کد خبر: ۱۳۲۶۵۷۹

تاریخ: ۱۱ آذر ۱۳۹۲ - ۱۵:۰۵

شاه‌میوه:

ناهماهنگی سازمان‌ها، ضعف اصلی در آموزش عمومی قرآن است

گروه فعالیت‌های قرآنی: قاری بین‌المللی قرآن با تأکید بر ضرورت توجه بیشتر به آموزش عمومی قرآن در کشور، اظهار کرد: مهم‌ترین مشکل و ضعف در آموزش عمومی قرآن کشور نبود هماهنگی بین سازمان‌ها و موسسات قرآنی است.

غلامرضا شاه‌میوه، قاری بین‌المللی قرآن در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، درباره وضعیت آموزش عمومی قرآن در کشور اظهار کرد: وضعیت آموزش عمومی قرآن در کشور را می‌توان به دو دسته کلی تقسیم کرد که در گروه اول منظور از آموزش عمومی قرآن، آموزش‌های مقدماتی روخوانی و روان‌خوانی قرآن کریم است.

وی با تأکید بر ضرورت آموزش روخوانی و روان‌خوانی قرآن کریم در کشور، اظهار کرد: در زمینه آموزش روخوانی و روان‌خوانی قرآن در کشور به دو شکل عمل می‌شود که یکی از این روش‌ها جلسات سنتی قرآن است که از قدیم در مساجد و... برقرار بوده و در این جلسات سنتی به بحث آموزش عمومی قرآن و روخوانی و روان‌خوانی قرآن می‌پرداختند، البته این جلسات دربرگیرنده آموزش‌های عمومی و آموزش‌های تخصصی در زمینه صوت و لحن و... هستند.

شاه‌میوه روش دیگر برای آموزش روخوانی و روان‌خوانی قرآن که طی دو دهه اخیر در کشور رواج داشته است را آموزش‌هایی که از طریق موسسات قرآنی(دولتی و غیردولتی) ارائه می‌شود، دانست و گفت: با توجه به حجم مخاطبان در جامعه و نیاز کشور به توسعه آموزش‌های قرآنی لازم است که آموزش عمومی قرآن توسعه بیشتری پیدا کند.

وی در این بخش از سخنان خود با عنوان این مطلب که روش‌های سنتی آموزش قرآن و آموزش‌هایی که از سوی موسسات قرآنی ارائه می‌شوند، تنها 40 درصد از نیاز کشور را پوشش می‌دهند، ادامه داد: برای موفقیت در حوزه آموزش عمومی قرآن نیازمند برگزاری بیشتر کلاس‌های سنتی و کلاسیک هستیم.

این قاری بین‌المللی قرآن با یادآوری اینکه عدم هماهنگی و ساماندهی از جمله ضعف‌هایی است که در بحث آموزش عمومی قرآن در کشور دیده می‌شود، اظهار کرد: هماهنگی و ساماندهی در بحث آموزش عمومی قرآن باید از طریق یک سازمان عالی و ناظر بالادستی انجام شود تا فعالیت‌ تمامی دستگاه‌ها و نهادها و همچنین موسسات قرآنی با هم هماهنگ باشند و شیوه‌های یکسانی در بحث آموزش عمومی قرآن مورد استفاده قرار گیرد.

وی در ادامه عنوان کرد: متأسفانه بیشتر آموزش‌ها به شکل جزیره‌ای و پراکنده است و شیوه‌های آموزشی که در کشور مورد استفاده قرار می‌گیرند، یکسان نیستند؛ البته این مسئله بزرگترین اشکال در بحث آموزش عمومی قرآن است.

شاه‌‌میوه در بخش پایانی سخنان خود با یادآوری اینکه آموزش عمومی قرآن نباید محدود به آموزش روخوانی و روان‌خوانی قرآن شود، گفت: در بحث ارتقای سطح عمومی جامعه در زمینه قرآن باید به آموزش‌های تخصصی قرآن نیز توجه داشته باشیم، زیرا بحث آموزش‌های تخصصی بسیار مورد نیاز بوده و لازم است در زمینه صوت و لحن، تجوید و مفاهیم به صورت تخصصی کار شود.