کد خبر: ۱۳۵۹۳۴۶

تاریخ: ۲۵ دی ۱۳۹۲ - ۱۰:۵۳

عزیزی بیان کرد؛

شیوه آموزش قرآن توسط پیامبر اسلام(ص) بر پایه «اقرأ» بود

گروه فعالیت‌های قرآنی: رئیس کمیته آموزش اتحادیه تشکل‌های قرآن و عترت گفت: شیوه آموزش قرآن توسط پیامبر گرامی اسلام(ص) بر پایه «اقرأ» بود.

حبیب‌الله عزیزی، رئیس کمیته آموزش اتحادیه تشکل‌های قرآن و عترت کشور در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، با بیان این مطلب گفت: شیوه‌ای که پیامبراکرم(ص) در بحث آموزش قرآن کریم به مشتاقان کلام وحی استفاده می‌کرد، بر پایه روش «اقرأ» بود.

این فعال قرآنی گفت: روش «اقرأ» یعنی خواندن استاد، استماع شاگرد و تکرار کردن او و پیامبراسلام(ص) برای آموزش کلام‌ وحی 10 آیه را برای مشتاقان تلاوت می‌کردند و در جلسه بعد این 10 آیه را مورد سوال قرار می‌‌دادند و پس از یادگیری این 10 آیه توسط اصحاب به همین شیوه به آیات دیگر قرآن کریم می‌پرداختند و پیامبر گرامی اسلام(ص) از این طریق کلام وحی را نشر می‌دادند و دین مبین اسلام را نهادینه کردند.

رئیس کمیته آموزش اتحادیه تشکل‌های قرآن و عترت اظهار کرد: آموزش قرآن کریم در صدر اسلام به این سبکی که ما در حال حاضر به عنوان آموزش روخوانی و روان‌خوانی انجام می‌دهیم، نبوده؛ البته در استفاده از این شیوه آموزشی جواب نخواهیم گرفت و علت شکست در بحث روخوانی و روان‌خوانی استفاده از روش‌های ناصحیح است و نباید این آموزش را به عنوان گام اولیه برای آموزش قرآن کریم استفاده کنیم.

عزیزی عنوان کرد: نقطه شروع آموزش «زبان‌آموزی» قرآن کریم است و ما باید در آموزش قرآن در گام اول بتوانیم زبان‌آموزی قرآنی را به طور کامل یاد بگیریم و در روش‌های بعد که روش سواد‌آموزی است، گام برداریم و علت اساسی عدم موفقیت ما در امر آموزش قرآن کریم این است که در اصول اولیه آموزش قرآن از روخوانی و روان‌خوانی استفاده می‌کنیم و این شیوه آموزشی قرآن در مقابل شیوه پیامبر اکرم(ص) قرار دارد.

وی گفت: قاریان و حافظانی که در رسانه‌ها و مسابقات بین‌المللی قرآن می‌درخشند، به یقین می‌توان گفت که از شیوه «زبان‌آموزی» در امر آموزش کلام‌الله وحی استفاده کرده‌اند و این شیوه آموزشی صحیح و می‌توان از آن در تمام مراکز آموزشی قرآن کریم کشور استفاده کرد.

رئیس کمیته آموزش اتحادیه تشکل‌های قرآن و عترت کشور بیان کرد: آیات قرآن کریم همه مسلمانان را به وحدت دعوت می‌کند و آیه «وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ» یک تعریف مشخصی دارد و لازمه آن این است که ما مؤمن باشیم و این مؤمن بودن کفر به طاغوت است و کسانی که «لا اله الا الله» می‌گویند، کسانی هستند که نماز و قرآن می‌خوانند، به سوی یک قبله سجده می‌کنند و دور خانه خدا طواف می‌کنند و همه این‌ها نشانه مسلمان بودن است و ما باید به ریسمان خداوند چنگ بزنیم و متفرق نشویم.