کد خبر: ۱۳۱۶۵۸۴

تاریخ: ۲۰ آبان ۱۳۹۲ - ۱۲:۵۶

من خون خدا، شکوه بِسمِ اللّهَم؛

رضا اسماعیلی در دوبیتی‌هایش از عشق به ثارالله می‌گوید

گروه ادب: شاعر معاصر کشورمان در گرامیداشت قیام حسینی و حماسه پرفروغ عاشورا، رباعی‌های تازه‌سروده خود با عنوان « من خون خدا، شکوه بِسمِ اللّهَم!» را منتشر کرد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، رضا اسماعیلی، شاعر آئینی‌سرا و معاصر کشورمان در گرامیداشت قیام حسینی و حماسه عاشورا، رباعی‌های خود با عنوان «من خون خدا، شکوه بِسمِ اللّهَم!» را سروده و به امام حسین(رع) و یارانش تقدیم کرد که در ادامه آمده است:

«چون خونِ خدا، بیا مسلمان باشیم

یا حداقل، شبیه سلمان باشیم

مولا، سگ آستان نمی‌خواهد، مَرد!

او کرده قیام، تا که «انسان» باشیم

****

من خون خدا، شکوه بسم‌اللهم

گوینده «لا اِلهَ اِلا اللهَم»

در سینه اگر محبت من داری

ارباب مخوان مرا، که عبداللهم

****

گفتی به من ارباب! خطا گفتی تو

شرمنده شدم ز دوست، تا گفتی تو

من بنده‌ام و مقام من جز این نیست

شرک است به بنده‌ای «خدا» گفتی تو

****

غافل تو ز لا اله الا اللهی

هرگز به حریم «او» نداری راهی

در وادی شرک می‌روی، گمراهی

در عشق، اگر شدی حسین اللهی

****

وقتی که حسین را تو «سین» می‌خوانی!

در تعزیه، روضه حزین می‌خوانی

یعنی که حماسه را غلط می‌فهمی

وقتی که ز کوه این چنین می‌خوانی

****

ای مرثیه‌خوان! گزافه گفتن کفرست

با لهجه دین، خرافه گفتن کفرست

اسلام دو نور عترت و قرآن است

جز این، سخنی اضافه گفتن کفرست

****

با کرب و بلا، سراب می‌بافی تو

یک پرسش بی‌جواب می‌بافی تو

مفهوم حسین را نمی‌فهمی، حیف

با خون حسین، آب می‌بافی تو!

****

ای مرثیه‌خوان! ز چشم و ابرو بگذر

از خال لب و کمند گیسو بگذر

این مرد بزک کرده! ابوفاضل نیست

تکبیر بگو! از این هیاهو بگذر

****

غافل ز کرامت مُحرّم هستیم

دلداده بزم سوگ و ماتم هستیم

با خنجر جهل، سر بُریدیم از عشق

ما ابن زیاد و ابن مُلجم هستیم!

****

ای مرثیه‌خوان! ز های و هو می‌گویی

از رأس بریده و گلو می‌گویی

از داغ اسارت و تنور و گودال

پس کی ز حسین ُسرخ‌رو می‌گویی؟!

****

ای مرثیه‌خوان! ز نور جانت خالی ست

از پرتو معرفت، جهانت خالی ست

این روضه نمی‌دهد به ما حالی چون:

از عشق و حماسه، داستانت خالی‌ست

****

در مرثیه‌ات، حسین تنها «سین» ست!

در کرب و بلا، شکسته‌ای غمگین‌ست

تو تاجر گریه‌ای و جای شک نیست

از تلخی سوگ، کام تو شیرین‌ست!

****

این روضه وضو ندارد و زیبا نیست

دنیا زده است، شیعه مولا نیست

این «سین» که تو خوانده‌ای، به قرآن سوگند!

در سوره سرخ ظهر عاشورا نیست

****

ای مرثیه‌خوان! نگاه تو زیبا نیست

چون روح تو، از تبار عاشورا نیست

گفتی سبب قیام دریا، آب است!

این روضه، شناسنامه دریا نیست

****

ای مرثیه‌خوان! روضه غفلت کافیست

با ذکر خرافه، کسب شهرت کافیست

از خون خدا، برادر من! شرمی

با سکه کربلا، تجارت کافیست

****

ای مرثیه‌خوان! روح تو نورانی نیست

آئینه در این روضه که می‌خوانی نیست

بر روی حماسه می‌زنی سیلی تو

با دست خرافه، این مسلمانی نیست!

****

ای مرثیه‌خوان!  کرب و بلا ماتم نیست

میراث حسین، درد و داغ و غم نیست

جان‌مایه نهضت حسینی این‌ست:

«هر کس که به ظلم تن دهد، آدم نیست»

****

ای مرثیه‌خوان! زبان عاشورا باش

هم قبله کاروان عاشورا باش

با لهجه سرخ عشق، همچون زینب

برخیز و حماسه‌خوان عاشورا باش»