کد خبر: ۱۳۳۹۷۵۹

تاریخ: ۲۲ آذر ۱۳۹۲ - ۱۳:۰۱

آیت الله موحدی کرمانی:

باطن سختی ها و گرفتاری ها عزت نفس و ذلت دشمن است

گروه سیاسی: عضو مجلس خبرگان رهبری با بیان اینکه هر مسئله ای ظاهر و باطنی دارد، اظهار کرد: ظاهر گرفتاری ها سختی و دشواری و باطنش افتخار، عزت و نابودی و ذلت دشمن است.

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن (ایکنا)، آیت الله محمدعلی موحدی کرمانی، عضو مجلس خبرگان رهبری، امروز 22 آذرماه در خطبه اول نماز جمعه تهران با اشاره به ظواهر و بواطن مسائل اظهار کرد: قرآن کریم ظاهر، بطن و بطونی دارد که اگر انسان با دقت در آیات قرآن دقت کند، گوهرهایی نصیبش می شود.

وی در مورد ظواهر و بواطن اهل بیت(ع) نیز گفت: در مورد باطن ائمه اطهار(ع) همین بس که در زیارتشان آمده است «اراده خداوند از مسیر شما جریان پیدا می کند و از خانه های شما صادر می شود».

خطیب جمعه تهران تصریح کرد: شیطان می کوشد ظاهر گناه ها را زیبا کند یعنی گناهی که بسیار زشت است زینت می کند به طوری که از انسان ها دلربایی کند.

آیت الله موحدی کرمانی راه حفظ کردن نفس از گناه را دیدن باطن گناه عنوان کرد و گفت: چیزی از این زشت تر سراغ نداریم که انسان جنازه برادر مؤمن خود را بخورد؛ کار زشتی که باطن غیبت است؛ همانطور که آتش خوردن باطن اکل مال یتیم است؛ بنابراین مراقب باشیم که قول زینت بخشی شیطان را نخوریم و مجذوب او نشویم.

وی در مورد ظاهر و باطن عبادات نیز گفت: قرآن می فرماید در زندگی شما جنگ قطعی است، باید دفاع کنید و اگر دفاع نکنید ذلیل خواهید شد و دین و دنیای شما از بین می رود؛ بنابراین برای دفاع آماده باشید؛ هرچند جنگ برای شما مکروه است اما باطن دفاع، عزت و کرامت و شرف است.

امام جمعه موقت تهران در مورد باطن گرفتاری ها و سختی های روزگار نیز افزود: وقتی خدا بنده خود را دوست داشته باشد، وی را بلاباران می کند و بنده برای رسیدن به هدف و زنده کردن دین گرفتاری ها را تحمل می کند؛ تمام این گرفتاری ها ظاهر و باطنی دارد؛ ظاهرش سختی و دشواری است، اما باطن قضیه افتخار، عزت و نابودی و ذلت دشمن است.

وی در مورد نگاه قرآن به زندگی و دنیا گفت: ظاهر زندگی لهو و بازی و غافل شدن و آلوده شدن است، اما باطن آن همان است که شهدا به آن رسیدند.

عضو مجلس خبرگان رهبری در پایان با اشاره به فرارسیدن ایام اسارت کاروان کربلا گفت: ظاهر نهضت عاشورا را عده ای دیدند و باطن آن را ندیدند و امام حسین(ع) را یاری نکردند؛ اما باطنش پیروزی خون بر شمشیر بود؛ آنان که باطن را دیدند استقامت کردند و نسبت به امام(ع) وفاداری را ابراز کردند.