کد خبر: ۱۳۳۵۷۲۷

تاریخ: ۱۷ آذر ۱۳۹۲ - ۱۱:۵۲

چگونه بدون نوبت به حج و عمره برویم؟

گروه اجتماعی: در روایات آمده است کسی که سوره «عم‌ّ یتسألون» را در هر روز قرائت کند سال تمام نمی‌شود، مگر این که زیارت بیت‌الله‌ الحرام را خداوند نصیب او می‌کند.

از روایات وارده از امامان معصوم(ع) استفاده می‌شود که قرائت بعضی از سوره‌ها، موجب می‌شود که خداوند سفر زیارت خانه خود را نصیب فرد کند. امام صادق(ع) در همین خصوص می‌فرماید: «کسی که سوره عم‌ّ یتسألون را در هر روز قرائت کند سال تمام نمی‌شود، مگر این که زیارت بیت‌الله‌الحرام را خداوند نصیب او می‌کند». (تفسیر نور الثقلین، الحویزی، ج ۵، ص ۴۹۰، نشر دارالکتب العلمیه، تفسیر کنزالدقائق میرزا محمد مشهدی، ج ۱۱، ص ۱۵۸، نشر مؤسسه اسلامی التابعه لجماعه المدرسین.)

در روایت دیگر، امام صادق (ع) فرمود: «کسی که سوره حج را در هر سه روز قرائت کند، از آن سال خارج نمی‌شود، مگر این که به سوی مکه معظمه خارج می‌شود و اگر در آن سفر از دنیا برود خداوند او را داخل در بهشت می‌کند.» (ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، شیخ صدوق، ص ۱۳۵، نشر مکتبه الصدوق، مجمع البیان طبرسی، ج ۷، ص ۱۰۹.)

در روایت دیگری آن حضرت می‌فرماید: «کسی که سوره حجرات را در هر شب یا در هر سه روز قرائت کند، از زائران پیامبر اکرم (ص) خواهد بود. (ثواب الاعمال، همان، ص ۱۴۲).

البته باید توجه داشت که قرائت این سوره‌ها، علت تامه برای زیارت بیت‌الله الحرام نیست، به این معنا که با خواندن سوره(نبأ) در یک سال انسان صد درصد توفیق تشرف پیدا کند، خواندن این سوره‌ها سبب توفیق می‌شود در صورتی که مانعی ایجاد نشود چه بسا انسان در اثر اعمال بد و انجام گناه ایجاد مانع کند و توفیق از او سلب شود.

در بعضی از روایات برای خواندن سوره حج پاداش حج و عمره بیان شده. پیامبر اکرم (ص) فرمود: «هر کس سوره حج بخواند، پاداش حج و عمره را خدا به او می‌دهد، به تعداد نام کسانی که در گذشته و آینده حج عمره به جا آورده یا خواهند آورد». (تفسیر مجمع البیان، علامه طبرسی، ج ۷، ص ۱۰۹، نشر مؤسسه الاعلمی.)

بعضی از مفسران گفته‌اند: «بدون شک این ثواب و فضیلت عظیم تنها برای تلاوت لفظی نیست تلاوتی است اندیشه‌ساز و اندیشه‌ای عمل‌پرور کسی که این سوره و محتوای آن را از مبدأ و معاد گرفته تا دستورات عبادی و اخلاقی و مسائل مربوط به جهاد و مبارزه با ستمگران، در اعماق جان خود قرار دهد و برنامه عملی خود سازد، پیوندی با تمام مؤمنان گذشته و آینده از نظر معنوی و روحانی پیدا می‌کند.

پیوندی که او را در اعمال آنها شریک و آنها را نیز در اعمال او شریک و سهیم می‌سازد بی‌آنکه از پاداش آنان چیزی کاسته شود و با این اوصاف و شرایط ثواب و پاداشی که در حدیث بالا آمده عجیب به نظر نمی‌رسد. (تفسیر نمونه، آیت‌الله مکارم شیرازی و دیگران، ج ۱۴، ص ۵، نشر دارالکتب الاسلامیه).