کد خبر: ۱۳۱۰۴۵۱

تاریخ: ۱۲ آبان ۱۳۹۲ - ۱۲:۴۲

آیت‎الله یوسفی غروی:

مظلومیت اهل بیت(ع) دستاویزی برای طرح مسائل غیرواقعی نگردد

گروه حوزه‎های علمیه: وقتی به مظلومیت اهل بیت(ع) می‎رسیم به طور کلی موقعیت و شرایط و واقعیت‎های آن روز را فراموش می‎کنیم؛ به همین دلیل است که برخی مطالب غیر واقع را به قول مشهور بیان می‎کنیم و وقتی که یک شبهه‎ای واقع می‎شود چنین مشکلاتی پیش می‎آید؛ پس باید تحلیل درستی از زمان اهل بیت(ع) داشته باشیم.

به گزارش خبرگزاری بین‎المللی قرآن(ایکنا) آیت‎الله محمد هادی یوسفی غروی شنبه، 11 آبان‌ماه، در نشست تخصصی بررسی شبهات عاشورا که در پژوهشکده باقرالعلوم(ع) برگزار شد، گفت: یکی از نکاتی که در بررسی شبهات پیرامون عاشورا و همچنین امتیازات و خصایل حضرت اباعبدالله(ع) باید بررسی شود، بررسی ریشه‎های اصلی بحث است.

وی افزود: یکی از این شبهات، شبهه تفضیل امام حسین(ع) بر سایر ائمه(ص) و حتی پیامبران الهی است؛ در این باره نیز باید به اصل شبهه توجه کرد که این شبهه از چه ناحیه‎ای بیان شده است و در مرتبه بعد در مقام پاسخگویی نباید خود را جای مخاطب شیعه قرار داد بلکه باید مخاطب را از اهل سنت و معترض به این بحث فرض کرد و بعد این سوال را مطرح کرد.

این استاد حوزه اظهار کرد: شبهه افکنان به اصل این مسئله اشکال وارد کرده‎اند پس قطعا آن را قبول ندارند ولی کسی که سوال می‏کند از ناحیه کسی است که اصل این مطلب را قبول دارد و دنبال دانش بیشتر است؛ ولی در این رابطه دو نوع اخبار به دست ما رسیده است که برخی از قول ائمه این مطلب را به جز برای پیامبر(ص) در زمینه برتری از پیامبران اولوالازم قایل هستند و در برخی اخبار نیز این مطلب از قول حضرات رد شده است.

یوسفی غروی، اظهار کرد: از نظر شیخ مفید با توجه به اینکه هر دو نوع اخبار به دست ما رسیده است هیچ قضاوتی نباید کرد و هیچ کدام برتری بر قول دیگر ندارد.

وی گفت: در مقام جواب وقتی این تفضیل را بیان می‎کنیم باید بتوانیم جواب را هم بدهیم که این پیش فرض را از کجا آورده‎ایم؛ برای اثبات این مسئله باید ملازمه‎ها را به دقت وارد کار کنیم و بعد از اثبات این ملازمه‎ها آن را بیان کنیم؛ این ویژگی‎هایی که برای امام حسین(ع) بیان شده است آیا ملازم این مطلب است که ایشان از پیامبر(ص) هم بالاتر است؟ چه کسی این پیش فرض را قبول کرده است که این گونه بحث کنیم؛ در بحث‎های علمی باید به گونه‎ای سخن گفت که حق گفته شود و عدولی از حق و حقیقت نشود و امتیازات بی نظیر برای امام حسین(ع) به واسطه خون شریفشان در کربلا وقتی باعث رجحان ایشان بر دیگر ائمه ما قبل از خود و پیامبر(ص) است که ملازمی داشته باشد.

این استاد حوزه یادآور شد: یکی از نکات جالبی که در خصوص این فضایل نقل شده است متاسفانه از سوی برخی عنوان می‎شود از خطبه البیان امام علی(ع) است که بزرگان ما آن را رد کرده‎اند و آن را واقعی نمی‎دانند پس نباید چیزی را به آن نسبت داد و از آن نتیجه گرفت.

وی گفت: برخی شبهات و قول‎ها به قدری شهرت دارند که به قول مشهور مبدل شده‎اند ولی مدرک مشهوری برای اثبات آن وجود ندارد؛ مثل این قول مشهور که معاویه در شام کاری کرد که همه مردم باور کردند که امام علی(ع) نماز نمی‎خوانده است که این قول در هیچ کتاب تاریخی و روایی در سنت و شیعه وجود ندارد غیر از یک کتاب در زمان امام رضا(ع) که در آن عنوان شده است که یکی از یاران معاویه به تصور اینکه امام نماز نمی‎خواند با ایشان می‎جنگید که در حین جنگ متوجه اشتباه خود شد و توبه کرد.

یوسفی غروی یادآور شد: یکی از مشکلات ما این است که وقتی به مظلومیت اهل بیت(ع) می‎رسیم به طور کلی موقعیت و شرایط و واقعیت‎های آن روز را فراموش می‎کنیم؛ به همین دلیل است که برخی مطالب غیر واقع را به قول مشهور بیان می‎کنیم و وقتی که یک شبهه‎ای واقع می‎شود چنین مشکلاتی پیش می‎آید؛ پس باید تحلیل درستی از زمان اهل بیت(ع) داشته باشیم.

وی گفت: یکی از شبهات مهم وهابیت به شیعه و یکی از دلایل کشتار شیعیان، مسئله زیارت بارگاه و قبور ائمه و نسبت آن با شرک است؛ مطلب اصلی اینجاست که قبر خود احمدبن حنبل که امام وهابیت و فرقه‎اش مذهب رسمی عربستان است در عراق دارای بناست که هنوز دست وهابیت به آنجا نرسیده که بتواند آن را ویران کند؛ نکته جالب آن که عباسیان در بقیع اقدام به ساختن بقعه‎ای برای عباس کردند که در این ساختمان سازی برای ائمه بقیع در همان بقعه مکانی ساختند که جالب است که علمای اهل سنت هیچ اعتراضی به این مسئله نکردند.

استاد حوزه علمیه نجف و قم یادآورشد: جعفر متوکل عباسی مقلد احمدبن حنبل بود و او را از بغداد به سامرا خواند و در این ده سال دو بار حرم امام حسین(ع) ویران شد؛ شاید یکی از ترس‎های آنان از این بقعه، سیل مشتاقان زیارت ایشان باشد؛ پس از آن هارون نیز برای قبر پدرش و امام رضا(ع) یک بقعه ساخت که نسبت به این امر نیز اعتراضی نشد؛ ولی ابن تیمیه و بعدها محمد بن عبدالوهاب با این انگیزه این اختلاف را در دین و مسلمانان ایجاد کردند وباعث کشتار این چنینی در جهان اسلام شدند.

وی گفت: اهل سنت به دلیل اینکه تکیه بسیاری به سنت دارند مکروهات را نیز بدون تفکر حرام کرده‎اند؛ ولی شیعه این کراهت را با مباحث دیگر سبک و سنگین می‎کند و در یک کار علمی و فقهی دقیق حکم به ساخت بنا برای بزرگان می‎دهد و به همین دلیل است که این بقاع این همه عاشق را در دل خود جای می‎دهند و مامنی برای مردم هستند؛ ظاهرا اولین کسی که این کار را منع کرد خود احمد بن حنبل و از ترس عشق و ارادت مردم به امام حسین(ع) بود.

یوسفی غروی یادآور شد: نکته دیگر آنکه وقتی که شیعیان ری به رغم کشتار فجیع بنی عباس به زیارت کربلا رفتند و این رویداد را به امام هادی(ع) گفتند، ایشان کمی ناراحت شدند و گفتند به جای زیارت امام حسین(ع) که منجر به کشته شدن شما می‎شود اگر به زیارت عبدالعظیم حسنی بروید ثواب زیارت امام حسین(ع) را می‎برید که در این مسئله رد پای اهمیت موضوع وصل به ولایت و ولی خدا در هر برهه‎ای احساس می‎شود.