کد خبر: ۱۳۵۹۴۴۶

تاریخ: ۲۵ دی ۱۳۹۲ - ۱۲:۱۷

حجت‌الاسلام حسینی عنوان کرد:

انس جوانان با قرآن؛ بهترین راه برای دوری جامعه از گناه

گروه حوزه‌های علمیه: مدرس حوزه علمیه با تاکید بر نقش اثر گذار انس قرآن در پرهیز از گناه بیان کرد: بهترین راه برای دوری جامعه ما از گناه انس جوانان با قرآن است.

حجت‌الاسلام والمسلمین سیدعلی حسینی، مدرس حوزه علمیه خراسان در گفت‌وگوبا خبرگزاری بین‏‎المللی قرآن(ایکنا) اظهار کرد: در قرآن کریم آمده است که «أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» و در روایات تاکید شده است که به یاد خدا بودن به لفظ نیست بلکه باید ذهن، فکر و قلب انسان به یاد خدا باشد.

وی با تاکید بر این نکته که ذکر خدا گفتن وقتی صادق و درست است که برای رسیدن به اهداف دنیوی نباشد، گفت: ذکر الله موجب آرامش است و آرامش، زندگی را بهتر و شیرین‌تر می‌کند و اگر بخواهیم زندگی دینی درست و سالمی داشته باشیم باید یاد خدا در جامعه پر رنگ‌تر شود و هر زندگی که سرشار از یاد خدا باشد زندگی ایده آلی است.

حسینی با تاکید بر این که جوانان باید ارتباط خود را با خداوند محکم‌تر کنند عنوان کرد: یک لحظه غفلت از یاد خداوند ممکن است زندگی انسان را در سراشیبی سقوط قرار دهد و ثمره یک عمر تلاش انسان را به باد دهد.

وی با تاکید بر نقش اثر گذار انس قرآن در پرهیز از گناه بیان کرد: بهترین راه برای دوری جامعه ما از گناه انس جوانان با قرآن است؛ ادعیه‌ای هم که از ائمه(ع) به دست ما رسیده است قلب انسان را جلا می‌دهد و ارتباط انسان را با خداوند محکم‌تر می‌کند.

این استاد حوزه علمیه افزود: خداوند متعال قرار است با سختی‌های متعدد بندگان خود را امتحان کند و اینکه ما در نعمت‌ها شاکر باشیم یا نه امتحان الهی است.

وی افزود: در کتاب شریف نهج البلاغه تاکید شده که بسیاری از مشکلات را خود انسانها برای خود می‌آفرینند و نباید آنها را به حساب خدای متعال بگذارند.

حجت‌الاسلام حسینی گفت: انسان باید همواره از رفیق نادان و جاهل دوری کند زیرا عاقل با رفتار و کردارش هم دنیا و هم آخرتش را آباد می‌کند اما جاهل و غافل؛ دنیای خودش و دوستانش را نیز نمی‌تواند، آباد کند.

وی افزود: فقر و گرفتاری در کنار معایب، مزایایی هم دارد و یکی از مزایای گرفتاری و فقر این است که به انسان تلنگر می‌زند که در رفتار، کردار و منش خود تغییر ایجاد کرده و به بررسی خود بپردازد.

این مدرس حوزه تصریح کرد: افرادی که همواره به یاد خداوند هستند در هنگام سختی و گرفتاری هم شکرگزار نعمات الهی هستنند و خداوند را حاضر و ناظر بر اعمال خود می‌بینند و لب به گلایه و شکایت نمی‌گشایند.