کد خبر: ۱۳۵۸۱۳۲

تاریخ: ۲۳ دی ۱۳۹۲ - ۰۹:۲۰

بیماری چه بهره‌ای برای انسان دارد؟/ حضرت رسول (ص) و ائمه پاسخ می‌دهند

گروه سلامت: برخی گمان می‌کنند بیماری عذابی الهی است اما پیامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) با نگاهی مثبت به بیماری آن را نوعی کفاره گناه برای انسان مؤمن دانسته‌اند که موجب پاکی وی می‌شود.

یکی از نعمات این دنیا برای انسان مؤمن، بیماری است چه آنکه اگر مؤمن احیاناً و سهواً گناه کرد، خدا دوست ندارد با بار خطا نزدش بیاید او را مریض می‌کند تا گناهانش آمرزیده شود.

خداوند آه مریض را دوست دارد

مریض در حال بیماری آه می‌کشد، تقاضای شفا می‌کند، خداوند این حالت مریض را دوست دارد و می‌پسندد که با او راز و نیاز می‌کند گاهی هم برای بالا رفتن درجات و مقامات معنوی خداوند او را مریض می‌کند.

بهترین بیمار آن است که در این مصیبت صبر کند و درد را کتمان کند و نزد افراد از مرضش شکوه نکند تا اینکه عافیت الهی و ثواب کامل نصیبش شود.

احادیث و روایات بسیاری از معصومین(ع) درباره بهره‌ها و آثار معنوی بیماری برای شخص بیمار وجود دارد از جمله امام صادق(ع) در حدیثی فرمودند: «همانا در بهشت منزلتی است، هیچ بنده‏‌ای بدان نرسد مگر با بلایی که (در دنیا) به بدنش رسد».1

ایشان همچنین می‌فرمایند: «بنده را نزد خدا مقام و منزلتی است که بدان نرسد مگر با یکی از این دو: از بین رفتن مال و دارایی‌اش یا رسیدن بلایی به جسمش»2

پیامبر خدا(ص) نیز در این خصوص در حدیثی زیبا تصریح می‌فرمایند که گناهان شخص بیمار، همچون برگ درخت، می‌ریزد.3 و در ادامه می‌فرمایند: «زن و مرد مؤمن پیوسته در جان و مال و فرزندشان گرفتار بلا می‌شوند تا آنکه بدون گناه، خدا را دیدار کنند»4

لحظه‏‌های درد، آثار لحظه‏‌های گناه را از میان می‌برد

آن حضرت همچنین در حدیثی دیگر بیماری را محو کننده گناهان معرفی کرده و می‌فرمایند: «لحظه‏‌های درد، آثار لحظه‏‌های گناه را از میان می‌برد».5

رسول مکرم اسلام در جایی دیگر می‌فرمایند: «به مؤمن در بیماری‏‌اش پاداش داده نمی‌شود؛ امّا گناه او فرو پوشانده می‌شود».6

همچنین ایشان در جای دیگری فرموده‌اند: انسان مؤمن، چون بیماری به وی برسد و خداوند، او را عافیت دهد، این بیماری، کفّاره گناهان گذشته او و مایه اندرز برای آینده اوست».7

امام سجاد(ع) نیز خطاب به بیماری که بهبود یافته بود، فرمودند: «پاک شدن از گناهان، بر تو مبارک باد! خداوند، تو را یاد کرده است. او را یاد کن، و از تو درگذشته است. او را سپاس گوی».8

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

منابع احادیث:

1. بحارالأنوار: 81 / 212 / 16 منتخب میزان الحکمة: 84

2. الکافی: 2 / 257 / 23 منتخب میزان الحکمة: 86

3. الترغیب و الترهیب: 4 / 293 / 56 منتخب میزان الحکمة: 510

4. بحارالأنوار: 67 / 236 / 54 منتخب میزان الحکمة: 222

5.جامع الأحادیث، صفحه 85، بحار الأنوار، جلد 67، صفحه 244

6. تاریخ دمشق، جلد 64، صفحه 161، حدیث 13085، الفردوس ، جلد 1، صفحه 190، حدیث 713، کنز العمّال، جلد 3، صفحه 312، حدیث 6711

7. سنن أبی داوود، جلد 3، صفحه 182، حدیث 3089، تهذیب الکمال، جلد 14، صفحه 87، دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 140

8.تحف العقول، صفحه 280، بحارالأنوار، جلد 78، صفحه 138، حدیث 10؛ شرح نهج البلاغة، جلد 20، صفحه 309، دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 146