کد خبر: ۱۳۱۴۶۹۶

تاریخ: ۱۹ آبان ۱۳۹۲ - ۰۸:۵۴

تلؤلؤ عاشورای حسینی(ع) در دفاع مقدس/1

حماسه‌ای که رنگ و بوی کربلا به خود گرفت

گروه جهاد و حماسه: 8 سال جنگ تحمیلی، بر پایه ایمان به خدا و توسل به اولیاءالله(ع) شکل گرفت؛ با یاد کربلای حسینی(ع) ادامه پیدا کرد و با عشق به سالار شهیدان(ع) پایان یافت.

باز هم محرم حال و هوای ایران اسلامی را درنوردیده و عطر عاشورا، آسمان را معطر کرده است. بازهم کربلا و یاد شهدای کربلا، هر دل عاشقی را شیفته خود کرده. باز هم محرم رسیده و سراسر کشور، رخت سیاه بر تن کرده و در ماتم ثارالله(ع) می‌گرید. بازهم محرم آمد و دل‌ها یاد جبهه‌ها و ایستادگی به خود گرفته است.

محرم نه تنها یادآور عاشورای حسینی(ع) است، بلکه بوی 8 سال دفاع را نیز با خود همراه دارد. حماسه‌ای که مردمی سرزمینی که کشور خود را متعلق به اهل‌ بیت(ع) می‌دانند، با دستانی خالی، اما با عزمی راسخ عباس‌وار در مقابل یزیدیان زمان ایستادند تا نشان دهند عاشورا همچنان زنده است. نشان دادند که الگویی که 14 قرن پیش سیدالشهدا(ع) تبیین کرده، همچنان پا برجاست.

برای پی بردن به عمق ارتباط بین دهه محرم 61 هجری و دفاع مقدس کافی است که به تورق برگ‌هایی از حماسه دفاع مقدس بپردازیم تا ببینیم در جای‌جای آن بوی حسین(ع) و یارانش به مشمام می‌رسد. جنگی که از شهریور 59 آغاز شد، از همان ابتدا رنگ کربلا به خود گرفت. رزمندگانی که سیدالشهدا(ع) را الگوی خود قرار داده بودند، تا پای جان بر سر عهد خود با امام ماندند و یک لحظه هم پا پس نکشیدند.

برای پی بردن به عمق تأثیر فرهنگ عاشورا در دفاع مقدس، جلوه‌ها و یادگارهای دفاع مقدس یعنی وصیت‌نامه‌ها، نوشته‌ها و خاطرات شهدا همچنین تابلوهای جبهه و جنگ، اسامی اماکن، مقرها، سنگرها، مناطق عملیاتی و محورها، لشکرها، گردان‌ها، گروهان‌ها و علی‌الخصوص عملیات‌ها و رمز عملیات‌ها و شعرها و شعارهای جنگ را مطالعه و بررسی کرد.

نکته اول در این مسیر، بررسی نام‌هائی که برای تشکیل بسیج مردم در رده‌های لشگر، تیپ و گردان برگزیده می‌شد، است. همچنین این امر در انتخاب نام برای سنگرها نیز تاثیر داشت؛ به طوری برخی از آن با نام‌های کربلا و یاران امام مزین بود. لشکر سیدالشهدا(ع)، لشکر 25 کربلا، لشکر 31 عاشورا، لشکر ثارالله(ع)، لشکر انصارالحسین(ع)، لشکر 14 امام حسین(ع)، تیپ 44 قمر بنی‌هاشم؛ تیپ 57 ابوالفضل. تیپ 61 محرم، گردان علی‌اکبر، گردان 10 سیدالشهدا(ع)، گردان حبیب بن مظاهر، همچنین نام برخی از محورهای عملیاتی مانند محور کربلا، محور عاشورا، محور امام حسین به چشم می‌خورد.

در ادامه؛ نگاهی به زمان و چگونگی اعزام رزمندگان به جبهه، یادآور محرم 61 هجری داریم که امام حسین(ع) و یارانش برای دفاع از اسلام و ارزش‌ها با علم به شهادت خود در این راه، پا در کارزار کربلا می‌گذارند و 14 قرن بعد، در ایران‌زمین کسانی پیدا می‌شوند که همین رویه را بر می‌گزینند و با به دست گرفتن پرچم اسلام، در مقابل شمر و ایادی‌ او ایستادگی می‌کنند.

در اعزام‌های سراسری به جبهه‌ها، پرچم‌ها و پرده‌هایی در اهتزاز بود با عناوینی مانند راهیان کربلا که در تاریخ 23/8/64 به جبهه اعزام شدند، کاروان قاریان کربلا در دی‌ماه 64 با تعداد 150 قاری قرآن شکل گرفت؛ کاروان انصارالحسین، کاروان وارثان عاشورا در 26 مهر 65، کاروان طلایه‌داران عاشورا در 4 آبان 65 و کاروان نینوایی در 17 آبان 65 شکل گرفت.

وقتی برگ‌های تاریخ دفاع مقدس را ورق می‌زنیم، به روزهای عملیات می‌رسیم که نام آنها نیز مزین به نام ائمه اطهار(ع) بود و با توسل به اولیاءالله(ع)، ناممکن‌ها، ممکن شد.

عملیات حسین‌ابن علی(ع) با رمز جوادالائمه(ع) در منطقه میمک در تاریخ 26/6/61، عملیات مسلم‌ابن عقیل با رمز یا ابوالفضل‌العباس در غرب سومار در تاریخ 9/7/61، عملیات محرم با رمز یا زینب(س) در منطقه عملیاتی شرهانی، عملیات‌هایی به صورت پشت سر هم با نام‌های تکراری مقدس مثل عاشورای یک تا چهار و کربلای یک تا پنج تماماً با رمز اسامی مقدس اهل بیت(ع).

از مجموعه 95 عملیات کوچک و بزرگ دفاع مقدس 27 عملیات نام و یا رمز عاشورایی و کربلایی دارند (19 عملیات نام و 14 عملیات رمز عاشورایی دارند).

سراسر وجود رزمندگان، عشق به امام حسین(ع) بود. باطن هر رزمنده‌ای، نینوا را متجلی می‌کرد، اما ظاهر آنان نیز جدا از کاروان عشق نبود. این پیشانی‌بندها و لباس‌نوشته‌ها حکایت از آرمان‌های رزمندگان داشت که زینت‌بخش پیشانی و لباس آنها بود.

یا اباعبدالله، یا حسین، زائر کربلا، یا حسین شهید، مسافر کربلا، یا لثارات الحسین، لبیک یا اباعبدالله، یا زیارت یا شهادت، یا زینب(س)، فدای لب تشنه حسین، کربلا کربلا ما داریم می‌آییم و دل‌نوشته‌های بسیار دیگر که نشان از عزم عاشورائی سپاه اسلام داشت.

مسیر کاروان‌های عشق نیز از قافله ارادت به اباعبدالله(ع) دور نمانده و در طول جاده‌ها و مسیرها، عباراتی در تابلوها نوشته شده بود که حاکی از مقصد و مقصود رزمندگان بود.