کد خبر: ۱۳۱۸۵۰۰

تاریخ: ۲۶ آبان ۱۳۹۲ - ۱۲:۳۳

حجت‌الاسلام مصلح:

قیام عاشورا عامل اصلی انقلاب اسلامی ایران و کشورهای منطقه است

گروه حوزه‌های علمیه: مدیر مدرسه علمیه پیامبر اعظم(ص) خورموج در خصوص پیوند عاشورا با انقلاب اسلامی ایران گفت: نه تنها انقلاب اسلامی بلکه انقلاب‌های منطقه و حتی بسیاری از قیام‌های متعدد در طول تاریخ اسلام الهام گیرنده از قیام حسینی است.

حجت‌الاسلام والمسلمین علی مصلح، مدیر مدرسه علمیه پیامبر اعظم(ص) خورموج، در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) دلیل تاکید ائمه بر احیای مجالس امام حسین(ع) را احیای دین دانست، و گفت: قوام دین به امر به معروف و نهی از منکر و انذار مومنین است و مجالس عزای حسینی همه  مولفه‌های قوام دین را در خود جای داده است؛ احیای مجالس امام حسین (ع) احیای دین است.

مدیر مدرسه علمیه پیامبر اعظم(ص) خورموج همسانی قول و فعل، همنشینی با اقشار مختلف، خوش خلقی و تواضع، عالمانه سخن گفتن همراه با مراعات فنون خطابه و نظر کردن به تکلیف و متوقع نبودن و بیان مباحث غیر ضرور را به ارگان های اعزام کننده واگذار نمودن را به عنوان بایسته‌های تبلیغ عنوان کرد.

وی در خصوص پیوند عاشورا با انقلاب اسلامی ایران گفت: نه تنها انقلاب اسلامی بلکه انقلاب‌های منطقه و حتی بسیاری از قیام‌های متعدد در طول تاریخ اسلام الهام گیرنده از قیام حسینی است.

مصلح نقش و رسالت زنان در برابر نهضت عاشورا را ارزنده دانست، و تصریح کرد: شاید در یک نگاه بدوی واقعه کربلا را یک نهضت و حادثه مردانه بپنداریم و لکن با کمی تأمل و تتبع در می‌یابیم که زنان نیز نقش‌های مهمی چه در ابعاد منفی و چه در ابعاد مثبت این جریان ایفا می‌کردند.

مدیر مدرسه علمیه پیامبر اعظم(ص) اضافه کرد: زنان کوفه اگر چه محبت اهل بیت را دارند ولی چون عرصه را تنگ می‌بینند و مال و جان و عرض و دنیای خویش را در خطر می‌بینند دست همسران و فرزندان و برادران خویش را می‌گیرند و از معرکه بیرون می‌کشند و می‌گویند: «انصرف! الناس یکفونک!» تو را چه به این کارها! بیا در خانه بنشین که مسلم ابن عقیل و سرورش حسین بی‌یار نمی‌مانند! تو نباشی دیگری آنها را یاری می‌کند!

وی ادامه داد: همین زنها با ورود حضرت زینب(س) در لباس اسارت به کوفه صدای شیون خویش بلند می‌کنند و ناله سر می‌دهند! که حضرت زینب (س) در پاسخشان نهیب می‌زند که «ای کوفیان! ای اهل نیرنگ! شما بر ما گریه می‌کنید؟! همین شما نبودید که این بلا را سر ما آوردید؟! شما نبودید که دست شوهران و فرزندانتان را گرفتید و از یاری ما بازشان داشتید؟ اشکهایتان هماره فرو ریزد و ناله‌هاتان خاموش نگردد!!»