کد خبر: ۱۳۷۱۹۶۶

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۹۲ - ۰۸:۲۲

کارشناس حوزه بازی‌های رایانه‌ای:

بازی‌های تلفن همراه هنوز دغدغه مسئولان فرهنگی نیست

گروه فضای مجازی: حق‌وردی‌طاقانکی گفت: بازی‌های تلفن همراه هنوز دغدغه مسئولان فرهنگی نشده است و تا زمانی که شاهد این بی‌توجهی هستیم، این حوزه راه به جایی نخواهد برد.

مهدی حق‌وردی‌طاقانکی، کارشناس حوزه بازی‌های رایانه‌ای، در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) با اشاره به حوزه بازی‌های موبایلی اظهار کرد: معروف‌ترین کنسول‌های بازی‌های ویدئویی در کشورمان بازی‌های کامپیوتری ایکس‌باکس و پلی‌استیشن است؛ اما اتفاقی که رخ داده نصب بازی‌ها بر گوشی‌های تلفن همراه است که سبب شده تا تعداد کاربران بازی‌ها به شدت در این حوزه افزایش یابد.

وی افزود: افزایش کاربران تلفن همراه هم می‌تواند نقطه قوت وهم نقطه ضعفی به‌شمار رود. اول آنکه بسیاری از کاربرانی که در گذشته از این بازی‌ها استفاده نمی‌کردند، به راحتی می‌توانند وارد این حوزه شوند و با نصب آن روی گوشی‌های هوشمند، از آن بهره‌مند شوند. همچنین بازی‌های موبایلی می‌تواند نقطه خوبی باشد؛ چرا که این نوع از بازی‌ها در مقابل سایر کنسول‌ها هزینه طراحی پایینی دارد و با هزینه اندک می‌توان به تولید پرداخت.

وی یادآور شد: بیشتر بازی‌های معروف موبایلی، بازی‌هایی هستند که خلاقیت و ایده خاصی دارند و این نوع از بازی‌ها، کاربران بسیاری را توانسته‌اند، جذب خود کنند.

حق‌وردی‌طاقانکی اظهار کرد: علاوه بر عدم توجه به حوزه تولید که دغدغه مسئولان است، عدم توجه و شناخت مخاطب سبب شده تا ما کمتر وارد حوزه بازی‌های موبایلی شویم. عدم توجه جدی به این حوزه سبب شده است تا نظرسنجی مناسبی از کاربران بازی‌های موبایلی نداشته باشیم، این درحالی است که تعداد کاربران بازی‌های موبایلی رو به افزایش است.

وی بیان کرد: باید نظرسنجی از کاربران موبایلی منتشر شود که چه اندازه از آنها وقت‌شان را صرف بازی می‌کنند و بیشتر از چه نوع بازی‌هایی بهره‌مند می‌شوند.

هزینه اندک سبب حضور بیشتر بازی‌سازان شده است

کارشناس بازی‌های رایانه‌ای تصریح کرد: بازی‌های موبایلی به دلیل آنکه تولیدش نیازمند هزینه بالایی نیست و برای جامعه مخاطب این حوزه قابل قبول است، بسیاری از شرکت‌های بازی‌ساز وارد این حوزه می‌شوند.

وی افزود: برگزاری مسابقات و جشنواره ساخت بازی‌های موبایلی سبب می‌شود تا دانشجویان رشته کامپیوتر وارد این حوزه شوند. همچنین ایده و خلاقیت در بازی‌های موبایلی که گرافیک بالایی ندارد، نمود بیشتری دارد؛ چرا که موضوع این نوع از بازی‌ها سیر داستانی نیست و بیشتر تکرار موضوعی است. شاید فضاسازی کمتری در این حوزه می‌شود.

این منتقد بازی‌های رایانه‌ای تصریح کرد: شاید یکی از اشکالاتی که می‌تواند به ما منتقدان وارد کرد این است که وارد نقد حوزه بازی‌های موبایلی نشده‌ایم و این نوع از بازی‌ها کمتر مورد تحلیل و نقد قرار گرفته است.

بازی‌های تلفن همراه کمتر مورد تحلیل قرار می‌گیرد

وی بیان کرد: تحلیل این بازی‌های موبایلی و اهمیت این حوزه که مخاطب خاص خود را دارد در این چند سال کسی به آن توجهی نداشته است و اخیرا اقدام خبرگزاری بین‌المللی قرآن برای نخستین بار مبنی بر تحلیل و بررسی بازی‌های موبایلی می‌تواند عامل محرکی در رسانه‌ها شود.
حق‌وردی‌طاقانکی اظهار کرد: در حوزه تولید بازی‌های موبایلی، یکی از مشکل‌ترین بحث‌ها، موضوع مالی است و به دلیل آنکه مباحث مالی موضوعیت ندارد، عدم جدی گرفتن این حوزه سبب ضربه خوردن بازی‌های موبایلی شده است. همچنین خلاقیت موضوع در مرحله بعدی قرار می‌گیرد.

وی افزود: در حوزه بازی‌های موبایلی باید به این آمار برسیم که چند درصد از کاربران در این حوزه فعالیت می‌کنند و چه ساعاتی از روز را به این بازی‌ها اختصاص می‌دهند. براساس آمار بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای 20 میلیون گیمر و 40 میلیون ساعت در شبانه روز فعالیت می‌کنند.

این کارشناس بازی‌های رایانه‌ای تصریح کرد: اگر اطلاعاتی از آمار کاربران بازی‌های موبایلی در دسترس باشد، قطعا این آمار برای مسئولان در سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی‌ها می‌تواند مورد توجه باشد.

فیلترینگ دیگر اثری ندارد

وی با اشاره به فیلترینگ بازی‌های غیرمجاز تلفن همراه گفت: محدودیت در برخی از حوزه‌های فرهنگی باید وجود داشته باشد و این تنها مربوط به کشورمان نیست بلکه در همه کشورها، موضوع فیلترینگ وجود دارد، اما باید به این نکته توجه کنیم که محدودیت صرف در فضای مجازی مصونیت ایجاد نخواهد کرد. صرف محدودیت در این حوزه تنها می‌تواند مسکنی باشد برای اینکه نهادهای متولی و تولید کننده نسبت به جایگزینی رسانه‌های منطبق با فرهنگ ایرانی اسلامی وارد این حوزه شود.

حق‌وردی طاقانکی ادامه داد: این روش‌های موقتی جواب نمی‌دهد، از طرفی شبکه‌های اجتماعی بازی‌های تلفن همراه را به راحتی منتشر و در اختیار کاربر قرار می‌دهند. همچنین نهادهای فرهنگی احساس ضرروت و نیاز نمی‌کنند و شاید اگر این دغدغه در مسئولان وجود داشت، کمتر در این حوزه مورد آسیب قرار می‌گرفتیم.