کد خبر: ۱۳۴۲۵۹۸

تاریخ: ۲۴ آذر ۱۳۹۲ - ۱۲:۳۴

احمد گرشاسبی:

سینمای ایران به دلیل فقدان مدیریت استاندارد به جریانی محفلی تبدیل شده است

گروه هنر: یک فیلسماز سینما گفت: شرایط تولید در سینمای کشورمان مساعد نیست؛ سینمای ایران از یک مدیریت استاندارد بهره نمی‌برد، در حقیقت باید گفت هنر هفتم به یک جریان محفلی تبدیل شده که تنها به آن نگاه داخلی می‌شود.

احمد گرشاسبی، کارگردان سینما در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، با بیان مطلب فوق گفت:  سینما در کشورمان زمانی به نقطه روشن خواهد رسید که به بازار خارجی نیز توجه نشان دهد.

وی افزود: زمانی‌که سینمای ایران نیز به بازار جهانی راه پیدا کند، چرخ سینما بهتر خواهد چرخید، هم اینکه رقابت در آن به شکل بهتری در جریان خواهد بود، اما در شرایط فعلی شاهدیم که سینما شکلی دولتی به خواهد گرفته است و هر مدیری در آن تنها به نیازهای خود توجه می‌کند.

کارگردان فیلم «اینجا شهر دیگریست» تاکید کرد: البته در این فضای موجود ممکن است استثناهایی وجود داشته باشد. مانند فیلم «جدایی نادر از سیمین» فیلمی که توانست با نزدیک شدن به استاندادرهای جهانی برای خود افتخارات بسیاری به دست آورد، اما این قبیل استثناها را نمی‌توان به هیچ وجه مرتبط با سینمای ایران دانست.

توجه به فیلمنامه ضرورت سینمای ایران

این فیلمساز در بخش دیگری از سخنان خود تصریح کرد: من توجه به فیلمنامه را مهم‌ترین بخش در سینما می‌دانم که قادر است پایه‌های موفقیت هنر هفتم در هر کشوری را شکل دهد، اما فضایی که در سینمای کشور فراهم است به هیچ وجه اجازه کار کردن را به خوبی به فیلمسازان نمی دهد، چون به هر بهانه‌ای با خطوط قرمز مختلف مواجه می‌شوند.

گرشاسبی اضافه کرد: کاری را می‌خواستم جلوی دوربین ببرم ولی به اندازه‌ای با سنگ‌اندازی مواجه شدم که از ساخت آن منصرف شدم. این سخت‌گیری‌ها هم تنها به بهانه سیاه‌نمایی انجام می‌شد، درصورتی‌که به واقع اینطور نبود. برای روشن‌تر شدن موضوع مثالی می‌زنم از فیلمنامه من ایراد گرفته‌اند که چرا در فیلمم دادگاه نشان داده می‌شود، آیا نشان دادن چنین بخش‌هایی در سینما به معنای سیاه‌نمایی است؟

وی در پاسخ به سؤال پایانی مبنی بر اینکه آیا این سخت‌گیری‌ها باعث می‌شود فیلمسازان کمتر به سوی موضوعاتی چون انرژی هسته‌ای یا شهدای جهاد علمی سوق پیدا کنند؟ خاطرنشان کرد: زمانی‌که ما برای نشان دادن کوچک‌ترین معضلات اجتماعی متهم به سیاه‌‌نمایی می‌شویم، چگونه توقع دارید به موضوعاتی حساسی چون انرژی هسته‌ای و دیگر موضوعات انقلابی بپردازیم. این وضعیت در شرایطی است که سینمای ما می‌تواند با نگاه درست به اینگونه موضوعات به جذابیت‌های وافری دست پیدا کند.