کد خبر: ۱۲۷۳۵۶۴

تاریخ: ۲۶ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۱:۱۲

در آستانه سال‌روز ارتحال آيت‌الله العظمی بروجردی

اخلاص عمل؛ آخرين توصيه آيت‌الله العظمی بروجردی به شاگردان

آيت‎الله‎العظمی بروجردی(ره) در آخرين لحظات زندگانی خود در توصيه‌هايی اخلاص عمل را به عنوان مهمترين لازمه زندگانی هر انسان به ويژه طلاب ذكر كرده است.

گروه حوزه‎های علميه: آيت‎الله‎العظمی بروجردی(ره) در آخرين لحظات زندگانی خود در توصيه‌هايی اخلاص عمل را به عنوان مهمترين لازمه زندگانی هر انسان به ويژه طلاب ذكر كرده است.

به گزارش خبرگزاری بين‎المللی قرآن(ايكنا) 13شوال، مصادف است با سالروز رحلت مرجع بزرگ جهان تشيع، آيت‎الله‎العظمی سيد حسين بروجردی كه به بيان بسياری از علما و بزرگان حوزه بزرگترين مرجع يك‌صد سال اخير در عالم تشيع بوده است. اين مرجع بزرگ جهان تشيع در سال1292 قمری و 1254 شمسی در شهرستان بروجرد به دنيا آمدند؛ ايشان با 32 واسطه به حضرت امام حسن مجتبی (عليه السلام) می‌رسد.

ايشان تحصيلات اوليه را در بروجرد و اصفهان گذارندند و سپس به تحصيل و تدريس در حوزه علميه نجف مشغول شدند و پس از عزيمت مجدد به ايران و دعوت به مرجعيت جهان تشيع از سوی بزرگ حوزه قم كه همگی از شاگردان مرحوم آخوند و خراسانی بودند و همچنين نبوغ خارق‎العاده علمی و عملی و همچنين بلند نظری و بزرگ منشی و روح آسمانی اين مرجع بزرگ ايشان را به مرجع علی‏الاطلاق جهان تشيع مبدل كرد. وی مركزيت علم را از نجف به قم آوردند و شاگردان مرحوم آخوند و شيخ انصاری با حضور ايشان در قم بهترين فرصت را برای چيدن خرمن علم و معرفت از دامان اين مرجع بزرگ يافتند و كم كم حوزه علميه قم به عنوان حوزه اول جهان تشيع معتبر شد.

در بيانی زيبا از امام راحل به شيخ مرتضی حائری يزدی، اهميت و جايگاه اين مرجع بزرگ بيان شده است؛ مرحوم حائری يزدی برای زيارت عتبات عاليات عازم مضاجع شريف عراق شدند كه پس از حضور در نجف به سبب قدمت و جايگاه اين حوزه تصميم گرفت كه در همان حوزه به تحصيل و تدريس بپردازد و در نامه‎ای به علمای قم، ديگران را از تصميم خود مطلع كرد. وقتی كه نامه ايشان به قم رسيد، امام راحل از ايشان در نامه‎ای خواستند كه به قم برگردند و رونق اين حوزه را با پرورش شاگردان افزايش دهند كه ايشان به دليل اينكه حوزه علميه نجف، يادگار شيخ طوسی است اعلام كرد كه چون اين حوزه جايگاه تدريس شيخ طوسی بوده است بهتر می‎تواند كه در اين حوزه به كار خود ادامه دهد كه امام راحل در پاسخ به ايشان فرمودند كه اگر به دنبال شيخ طوسی هستی، شيخ طوسی در قم تدريس می‎‌كند كه منظورشان تدريس استثنايی و جامعيت علمی فوق تصور مرحوم آيت‎الله بروجردی در سال‌های ابتدايی تدريس در قم بوده است.

اطلاق شيخ طوسی عصر حاضر از سوی امام راحل برای آيت‎‌الله‎العظمی بروجردی، بيانی كم نظير در خصوص استادی است كه تمام مراجع عصر حاضر يكی از افتخارات زندگی خود را شاگردی و تلمذ درس اين مرجع بزرگ دانسته‌‎اند؛ مرجعی كه بزرگانی چون مقام معظم رهبری در سال‌های طلبگی به كرات برای تماشای سيمای نورانی ايشان به نيت بردن ثواب از ديدن چهره عالمان ربانی به منزل ايشان مراجعت می‌كردند.

آيت‎‌الله محمدعلی جاودان، استاد اخلاق و شاگرد آيت‌الله حق‌شناس با نقل خاطره‌ای از آيت‌الله العظمی بروجردی نكته اخلاقی مهمی را متذكر می‌‎شود؛ آيت‌الله جاودان خاطره را اينگونه نقل می‌كند: يكی از بستگان آيت‌‎الله آقای بروجردی نقل كردند: در يكی از آخرين روزهای ماه مبارك رمضان بود كه قبل از ظهر خدمتشان رسيدم، جمعی از فضلاء و بزرگان حوزه حضور داشتند ولی قيافه آقا نشان می‌داد كه خاطرشان ناراحت است، در گوشه‌ای نشستم و از موضوع علت تكدر ايشان سؤال كردم. معلوم شد از فردای زندگانی خود اظهار خوف می‌كنند و همين مطلب ايشان را ناراحت كرده است.

خدمات ايشان به جهان اسلام و عالم تشيع، بناهايی كه بدست ايشان و اجازه‌ ايشان احداث شده است، كتبی كه در عهد ايشان و با همت و مساعدت و اجازه ايشان به طبع رسيده و صدها خدمات ديگرشان در آن مجلس ذكر شد، ولی آن مرد بزرگ روحانی در حالی‌كه با نگاه مأيوسانه‌ای به روی افراد می‌نگريست، در جواب همه اين مطالب فرمودند: اگر سر و كار من فردا هم با شما بود، همه اين مطالب درست و اين تعريف‌ها فايده داشت، ولی با ناقد بصيری سر و كار داريم كه به همه‌ اطراف امور توجه دارد، و آن وقت با قيافه‌ای ملكوتی و صدايی متين و نافذ فرمودند: «خلّص العمل لانّ الناقد بصيرٌ بصيرٌ»؛ بيان اين جمله از ناحيه‌ آن مرد بزرگ و خدمتگزار، در آن مجلس آن چنان اثری بجای گذاشت كه هنوز هم بعد از يكسال آن صدا در گوشم طنين‌انداز است، و آن وقت يكی از علمای حوزه، ايشان را متوجه خدمتی كردند كه در تدوين و تصنيف كتاب «جامع احاديث الشيعه» به اسلام نموده‌اند و آقا هم فرمودند: بلی اگر چيزی به حال من فايده داشته باشد همين است. اين بود آخرين خاطره من از زندگی مردی كه آثار خدماتش را هزاران سال جهان اسلام فراموش نخواهد كرد. رحمه‎الله عليه و اعلی‌‎الله مقامه و جزاه‎الله عن الاسلام خير جزاء.