعه در ايام يادشده توسط پيامبر(ص) صورت گرفته چرا تنها سبره ابن جهنی از پدرش نقل كرده، حال آن كه صدها تن از بزرگان صحابه در آن وقايع حضور داشته‌اند، درصورتی كه روايات رسيده از اين بزرگان برخلاف آن است. پيامبر(ص) نمی‌تواند از پيش خود حكم خدا را نسخ كند؛ زيرا خداوند می‌فرمايد: «... قُلْ مَا یَكُونُ لِی أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاء نَفْسِی إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ مَا یُوحَى إِلَیَّ...؛ بگو مرا نرسد كه آن را از پيش خود عوض كنم جز آنچه را كه به من وحى مى‏شود پيروى نمی‌كنم»(يونس/15). طبق اين آيه پيامبر(ص) آيات قرآن را از پيش خود تغيير نمی‌دهد و حكمی را برخلاف قرآن صادر نمی‌كند.

يادآورمی‌شود، ششمين دو‌فصلنامه علمی ـ پژوهشی «آموزه‌های فقه مدنی» با صاحب امتيازی دانشگاه علوم اسلامی رضوی و مدير مسئولی محمد باقر فرزانه و سردبيری محمد واعظ‌زاده خراسانی در 194 صفحه و با قيمت 3000 تومان به همت دانشگاه علوم اسلامی رضوی منتشر شده است.