کد خبر: ۱۳۱۴۷۹۲

تاریخ: ۱۹ آبان ۱۳۹۲ - ۱۰:۰۳

حجت الاسلام قنبری:

تقویت اخلاص و ادب بهترین روش احیاء عزاداری سنتی در جامعه است

گروه اجتماعی: قائم مقام دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر آذربایجان‌غربی گفت: تقویت اخلاص و ادب، مستندگویی و استفاده از مقاتل معتبر بهترین روش احیاء عزاداری سنتی در جامعه است.

حجت الاسلام علی قنبری، قائم مقام دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر آذربایجان‌غربی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان‌غربی، عنوان کرد: عزاداری سنتی توصیه اکید امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری و مراجع عظام تقلید بوده و هست اما متاسفانه برخی اوقات شاهد بدعت‌ها و استفاده از ابزار و آلات موسیقی در بعضی هیئت‌ها در سال های اخیر هستیم که با شان امام حسین(ع) سازگاری ندارد.

وی با اشاره به بهترین روش‌های احیاء عزاداری سنتی در جامعه ابراز کرد: تقویت اخلاص و ادب، حزن و اندوه و گریه و مستندگویی و استفاده از مقاتل معتبر از شاخصه احیاء عزاداری سنتی در جامعه است.

وی در پاسخ به این سوال که به مظلومیت امام حسین(ع) در واقعه عاشورا باید تاکید بیشتری کرد یا اقتدار حسینی؟گفت: در اینکه مظلومیت امام حسین(ع) در حادثه عاشورا جفا و ظلم بزرگی در حق ایشان بود هیچ شکی نیست اما سازش‌ناپذیری و بیعت نکردن امام حسین(ع) با یزید و مقاومت در مقابل ظلم ظالمان در حد شهادت خویش و یارانش و حفظ عزت نفس و نپذیرفتن ذلت، اوج اقتدار حضرت سیدالشهدا(ع) بوده که در قیام آن امام قابل طرح و تاکید و نشانگر اوج اقتدار حسینی است.

حجت الاسلام قنبری با ابراز تاسف از اینکه در عزاداری‌های حسینی گاهی از اوصاف ذلت‌بار توسط مداحان استفاده می‌شود، اذعان کرد: عزاداری امام حسین(ع) یک سنت انفاک‌ناپذیر در جامعه ایرانی است اما شرایطی دارد از جمله اینکه این سوگواری‌ها باید محتوا داشته باشد و در آنها از مطالب گمراه کننده و اوصاف ذلت‌بار و اظهارت غلط استفاده نشود.

وی با بیان اینکه گریه بر مصائب اهل بیت(ع) در فلسفه عزاداری مطرح است، ابرازکرد: براساس تشویق‌ها و ترغیب‌های امامان شیعه(ع) نسبت به عزاداری، گریستن و گریاندن دیگران در مصائب اهل بیت(ع) عصمت و طهارت(ع) به ویژه امام حسین(ع) از بزرگترین اسباب تقرب به پیشگاه خداوند و آمرزش الهی در روز قیامت است.

قائم مقام دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر آذربایجان‌غربی تصریح کرد: گریه و عزاداری برای حضرت با اباعبدالله حسین(ع) ثواب و پاداش عبادت خداوند را دارد و این کار در عصر امامان معصوم(ع) و پس از آن نیز سابقه داشته و در مقاتل موجود است و در بقا و حفظ حادثه عاشورا بسیار موثر است اما در تبیین قیام امام حسین(ع) و آثار و برکات آن تنها این کار کافی نیست، پس ابعاد دیگر و فلسفه‌های قیام باید به جامعه دینی و تاریخ بازگو و تبیین شود.